Το αλμπουμ της Ευτυχιας…

Αν επειδή εσείς βρήκατε το ταίρι σας νομίζετε ότι για όλους ήταν ή είναι το ίδιο εύκολο, κάνετε μεγάλο λάθος, διότι και οι στατιστικές το αποδεικνύουν ότι η εξεύρεση ετέρου ημίσεως είναι και δύσκολο και πολύ σοβαρό πράγμα, κι αν μπαίνετε σε διαρκή πειρασμό, παντρεμένοι άνθρωποι, ξεχωρίζοντας πολλά και ζουμερά τεκνά στο δρόμο, μη νομίζετε ότι είναι εύκολο να τα αρπάξετε από το γιακά και να τα σύρετε εις δευτέραν γάμου κοινωνίαν!

Προς επίρρωση των λεγομένων, η ύπαρξη και καρποφόρα πορεία Γραφείου Συνοικεσίων στην μικρή μας πόλη, όπου, παρά το ότι οι γειτονιές ακόμη ανθούν και οι κοινωνικές συναναστροφές παραμένουν ανοικτές, εξακολουθεί να ισχύει για κάποιους το «ή μικρός-μικρός παντρέψουν ή μικρός καλογερέψου», όποτε περνώντας τα δεύτερα –άντα, άντε να βρεις άντρα. Διότι, μπορεί η ισότητα να έχει εισχωρήσει παντού, αλλά στον τομέα αυτό εξακολουθεί να υφίσταται μεγάλη ανισότητα. Για την κατάσταση μπορεί να βαρύνεται και το θρυλικό κάψιμο του σουτιέν και το αντρικό κουστουμάκι που φόρεσαν οι γυναίκες και η διαταραχή και ο δυϊσμός που υφίστανται: την μέρα δασκάλα και τη νύχτα… που λέει και ο λαός. Όλα αυτά, λοιπόν, συνδυάζονται, έχουμε και μια κουλτούρα πανεπιστημίου και μια έφεση προς την αυτονόμηση και την καριέρα, οπότε να η αντρική ταύτιση. Άντρες όμως μπορεί να είμαστε οι δόλιες στη δουλειά και να τα καταφέρνουμε στον επαγγελματικό ανταγωνισμό, θεμιτό ή αθέμιτο, αλλά για να φτάσεις στο κατώφλι της εκκλησίας εκεί είναι το ζόρι το μεγάλο… καθώς τα αποθέματα αντρικού πληθυσμού τελειώνουν. Αντιθέτως, οι κύριοι αρσενικοί διαθέτουν μεγαλύτερη γκάμα επιλογής σε ηλικίες πολύ μικρότερές τους, χωρίς να γνωρίζουν και την κοινωνική κατακραυγή, αντιθέτως μάλιστα ενίοτε απολαμβάνουν και το εύγε «ρε τον μπαγάσα τι πλάσμα ΄κονόμησε». Είμαστε κι εμείς όμως συνυπεύθυνες της κατάστασης «διότι πού πας κυρά μου, προηγούνται άλλες μεγαλύτερες. Λίγος σεβασμός…».

Αλλά κι αυτοί οι ανύπαντροι αρσενικοί νιώθουν βρε παιδί μου, πώς να το κάνουμε, κι έναν φόβο «ποιος ξέρεις τι έγινε και δεν βρήκε άντρα μέχρι τώρα, λες να είναι καμιά στριμμένη και άντε άμα μπλέξεις με στριμμένη γεροντοκόρη, μετά πώς ξεμπλέκεις»…!!!

Τω όντι, λοιπόν, πρόβλημα ο γάμος, αλλά γι’ αυτό έχουν φροντίσει άλλοι και, προς επιβεβαίωση, ας παρακολουθήσουμε τη σκέψη της Σοφίας και του Μάκη που διατηρούν εδώ και ένα χρόνο το πρώτο Γραφείο Συνοικεσίων που εξυπηρετεί τους δύο νομούς της Ροδόπης και της Ξάνθης, διότι, όπως λέει ο Μάκης, «είναι ένα πρωτοποριακό Γραφείο για την περιοχή μας που ανάλογο υπάρχει μόνο στην Καβάλα και την Αλεξανδρούπολη. Είναι μια δουλειά δύσκολη, διότι έχεις να συναναστραφείς με κόσμο που έχει διάφορες απαιτήσεις, πρέπει να είσαι πάντα ευγενικός μαζί του, όσο περίεργα κι αν σου ακούγονται όσα σου λέει, και απαιτεί απόλυτη εχεμύθεια. Οι περισσότεροι πελάτες μας είναι άντρες και μάλιστα από την περιφέρεια του νομού. Είναι άνθρωποι που έμειναν μόνοι, είτε από κάποια ατυχία είτε από τις συγκυρίες της ζωής».

Η Σοφία μιλάει για τις γυναίκες που έρχονται στο Γραφείο: «Είναι διστακτικές και συνήθως προτιμούν τις πρώτες βραδινές ώρες, να μην έχει κόσμο… Ιδιαίτερα, και είναι λογικό, οι γυναίκες που μένουν στην πόλη, ενώ αυτές που έρχονται από Ξάνθη ή από Αλεξανδρούπολη είναι πιο θαρραλέες, γιατί δεν τις αναγνωρίζει εύκολα κανείς και κινούνται με περισσότερη άνεση».

Η διαδικασία δεν ξεφεύγει πολύ από τις ελληνικές ταινίες, όπου ο Σταυρίδης ή ο Κωνσταντάρας, ως ιδιοκτήτες Γραφείου συνοικεσίων, άνοιγαν το άλμπουμ με τις φωτογραφίες για να επιδείξουν στον/στην ενδιαφερόμενη το πρόσωπο που θα τους προκαλούσε το ενδιαφέρον για τα περαιτέρω. Έτσι το άλμπουμ με την υπόσχεση της ευτυχίας ανοίγεται και η επιλογή του/της γίνεται από τη φωτογραφία. Πριν όμως έχουν κατατεθεί μία φωτοτυπία της ταυτότητας, ένα σύντομο βιογραφικό, μια υπεύθυνη δήλωση για την αλήθεια των όσων δηλώνονται και, σε συνεργασία με δικηγόρο, ληξιαρχείο και αστυνομία, γίνεται η διασταύρωσή τους. Από κει και ύστερα ο χώρος στο άλμπουμ ενοικιάζεται από τον υποψήφιο με την καταβολή συνδρομής, 6μηνης ή ετήσιας, που ανέρχεται στα 100 με 200 ευρώ αντίστοιχα και αποκτάται από τον υποψήφιο το δικαίωμα να κάνει όσες γνωριμίες θέλει, στον χρόνο αυτό.

«Από κει και πέρα η τύχη θα βάλει το χέρι της για να συναντηθούν δύο άνθρωποι και η χημεία της πρώτης ματιάς θα φέρει το προσδοκώμενο αποτέλεσμα», συμπληρώνει η Σοφία, για να συνεχίσει ο Μάκης: «Σε κάτι λιγότερο από ένα χρόνο ουσιαστικής λειτουργίας έχουμε σμίξει δύο ζευγάρια, ενώ ένα τρίτο που γνωρίστηκε από εμάς έγιναν οι καλύτεροι φίλοι και συνεχίζουν να μας επισκέπτονται για ένα καφεδάκι. Είναι δύσκολες οι ηλικίες των δεύτερων –άντα ή των –ήντα. Οι άνθρωποι είναι κουρασμένοι από τη ζωή. Θέλουν έναν άνθρωπο να τον εμπιστεύονται και να στηρίζει ο ένας τον άλλο. Εμείς τα πρώτα ζευγάρια που σμίγουμε τα παντρεύουμε κιόλας για να ριζώσουν και να μακροχρονίσουν».

Οσο για τις απαιτήσεις που έχουν οι υποψήφιοι, αυτές ποικίλουν, αλλά κινούνται και στη σφαίρα της υπερβολής. Σπιτάκια, αυτοκινητάκια, καμιά βαρκούλα, λίγα λεφτουδάκια στη μπάντα και άλλα τινά… Αλλά οι «προξενητές» επιμένουν στην τήρηση του μέτρου. Όσο για την επαγγελματική τους ταυτότητα και τις προτιμήσεις «κάθε επαγγελματικός κλάδος αντιπροσωπεύεται, από δημοσίους υπαλλήλους, ελεύθερους επαγγελματίες μέχρι και νοικοκυρές. Οι γυναίκες συνήθως προτιμούν ο άνδρας που θα επιλέξουν να είναι ντόπιος κατά το γνωστό ΄΄Παπούτσι από τον τόπο σου…΄΄, αλλά οι άνδρες δεν έχουν πρόβλημα. Μάλιστα δεν έχουν πρόβλημα και αν η υποψήφια είναι από άλλη χώρα», υπογραμμίζει η Σοφία.

Ομως γιατί οι άνδρες ξέμειναν; Την απάντηση αναλαμβάνει ο Μάκης λέγοντας «μα οι γυναίκες έχουν φούστα και… ουρά. Λίγο να την κουνήσουν δέκα θα μαζευτούν… Οι άνδρες όμως… Αν κάποιος δεν πρόλαβε το τρένο της γυναίκας, μένει στο σταθμό με άδεια τα χέρια!!!».

Η δουλειά του «προξενητή» δεν είναι τόσο αθώα σήμερα, όσο ενδεχομένως ήταν παλιότερα. Πολλές έρευνες αποκαλύπτουν κυκλώματα, αλλά κι εδώ το Γραφείο Συνοικεσίων του Μάκη και της Σοφίας έχει λάβει τα μέτρα του. «Καταρχάς συνεργαζόμαστε με τις αρχές, έχουμε δύο δικηγόρους και προσέχουμε πολύ όταν έρχεται κάποιος σε νεαρή ηλικία, οπότε ζητάμε και την παρουσία του γονέα. Τώρα κάνουμε και ένα επιπλέον άνοιγμα στην αγορά με ιστοσελίδα στο διαδίκτυο και επέκταση των συνεργασιών μας με Γραφείο της Αθήνας. Προσπαθούμε για ό,τι καλύτερο για τον πελάτη, βλέποντάς τον σαν έναν άνθρωπο που εμείς μπορούμε να βοηθήσουμε».

Η ζωή δεν συνηθίζει να είναι εύκολη σε κανένα, κι αν «όλα του γάμου δύσκολα», για μερικούς «τα δύσκολα» προηγούνται του γάμου. Μια ελπίδα για κάθε ά-ζυγο απέλπιδα είναι και το Γραφείο Συνοικεσίων, όταν οι γνωριμίες των συγγενών και φίλων έχουν εξαντληθεί. Ίσως το «ευτυχείτε» του αείμνηστου Άλκη Στέα να ήταν η καταλληλότερη ευχή για όλους.

Έφη Μωραΐτου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.