Τρυγος γιορτη φθινοπωρινη

Θα θυμάστε ασφαλώς το γνωστό «θέρος, τρύγος, πόλεμος…», που απεικόνιζε κατά το πρόσφατο (σχετικά) παρελθόν την περίοδο του τρυγητού, που μετατρεπόταν σε μια μεγάλη γιορτή.

Τα πράγματα σαφώς έχουν αλλάξει και το «θέρος, τρύγος, πόλεμος» φαντάζει μακρινό παρελθόν. Παρόλα αυτά, σε πολλά χωριά η ημέρα του τρύγου συνεχίζει να είναι μία γιορτή. Μία αγροτική εργασία μέσα από την οποία οι άνθρωποι και σήμερα καταφέρνουν να ομορφαίνουν τη ζωή τους αναπτύσσοντας τους δεσμούς τους, διασκεδάζοντας και εκφράζοντας τον ενθουσιασμό και τη λατρεία τους για τη φύση και την παραγωγική διαδικασία.

Μία γιορτή που μπορεί να αναπτύχθηκε ως συνέπεια απαραίτητων και συχνά σκληρών διαδικασιών τις οποίες, για να φέρουν σε πέρας συγκεντρώνονταν πολλοί μαζί προκειμένου να βοηθήσουν ο ένας τον άλλο, η οποία όμως και σήμερα συνεχίζει να έχει τα ίδια χαρακτηριστικά.

Συνυφασμένα με την Αίγειρο και την ιστορία της είναι το κρασί και το αμπέλι. Οι κάτοικοί της κατά ένα μεγάλο μέρος προερχόμενοι από το Καβακλή της Ανατολικής Ρωμυλίας, μετέφεραν στη νέα πατρίδα την αγάπη τους για τη συγκεκριμένη παραγωγή. Δεν είναι ίσως τυχαίο και το γεγονός ότι στην περιοχή εδώ και πάρα πολλά χρόνια υπάρχει αμπελουργικό φυτώριο με χιλιάδες στρέμματα αμπελιών.

Γιορτή για τους κατοίκους της Αιγείρου ο τρύγος εξακολουθεί ακόμη και σήμερα να αποτελεί διαδικασία συμμετοχική που χρησιμοποιεί το θεσμό της αλληλοβοήθειας.

Τα τσαμπιά με τα σταφύλια κόβονται με βιασύνη. Τα τελάρα γεμίζουν αμέσως. Η σοδειά φέτος πήγε καλά. Η πλατφόρμα στην άκρη του αμπελιού, γέμισε αμέσως.

Η παράθεση γεύματος απαραίτητο στοιχείο στο τέλος της εργασίας. Ένα ευχαριστώ του νοικοκύρη στους «εθελοντές».

Eτσι ο τρύγος, συνεχίζει να αποτελεί και σήμερα μία γιορτή που θα συνεχισθεί σε λίγες ημέρες στο «πάτημα» των σταφυλιών για την παραγωγή κρασιού και τσίπουρου. Επακόλουθη φυσικά γιορτή είναι το «καζάνι» όπου γίνεται η απόσταξη του τσίπουρου.

Μέχρι τότε όμως υπομονή…

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.