Προστασια απο τα σκουπιδια… ιδια και δημοσια φροντιδα

Τα τελευταία χρόνια γίνεται λόγος πολύς για το περιβάλλον και την προστασία του. Γεγονός αναμφισβήτητο είναι ότι σοβαρό ρόλο στη διατήρηση και προστασία του περιβάλλοντος έχουν οι τοπικές κοινωνίες, οι οποίες θα πρέπει να ευαισθητοποιηθούν ώστε ο κόσμος που θα παραδοθεί στις νεότερες γενιές να είναι όσο το δυνατόν περισσότερο βιώσιμος. Όμως αναμφισβήτητος είναι και ο ρόλος του κράτους στην ευαισθητοποίηση των πολιτών, αλλά και στις πολιτικές που πρέπει να υλοποιηθούν στη διατήρηση του φυσικού μας πλούτου.

Μία μεγάλη πληγή για το περιβάλλον αποτελούν τα απορρίμματα, για τη συγκομιδή και διαχείριση των οποίων καταστρώνονται σχέδια, εκπονούνται μελέτες και γενικότερα γίνεται μία προσπάθεια να λυθεί το τεράστιο αυτό πρόβλημα. Παρά τις προσπάθειες, το πρόβλημα εξακολουθεί να παραμένει μεγάλο και οι οικισμοί να παρουσιάζουν εικόνα απαράδεκτη, με τραγικές συνέπειες στην αισθητική και την υγεία όλων.

Αφορμή για το σημερινό ρεπορτάζ αποτέλεσε η έγκριση περιβαλλοντικών όρων μελέτης από το Νομαρχιακό Συμβούλιο της περασμένης Τετάρτης για τη δημιουργία δύο σταθμών μεταφόρτωσης- διαχείρισης απορριμμάτων στη Γρατινή και στο Βέλκιο.

Τοπική Μονάδα Διαχείρισης Απορριμμάτων Βελκίου

Σύμφωνα με τη μελέτη, πεντακόσια μέτρα από τον οικισμό, στο δρόμο Βελκίου Αετοκορυφής δημιουργείται Μονάδα Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων για να δέχεται τα απορρίμματα της Κοινότητας Κέχρου, του Δήμου Αρριανών και Δήμου Σαπών. Ο χώρος των οχτώ στρεμμάτων υπεδείχθη γιατί πληρούσε τους όρους της μελέτης. Βρίσκεται δίπλα στην Εγνατία, υπάρχει νερό και ρεύμα. Ο χώρος βρίσκεται δίπλα σε τρία χωριά, το Βέλκιο, την Αετοκορυφή και το Αρσάκειο. Απέναντι από το χώρο που υποδεικνύεται βρίσκεται το Βιομηχανικό Πάρκο, το οποίο σε κάποια στιγμή θα φιλοξενεί και επιχειρήσεις, και πιο πέρα αρχίζει και το Τεχνολογικό Πάρκο. Δίπλα ακριβώς σ΄ αυτήν την περιοχή, η οποία στο μέλλον όπως φαίνεται θα αξιοποιηθεί, αποφασίσθηκε να λειτουργήσει σκουπιδότοπος.

Σαφώς και η δημιουργία της Τοπικής Μονάδας Διαχείρισης Απορριμμάτων είναι ένα εγχείρημα μεγάλο και βλέπει προς το μέλλον. Πόσο όμως σωστά είναι σχεδιασμένο ώστε στο μέλλον να μην δημιουργήσει πρόβλημα; Στην περίπτωση των Σαπών υπάρχει ήδη ένας σκουπιδότοπος, ο οποίος και μεγάλος είναι και σε δρόμο κοντά. Αρα υπάρχει ήδη ένας τραυματισμός του περιβάλλοντος σε εκείνο το σημείο. Εύλογο, λοιπόν, το ερώτημα αν υπάρχουν χρήματα για την αποκατάστασή του με τη λειτουργία της νέας μονάδας; Στο Νομαρχιακό Συμβούλιο ειπώθηκε πως η αποκατάσταση είναι θέμα καθαρά του δήμου. Αν δεν υπάρχουν χρήματα για την αποκατάσταση, γιατί μπαίνουμε σε μία άλλη διαδικασία, ανοίγοντας προβλήματα σε μία περιοχή ήδη επιβαρημένη;

Κατά τη διάρκεια του Νομαρχιακού Συμβουλίου διατυπώθηκαν και άλλες ενστάσεις, τόσο από την πλευρά της συμπολίτευσης, όσο και από την αντιπολίτευση. Οι προβληματισμοί είχαν να κάνουν με το ύψος έντασης του ήχου που δημιουργείται με τη συμπίεση και τη δεματοποίηση. Ειπώθηκε ότι θα είναι στα 56 ντεσιμπέλ, άρα είναι μέσα στα ανεκτά πλαίσια Τέθηκε, επίσης, το θέμα της πλύσης των φορτηγών καθώς επίσης το πού θα διοχετεύονται τα νερά. Η μελέτη μιλά για έναν βόθρο μέχρι τη στιγμή που θα βρεθεί κάτι άλλο. Επίσης, πώς θα γίνεται ο διαχωρισμός των σκουπιδιών, πώς θα ξεκινά από το νοικοκυριό και πώς θα φθάνει στο χώρο.

Ο βασικότερος όμως προβληματισμός ήταν η έλλειψη συναίνεσης της τοπικής κοινωνίας. Σε ένα τέτοιο, όμως, εγχείρημα δεν θα έπρεπε να ληφθεί υπόψη και η άποψη της τοπικής κοινωνίας; Μήπως το θέμα έπρεπε να τεθεί και υπόψη του δημοτικού συμβουλίου;

Σε επιτόπια επίσκεψη στο Βέλκιο συναντήσαμε αντίδραση από την πλευρά των κατοίκων για τη λειτουργία του συγκεκριμένου χώρου. Να σημειωθεί ότι το Βέλκιο είναι ο περισσότερος κοντινός οικισμός στο συγκεκριμένο χώρο.

Ενα ποτάμι διασχίζει το χωριό και αποτελεί ήδη εστία μόλυνσης. Μία μπόχα, μία δυσωδία καλύπτει τον αέρα. Μέσα στο ποτάμι πεταμένα σκουπίδια, ψόφιες κότες, μπουκάλια. Στο καφενείο που βρίσκεται δίπλα ακριβώς οι άνθρωποι δεν μπορούν να καθίσουν από την ανυπόφορη μυρωδιά. «Δίπλα ακριβώς στο ποτάμι παίζουν τα παιδιά μας. Ποιος θα τα προστατέψει; Το χειμώνα πλημμυρίζει και τα νερά καλύπτουν όλη την περιοχή που βλέπετε. Τώρα θέλουν να δημιουργήσουν τη μονάδα δίπλα μας. Κανείς δεν μας ρώτησε, δεν φρόντισε να μάθει την άποψή μας. Δεν το θέλουμε, γιατί θα επιβαρυνθεί περισσότερο το περιβάλλον».

Κάδοι υπάρχουν, παρόλα αυτά η κατάσταση είναι απαράδεκτη. Κανείς δεν πρόβλεψε, έστω στοιχειωδώς, να ληφθούν κάποια μέτρα για την υγιεινή των κατοίκων. Κανείς δεν φρόντισε να ευαισθητοποιήσει τους πολίτες να αλλάξουν νοοτροπία σε αυτό το θέμα και να τους περάσει το μήνυμα ότι το νοικοκυριό είναι πολιτισμός.

Η νομαρχιακή σύμβουλος, κ. Τρυφωνίδου, μας δίνει μία γενικότερη εικόνα της κατάστασης στην περιοχή: «Ζω στην επαρχία και βιώνω την απαράδεκτη κατάσταση, με τα σκουπίδια πεταμένα από τους κατοίκους σε κάθε στροφή του δρόμου, στην είσοδο των χωριών και δίπλα στα ποτάμια, μία κατάσταση απαράδεκτη, και από αισθητικής και από υγιεινής πλευράς. Βλέπω όμως για δεύτερη φορά, με τη δημιουργία της συγκεκριμένης μονάδας και την ύπαρξη χώρου στις Σάπες, να τραυματίζεται το περιβάλλον με τραγικές, πιστεύω, συνέπειες για την περιοχή μας.

Πιστεύω όμως ότι το εγχείρημα απαιτεί και συναίνεση της τοπικής κοινωνίας ή και πληροφόρηση.

Το πρόβλημα των σκουπιδιών θα μπορούσε να λυθεί με λύσεις απλές και όχι δαπανηρές από την πλευρά των δήμων, οι οποίοι θα μπορούσαν να υποδείξουν τόπους για τη συγκέντρωση των σκουπιδιών, όσων δεν μπαίνουν σους κάδους, να τους περιφράξουν και να φροντίσουν έπειτα για τη μεταφορά ή το κάψιμό τους. Αυτό δεν έγινε ποτέ. Από την άλλη πιστεύω ότι το θέμα της ολοκληρωμένης διαχείρισης επιβάλλεται και το χρειάζεται ο τόπος μας, γιατί σε κάθε χωριό υπάρχει μία απαράδεκτη κατάσταση, παρόλο που υπάρχουν σκουπιδότοποι».

Συνεχίζοντας στο Αρσάκειο συναντήσαμε άλλο μεγάλο πρόβλημα, το οποίο συναντάται και σε άλλους οικισμούς του νομού. Οι τσιμενταύλακες που έγιναν πριν χρόνια για να περνούν τα όμβρια νερά χρησιμοποιούνται από τους κατοίκους για να ρίχνουν μέσα οτιδήποτε, με αποτέλεσμα να αναδίδεται μία αποπνικτική οσμή. Στα καφενεία, όπως μας είπαν οι κάτοικοι, δεν μπορείς να καθίσεις το απόγευμα από τη μυρωδιά και επειδή κάθε κάτοικος του χωριού δεν θέλει να έρθει σε ρήξη με το διπλανό του και να υποβάλλει μήνυση και να χαλάσει τις σχέση του, η κατάσταση παραμένει απαράδεκτη.

Το ερώτημα, λοιπόν, είναι: Πρέπει οι κάτοικοι να γίνονται κακοί μεταξύ τους ή η πολιτεία να παίρνει μέτρα εκ των προτέρων; Σαφώς η πολιτεία να παίρνει μέτρα, αλλά μήπως και οι κάτοικοι πρέπει να αλλάξουν νοοτροπία; Εξάλλου, το νοικοκυριό είναι δείγμα πολιτισμού.

Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.