Οι ιδεολογικα ασυμβατοι δρομοι Βαρθολομαιου και Χριστοδουλου

Κάτοχοι των κορυφαίων θέσεων στην εκκλησιαστική πυραμίδα της Ορθοδοξίας, ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Χριστόδουλος, μοιάζουν παρ΄ όλα αυτά να είναι φορείς δύο εντελώς διαφορετικών σχολών σκέψης, νοοτροπίας και κοσμοθεωρίας στους κόλπους της εκκλησίας.

Από την μια ο Πατριάρχης, εκφραστής ενός «εκκλησιαστικού κοσμοπολιτισμού», που δεν ταυτίζεται, όμως, με μια αμετροεπή και εκτός Ιερών Κανόνων κοσμικότητα, φορέας της σύνθεσης των διαφορών και της αποδοχής των ιδιαιτεροτήτων, βασικός οδηγός του διαθρησκευτικού διάλογου και της ανάπτυξης μιας υπερεθνικής θρησκευτικής κουλτούρας που μπορεί να βρίσκεται σε σταθερή διαλεκτική σχέση με επίσημες θρησκείες και πολιτισμούς σε ολόκληρη την υφήλιο.

Από την άλλη ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών, σταθερός μέντορας ενός, πρωτότυπου διεθνώς αλλά γνωστού από μακρόν στην Ελλάδα, εκκλησιαστικού επαρχιωτισμού που περιχαρακώνει τις περισσότερες φορές τα υπερεθνικά όρια της Ορθοδοξίας στα στενά όρια των ελληνικών συνόρων, εντός των οποίων ασκείται μονίμως η εκκλησιαστική επιρροή του κ. Χριστόδουλου αλλά και η Θεία…χάρη η οποία συνηθέστατα ακολουθεί κατά πόδας τον «περιούσιο λαό».

Αλλά και στο πολιτικώς πράττειν φαίνεται ότι τους δύο άνδρες χωρίζει άβυσσος.

Από την Λήμνο όπου βρέθηκε τις τελευταίες μέρες ο Πατριάρχης ευχήθηκε «η Ελλάδα και η Τουρκία γρήγορα να βρεθούν μαζί στους κόλπους της Ενωμένης Ευρώπης όπου η Εκκλησία του Χριστού θα μπορέσει ακόμα περισσότερο να δραστηριοποιηθεί, να επηρεάσει μεγαλύτερες ολότητες ανθρωπίνων κοινωνιών, να ευεργετήσει, να οικοδομήσει και να μεταφέρει το μήνυμα της παγκόσμιας αλληλεγγύης και συνεργασίας σε κάθε γωνιά της γης».

Από την Αθήνα, όμως, ο Αρχιεπίσκοπος δήλωσε ότι «η Τουρκία δεν θα πρέπει να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση», εκφράζοντας την πάγια πολιτική αντίληψή του που υπακούει στην λογική της θρησκευτικής καθαρότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και φροντίζοντας να υπερτονίσει τα μονίμως οξυμένα εθνικιστικά χαρακτηριστικά του πολιτικού του λόγου.

Την πενταετία που μεσολάβησε από την ανάδειξή του στον αρχιεπισκοπικό θρόνο ο ελληνικός λαός γνώρισε στο πρόσωπο του κ. Χριστόδουλου έναν Ιεράρχη που δεν τόλμησε να διαχωρίσει την θέση του από το χουντικό καθεστώς των συνταγματαρχών, που υπερέβη κάθε όριο εκκοσμίκευσης της Ορθοδοξίας επενδεδυμένης με την μόνιμη επωδό της δήθεν επαναφοράς της στο κέντρο των εξελίξεων, που μετέτρεψε τον άμβωνα σε βήμα από το οποίο εκφωνήθηκαν δεκάδες πολιτικοί λόγοι μέσα από τους οποίους γεννήθηκε η «παράταξη του Χριστού», μια παλιομοδίτικη βερσιόν της Ιταλικής και Γερμανικής Χριστιανοδημοκρατίας, πασπαλισμένης με έντονα χαρακτηριστικά από το ιδεολογικό και πολιτικό υπόβαθρο της πλέον συντηρητικής Δεξιάς η οποία στην χαρακτηριστικότερη εκδοχή της συμπορέφθηκε με τον …κ Καρατζαφέρη στις νομαρχιακές εκλογές των Αθηνών δίνοντάς του ποσοστό 13%.

Θα μείνει, τέλος, ιστορική, με ό,τι μπορεί να συμβολίζει αυτή για την ιδεολογική συγκρότηση του Αρχιεπισκόπου, η προσκηνηματική του επίσκεψή του και το τρισάγιο που τέλεσε στην μνήμη του δοτού Αρχιεπισκόπου της χούντας Ιερώνυμου στο νησί της Τήνου.

Αντιθέτως, ο κ.κ. Βαρθολομαίος επισκέφθηκε μόλις πριν από τρεις μέρες τον μαρτυρικό Αϊ Στράτι, το νησί που μαρτύρησαν εκατοντάδες Κομμουνιστές και Αριστεροί ως εκτοπισμένοι από το αδυσώπητο μετεμφυλιακό κράτος της Δεξιάς πληρώνοντας με το αίμα τους την πίστη στα ιδανικά τους. Αυτόν τον τόπο που συμβολίζει το νεοελληνικό δράμα που παίχτηκε πριν από τριάντα και σαράντα χρόνια και που σήμερα αναγνωρίζεται από όλους τους έλληνες ως τόπος μαρτυρίου αλλά και συλλογικής μνήμης που χαλυβδώνει την πίστη στην Δημοκρατία και τους θεσμούς μιας Πολιτείας δικαίου, διάλεξε να επισκεφθεί ο Οικουμενικός Πατριάρχης δίνοντας το μήνυμα στον ελληνικό λαό ότι η θρησκευτική πίστη δεν μπορεί και δεν πρέπει να αφορά στην Ελλάδα μόνο τους εθνικόφρονες και όσους την χρησιμοποίησαν και την καπηλεύθηκαν για να επιβάλουν καθεστώς ανελευθερίας πάνω στους υπόλοιπους.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι κ.κ. Βαρθολομαίος και Χριστόδουλος είναι φορείς της ίδιας πίστης αλλά εκφραστές δύο διαφορετικών κόσμων.

Δεν ξέρω αν η Θράκη την οποία θα επισκεφθεί στις 14 Αυγούστου ο Πατριάρχης ανήκει στις «νέες» ή τις «παλαιές», κατά την εκκλησιαστική ορολογία, χώρες. Εκείνο που έχει σημασία είναι ότι η Θράκη οφείλει να ακολουθήσει από κοντά τον ποιμαντικό και ταυτόχρονα σύγχρονο και προοδευτικό λόγο του κ. Βαρθολομαίου γιατί είναι πάνω απ΄ όλα ένας λόγος πολύ-πολιτισμικός, ένας λόγος που ταυτίζεται απόλυτα με το παρόν αλλά προπάντων με το μέλλον αυτού του τόπου.

Δ.Δ.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.