Οσα φερνει ο ταχυδρομος

Κυρία Διευθύντρια

Γνωρίζω ότι το προσωπικό σας ενδιαφέρον, αλλά και της εφημερίδας σας, για τον πολιτισμό είναι ειλικρινές, άμεσο και ουσιαστικό.

Θα έλεγε όμως κανείς, όσον αφορά τις πολυδιαφημιζόμενες πολιτιστικές εκδηλώσεις του θέρους, στους παραθαλάσσιους Δήμους της Ροδόπης, ότι σας διακρίνει, όπως και τον υπόλοιπο Τύπο, μια απλοϊκότητα και μια αμεριμνησία.

Αρκείστε μόνον στη δημοσίευση αράδας εκδηλώσεων (είναι αυτό που λέμε «πλούσιες πολιτιστικές εκδηλώσεις») και έγχρωμων διαφημιστικών καταχωρήσεων, χωρίς να ενημερώσετε, για τις συνθήκες και την ποιότητα της τελέσεως τους, αλλά και χωρίς να ασκείται τη στοιχειώδη κριτική σε όσους πολιτεύονται δια του…πολιτισμού.

Όσοι βρέθηκαν το Σάββατο στο Φανάρι, για να παρακολουθήσουν την παράσταση του «Νέου Θεάτρου» της Ξένιας Καλογεροπούλου αντελήφθησαν πώς μπορεί μια καταπληκτική παράσταση, μια θαυμάσια διασκευή και ένας θίασος αληθινών επαγγελματιών, να διασυρθεί, εν είδει, μπουλουκιού, από την προχειρότητα και το λαϊκισμό που διακρίνει τον προγραμματισμό των πολιτιστικών εκδηλώσεων από τους αρμόδιους πολιτιστικούς μας φορείς (στη συγκεκριμένη περίπτωση του Δήμου Αιγείρου).

Για την ιστορία σας αναφέρω ότι η παράσταση «φιλοξενήθηκε» σε παραχωρηθέν οργωμένο έλος(με όλες τις γνωστές… κνησμικές συνέπειες σε ηθοποιούς και θεατές), μέσα σε πυκνό σκοτάδι, ώστε οι υπεύθυνοι του θεάτρου να μη μπορούν να κόψουν ούτε εισιτήρια.

Μερικές εκατοντάδες μέτρα πιο κάτω το Φανάρι έσφυζε από την κοσμική ζωή των επισκεπτών εκείνων οι οποίοι θεωρητικά αποτελούν το «στόχο» των εκδηλώσεων (ενδιαφέρουσες και μάλιστα επιχορηγούμενες),συμπυκνωμένων σ’ ένα μόνο «κέντρο», στο Φανάρι, για τουριστικές προφανώς και ψηφοθηρικές σκοπιμότητες. Οι εκδηλώσεις στους υπόλοιπους οικισμούς αρκούνται στα βαρυσήμαντα πολιτιστικά γεγονότα των αρτοκλασιών και της περιφοράς των εικόνων…των αρμοδίων εννοείται.

Παρ’ όλα αυτά δεν θα σας ενοχλούσα με τέτοιου είδους επιστολές οι οποίες, ως γνωστόν, τέτοια εποχή ασχολούνται με τα αυτονόητα…

….Αν δεν διάβαζα τη συνέντευξη του Θανάση Γκαϊφύλια στην εφημερίδα σας, στην οποία επαναδιατυπώνεται το ενδιαφέρον αίτημα της (επανα)λειτουργίας του αρχαίου θεάτρου της Μαρώνειας!

Δεν σας το κρύβω ότι με ενόχλησε αφάνταστα, πώς ένας «ρέκτης» του πολιτισμού, χρησιμοποιεί γαστριμαργικούς όρους, όπως η λέξη «φιλέτο», όταν πρόκειται για κονδύλια του κοινοτικού πλαισίου, για την αναστήλωση του θεάτρου. Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μου.

Είχα γράψει και στο παρελθόν ότι όλη αυτή η ιστορία θυμίζει το σκηνικό του Καραγκιόζη. Από τη μια το Σεράι, οι αρχαιότητες δηλαδή και η απαραίτητη ανάδειξή τους και από την άλλη οι παράγκες…της Μητρόπολης. Περί αυτών όμως, ο κ. Γκαιφύλιας και οι συν αυτώ «Φίλοι του Θεάτρου», ποιούν την νήσσαν. Οι…Υψηλές σκοπιμότητες βλέπετε.

Αρχοντοχωριατισμός? Μιας δήθεν κοινωνικής «ελίτ» που ζει κλεισμένη στο δικό της … Μυστρά

και βάλθηκε να μετατρέψει το ως άνω καρακιτσιαριό σε…Επίδαυρο. Που μηρυκάζει την πολιτιστική μας ανεπάρκεια και απραξία με βυζαντινολογίες και αρχαιοπρογονοπληξίες. Δήθεν…

Με τιμή

Ξάνθος Κώστογλου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.