Δυο μηνες μουσικης πανδαισιας

Η ανάγκη για μουσική είναι η ίσως η πρώτη που καταλαβαίνει ο άνθρωπος. Από την ώρα της γέννησής του, το πρώτο του άκουσμα είναι ο χτύπος της καρδιάς του. Έτσι έχει την πρώτη αίσθηση του ήχου και του ρυθμού. Αυτή ήταν η αίσθηση που προσπάθησαν να μεταφέρουν μέσα και από τις φετινές εκδηλώσεις του Ωδείου Μενέλαου Συκάκη οι διοργανωτές. Παρουσιάζονται σήμερα αποσπάσματα και φωτογραφίες από τις εκδηλώσεις του Μαίου και του Ιουνίου, στις οποίες πρωταγωνιστές ήταν οι μικροί και μεγάλοι μαθητές του ωδείου και υποστηρικτές οι δάσκαλοί τους.

Για τη γιορτή της μητέρας

Συναυλία πιάνου

Ενα ανοιξιάτικο μουσικό μπουκέτο για τη γιορτή της μητέρας πρόσφερε το Ωδείο του Μενέλαου Συκάκη στις 11 Μαίου, αν και όπως ισχυρίζεται ο κ. Συκάκης «η μάνα θα έπρεπε να γιορτάζει κάθε μέρα, γιατί είναι το θαύμα του κόσμου, το σύμβολο της ζωής, της ειρήνης, της σιγουριάς και της αγάπης».

Οι μικρότεροι μαθητές του πιάνου, ηλικίας 6- 12 ετών, πλημμύρισαν την αίθουσα με όμορφες, γνωστές μελωδίες, που αφιέρωσαν στη μητέρα. Προσπάθησαν με τις νότες τους να εκφράσουν την αγάπη, την τρυφερότητα, το θαυμασμό και την εκτίμηση στον πρώτο άνθρωπο που αντικρίζουμε όλοι όταν ερχόμαστε στη ζωή. Ευχήθηκαν με τρόπο μελωδικό χρόνια πολλά σε όλες τις μητέρες, μέσα από τον «Ύμνο στη Χαρά» και τον «Γερμανικό χορό» του Λούντβιχ Βαν Μπετόβεν, την «Βαρκαρόλα» του Όφενμπαχ, τη «Surprise» του Haydn και άλλα κλασσικά κομμάτια. Οι μικρότεροι μαθητές του πιάνου έδειξαν με το δικό τους μοναδικό τρόπο ότι αντίβαρο της εντατικοποίησης του σχολείου είναι η μουσική.

Συναυλία πιάνου- πνευστών

Μια εβδομάδα μετά, στις 18 Μαίου, μαθητές των μεγαλύτερων τάξεων του πιάνου παρουσίασαν τις «Εποχές» του Πιοτρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι, του διασημότερου Ρώσου συνθέτη, «ο οποίος με την υπερρομαντική κι ευαίσθητη μουσική του προκαλεί άμεση συγκίνηση και εκφράζει ανεπιτήδευτη ειλικρίνεια». Παρουσιάστηκαν επίσης έργα του δυναμικού Ρώσου συνθέτη Σεργκέι Ραχμάνινοβ, «που έχει γράψει λαμπρές σελίδες στην ιστορία του παγκόσμιου μουσικού πολιτισμού».

Στη συναυλία πιάνου και πνευστών με θέμα «Το φαινόμενο της μουσικής έκφρασης στον ανθρώπινο πολιτισμό» της 18ης Μαίου ακούστηκαν επίσης έργα για φλάουτο και κλαρινέτο και η ακρόαση μετατράπηκε σε αληθινή απόλαυση. Όπως μετέφεραν και οι διοργανωτές «τρεις ελπίδες απέμειναν στον πλανήτη μας: τα πουλιά που κελαηδούν, τα λουλούδια που ανθίζουν και τα παιδιά που χαμογελούν, όπως αυτά που μας χάρισαν σήμερα το υπέροχο δώρο της μουσικής».

Συναυλία κλασσικής κιθάρας –βιολιού

Στις 25 Μαίου πραγματοποιήθηκε συναυλία κλασσικής κιθάρας –βιολιού. Ήταν ένα αφιέρωμα στο όργανο που πήρε την ονομασία του από τους αρχαίους έλληνες, αν και κιθάρες υπήρχαν και στη Μεσοποταμία, την Αίγυπτο, την Ινδία. Οι Μαυριτανοί την έφεραν στην Ισπανία τον 18ο αιώνα και τους επόμενους 4 αιώνες έγινε δημοφιλές όργανο σε όλη την Ευρώπη.

Οι σπουδές του Fernando Sor, vals, μαζούρκες του F. Tarrega, που ακούστηκαν από τους μαθητές, δικαίωσαν τους φίλους της κιθάρας.

Έργα Μόζαρτ, Σέιτζ, για βιολί, έπαιξαν οι μαθητές του βιολιού με τον καθηγητή τους κ. Μαλούση και τη φιλική συμμετοχή της Μαρίας Κηπουρού.

Ιστορίες με μουσική και παιχνίδι

Στις 21 Ιουνίου παρουσιάστηκαν 4 ιστορίες με μουσική και παιχνίδι: «Ο Απόλλωνας και οι Μούσες του», ο γνωστός μύθος όπου ο βασιλιάς Μίδας δεν βράβευσε τον Απόλλωνα για τη μουσική του, με αποτέλεσμα αυτός να θυμώσει και να μετατρέψει τα αυτιά του σε γαιδάρου. Κέφι, γλέντι και ραδιουργίες με σημείο αναφοράς τη μουσική.

«Ένα ταξίδι στις τέσσερις εποχές» του Βιβάλντι. Μια μουσική περιήγηση δύο παιδιών στις 4 εποχές του χρόνου. Ένα από τα πιο δημοφιλή έργα του Βιβάλντι, ιδιαίτερα αγαπητό στα παιδιά.

Παρουσιάστηκε ο «Μαθητευόμενος μάγος», με την καταπληκτική μουσική του Πολ Ντικά, που ήταν η έμπνευση για να γυριστεί η πασίγνωστη «Φαντασία» του Γουόλτ Ντίσνεϊ.

Η τέταρτη ιστορία με τίτλο «Ντορεμιφασολασί» ήταν μια παρουσίαση του ομώνυμου βιβλίου της Σοφίας Μαντούβαλου, που προσπαθεί να παρουσιάσει μερικά βασικά στοιχεία της γλώσσας και της μουσικής μέσα από την οικεία γλώσσα των παιδιών, αυτή των παραμυθιών.

Στο φιλόξενο και δροσερό κήπο του ωδείου ακούστηκαν νότες χαράς, από πιάνο, βιολί, φλάουτο, παίχτηκαν μουσικά παιχνίδια από τους λιλιπούτειους μαθητές της προπαιδείας και στο φινάλε η χορωδία έκανε βουτιά στις γαλάζιες νότες των τραγουδιών που κυριαρχούν στον πανέμορφο υδάτινο κόσμο της Άριελ, της «Μικρής Γοργόνας» του Γουλτ Ντίσνεϋ.

Στο ωδείο του Μενέλαου Συκάκη υποστηρίζουν ότι τα παιδιά μαθαίνουν καλύτερα μέσα από το παιχνίδι και τη μουσική «που είναι ρυθμός, φαντασία, ένα παιχνίδι ήχων με ρυθμούς, η ευεργετική επίδραση της οποίας στα παιδιά είναι μεγάλη».

M.A.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.