«Βαλλεται το δικαιωμα στη δημοσια και δωρεαν εκπαιδευση»

Συνέχεια σήμερα της φοιτητικής ενημέρωσης και ο ΠτΘ φιλοξενεί το μέλος της Πανσπουδαστικής Κίνησης Συνεργασιών, Χρίστο Κιούλο τριτοετή του Τμήματος Νομικής του Δημοκριτείου, ο οποίος πέραν των φοιτητικών προβλημάτων εκφράζει τις ιδιαίτερες οπτικές της παράταξής του στα θέματα της κοινωνίας, όχι μόνο της τοπικής, αλλά και της παγκόσμιας.

ΠτΘ: Η ΠΚΣ είναι μία παράταξη που έχει ιστορία με ένα σημαντικό αγωνιστικό παρελθόν. Βέβαια, βλέπουμε σήμερα να διαμορφώνονται καινούργιες τάσεις στο φοιτητικό κίνημα. Πώς το αντιμετωπίζετε αυτό;

Χ.Κ.: Η Πανσπουδαστική είναι ίσως η ιστορικότερη παράταξη και προέρχεται από την αντιΕΦΕΕ, από καιρούς όπου η δημοκρατία όπως την γνωρίζουμε εμείς σήμερα έλειπε από τον τόπο. Βέβαια, τα τελευταία χρόνια η κατάσταση έχει κάπως αλλάξει. Το φοιτητικό κίνημα βρίσκεται σε μία πτωτική τροχιά, κατά την άποψή μου, και ο ρόλος μας στο Πανεπιστήμιο είναι να δώσουμε στο φοιτητικό κίνημα πνοή, γιατί όπως ιστορικά είναι παραδεκτό όποτε υπήρχε ένα ισχυρό φοιτητικό κίνημα ε΄κεί όπου τα αιτήματα του λαού υιοθετήθηκαν και κερδίθηκαν. Να αναφέρουμε ως παράδειγμα το Πολυτεχνείο, όπου το ισχυρό φοιτητικό κίνημα εκείνης της εποχής κατόρθωσε να ανατρέψει τη χούντα.

ΠτΘ: Οι συνθήκες της εποχής είναι αντίξοες. Έχουμε έναν πόλεμο που έχει κινητοποιήσει ξανά τους μαθητές, τους φοιτητές, τους εργαζόμενους. Μέχρι τώρα οι καταστάσεις ήταν αντίξοες προς τη δραστηριοποίηση του φοιτητή. Πιστεύεις ότι αυτό επηρέασε ή όχι την Πανσπουδαστική, γιατί πραγματικά ήταν από τις μαζικότερες παρατάξεις. Η έλλειψη πολιτικής σκέψης και ενέργειας επηρέασε καθ΄ οδόν και την Πανσπουδαστική;

Χ.Κ.: Η Πανσπουδαστική πάντοτε ήταν σταθερή στις απόψεις της και είχε πάντοτε δράση. Βέβαια, όταν προωθείται σε ολόκληρη την κοινωνία, και όχι μόνο στο Πανεπιστήμιο, το στυλ του apolitical, το στυλ του «δε μετέχω» και όταν και οι ίδιες δυνάμεις προσπαθούν να περάσουν τη νοοτροπία του «έλα τώρα, γιατί να κάτσω να ασχοληθώ εγώ», είναι λογικό να εγκλωβίζουν τον κόσμο και μάλιστα μεγάλες μάζες του φοιτητικού κινήματος. Και να το δούμε και ευρύτερα: όταν κυριαρχεί στην κοινωνία μας ο δικομματισμός, όταν ακόμα και τα εκλογικά συστήματα βάζουν το δίλημμα ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ και από εκεί και πέρα δεν προσπαθούν τουλάχιστον να ενεργοποιήσουν τον κόσμο να κάνει και κάτι άλλο εκτός από το να ρίξει κάτι στην κάλπη, είναι λογικό και οι φοιτητές να απέχουν από την δραστηριοποίηση και τη συμμετοχή στα κοινωνικά δρώμενα.

ΠτΘ: Ο πόλεμος πιστεύετε ότι υπήρξε σημείο αφύπνισης ενός μεγάλου αριθμού ατόμων; Δεν εννοούμε των πολιτικοποιημένων πολιτών, ενός αριθμού ατόμων που ήταν καταδικασμένος να κάθεται στον καναπέ, που ήταν εγκλωβισμένος στον καταναλωτισμό και τώρα αφυπνίσθηκε…

Χ.Κ.: Σίγουρα περισσότερος κόσμος άρχισε να δραστηριοποιείται. Βέβαια, η Πανσπουδαστική δεν ξύπνησε ξαφνικά το Μάρτη του 2003 και είπε «εμπρός στους δρόμους! Πόλεμος!». Μετά το χτύπημα της 11ης Σεπτεμβρίου είχαμε συζητήσει σε όλες τις γενικές συνελεύσεις για το ζήτημα της τρομοκρατίας, από την άποψη τότε ότι ο Μπους είχε εξαγγείλει έναν δεκαετή πόλεμο για να καταπολεμηθεί η τρομοκρατία. Βέβαια, απώτερος στόχος ήταν να μπουν στο στόχαστρο λαοί, οι οποίοι θα χαρακτηρίζονταν τρομοκράτες και θα βάλλονταν οι χώρες τους με σκοπό να τις εκμεταλλευτούν τα ισχυρά ιμπεριαλιστικά κέντρα. Όταν γινόταν ο πόλεμος στο Αφγανιστάν στη γενική συνέλευση που κάναμε στη Νομική η Πανσπουδαστική έλεγε ότι είναι η απαρχή μιας σειράς πολέμων, κάποιες άλλες δυνάμεις, όπως η ΔΑΠ, έλεγαν ότι δεν έχουμε πόλεμο, έχουμε χειρουργικά χτυπήματα, ενώ η ΠΑΣΠ ότι δεν υπάρχει πόλεμος.

ΠτΘ: Εσείς θέλετε ιδιαίτερα ενεργούς πολίτες, ανθρώπους που θα βγουν στο δρόμο. Σήμερα ποιος από εμάς θα βγει στο δρόμο και ειδικά οι νέοι άνθρωποι; Δεν είναι λίγο δύσκολο που τους βάζετε μπροστά;

Χ.Κ.: Αν όλοι ανοίξουμε τα μάτια και δούμε τι γίνεται γύρω μας, αν αναλογιστούμε ότι αυτή τη στιγμή γίνεται ένας πόλεμος αποκλειστικά για να εξυπηρετήσει πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα, ότι το ασφαλιστικό πλέον έχει καταρρεύσει, ότι προωθείται το εργασιακό μοντέλο που έχει προκύψει από την Συνθήκη του Μάαστριχ για ημιαπασχόληση χωρίς συνταξιοδότηση, αν δούμε ως φοιτητές τι γίνεται μέσα στο Πανεπιστήμιο, όπου πραγματικά γίνεται σεισμός, μετά από τις συνόδους στη Σορβόννη το Μάη του 1998 και την περιβόητη συνθήκη της Μπολόνια το 1999 και όπως αυτές αναθεωρήθηκαν στην Πράγα το 2000, πραγματικά το δικαίωμα στη δωρεάν και δημόσια εκπαίδευση βάλλεται. Σύμφωνα με τις δηλώσεις του Υπουργού Παιδείας Πέτρου Ευθυμίου, το 2010 ο χώρος της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης θα είναι απολύτως διαφορετικός, προωθείται δηλαδή ένα μοντέλο διαφορετικό με τρεις κύκλους σπουδών, όπου ο πρώτος κύκλος θα ολοκληρώνεται σε τρία χρόνια από τέσσερα και θα παίρνουμε ένα πτυχίο τύπου bachelor. Βέβαια, αυτό γίνεται σε μία προσπάθεια ισοβάθμησης με τα πτυχία της Ευρώπης. Έτσι όμως και τα πτυχία μας χάνουν την αξία τους και εμείς χάνουμε τα εργασιακά μας δικαιώματα. Δηλαδή θα φεύγουμε καταρτισμένοι σε γνωστικά και όχι σε επιστημονικά αντικείμενα για να είμαστε απασχολήσιμοι και όχι επιστήμονες.

ΠτΘ: Μήπως θα πρέπει να υπάρχει μία πολιτική απάντηση σε αυτήν την υπερδύναμη;

Χ.Κ: Για τους πολέμους ευθύνεται η Αμερική και ο τρελός Μπους. Για μας όμως ευθύνες έχει και η ΕΕ. Στα τέλη Μαρτίου στη Σύνοδο των Βρυξελλών δεν ειπώθηκε τίποτα για τον πόλεμο. Ως Πανσπουδαστική έχουμε βάλει στόχο την ιμπεριαλιστική πολιτική, το ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού, του συστήματος της ελεύθερης αγοράς, κατά το οποίο τα μεγάλα ισχυρά κέντρα προσπαθούν να ισχυροποιηθούν ακόμη περισσότερο, ώστε να κυριαρχήσουν το ένα στο άλλο και οικονομικά και φυσικά.

Εμείς λέμε να υπάρχει ένα δίπολο και ο άλλος πόλος να είναι η ΕΕ. Σε ποια κατεύθυνση όμως θα είναι η ΕΕ; Η ΕΕ του κεφαλαίου; Η ΕΕ των λαών; Για να γίνει όμως αυτό θα πρέπει να γίνουν μεγάλες αλλαγές και μη ξεχνάμε ότι και η ΕΕ ακολουθεί την ίδια πολιτική με τους Αμερικανούς. Η Βρετανία συμμετέχει, η χώρα μας παραχωρεί τη Σούδα και η στάση της Γερμανίας και Γαλλίας δεν μπορεί να ξεγελάσει. Και όσο υπάρχει αυτή η πολιτική και ο παράγοντας κεφάλαιο, θα έχουμε τις ίδιες συνέπειες.

ΠτΘ: Σε ποιο επίπεδο κινείται η Πανσπουδαστική, όσον αφορά στα φοιτητικά ζητήματα;

Χ.Κ.: Όλες οι παρατάξεις δεν αποδίδουν τα προβλήματα στη συγκεκριμένη πολιτική που ακολουθείται, αλλά θεωρούν ότι συγκεκριμένα πρόσωπα ευθύνονται για την κατάσταση στα Πανεπιστήμια. Εμείς πιστεύουμε ότι όλα πηγάζουν από την πολιτική που ακολουθείται στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Υπάρχει και ευθύνη συγκεκριμένων ανθρώπων, αλλά μικρή σε σχέση με την ευθύνη των πολιτικών φορέων. Υπάρχουν προβλήματα που αφορούν στη σίτιση, στη στέγαση, στη μεταφορά, στα συγγράμματα, προβλήματα που οφείλονται στην υποχρηματοδότηση. Τα κονδύλια από τον προϋπολογισμό φέτος ήταν ακόμη πιο μειωμένα, αν σκεφτούμε ότι η χώρα μας εμπλέκεται σε πόλεμο. Ένας πύραυλος Τόμαχοκ κοστίζει ένα εκατομμύριο δολάρια και αν αναλογιστούμε αυτές τις δαπάνες και πώς θα μπορούσαν αυτά τα λεφτά να αξιοποιηθούν στα προβλήματα που αντιμετωπίζει η κοινωνία και η παιδεία, τότε θα καταλάβουμε τις ελλείψεις. Μίλησαν όλες οι παρατάξεις για το πρόβλημα της μεταφοράς και για το παζάρι των δρομολογίων, αν θα είναι 69 ή 71. Το ζήτημα δεν είναι να παίζουμε με αριθμούς, είναι να δούμε πώς θα λυθεί το πρόβλημα. Δυστυχώς βλέπουν το δένδρο και δεν βλέπουν τη ρίζα. Η Πανσπουδαστική δρα και για τα προβλήματα, αλλά προσπαθεί να καταδείξει και τη ρίζα τους. Για πάρα πολλά ζητήματα, λοιπόν, φταίει η υποχρηματοδότηση.

ΠτΘ: Εσείς στηρίζετε και διατηρείτε την ευψυχία σας συμμετέχοντας στους κοινωνικούς αγώνες. Πιστεύετε ότι η ανθρωπότητα κάποτε θα ζήσει αυτό το μοντέλο;

Χ.Κ.: Μπορεί εγώ να μη το ζήσω, αλλά μπορεί να το ζήσουν τα παιδιά μου. Όσο θα υπάρχει εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, εγώ ως άνθρωπος έχω χρέος να κάνω οτιδήποτε για να τη σταματήσω. Όσο υπάρχει πόλεμος. όπως αυτός που ζούμε από τις τηλεοράσεις, όσο υπάρχει πόλεμος στα εργασιακά, όσο υπάρχει πόλεμος στα ζητήματα παιδείας, στην υγεία στην κοινωνική ασφάλιση, όσο ο κόσμος θα έρχεται σε όλο και πιο δύσκολη θέση, τόσο οι αντιστάσεις θα δυναμώνουν και θα υπάρχουν φωνές.

Πριν από δέκα χρόνια υπήρχαν κάποιοι απολογητές του συστήματος που ζούμε σήμερα. Όταν γίνονταν οι ανατροπές στη Σοβιετική Ένωση έλεγαν όλοι «θα είμαστε ήσυχοι, τελείωσε ο ψυχρός πόλεμος και δεν θα υπάρξει άλλος, θα υπάρξει ευημερία όλων των λαών». Πού είναι σήμερα αυτοί οι απολογητές;

ΠτΘ: Πώς βλέπετε την Πανσπουδαστική σήμερα στο Πανεπιστήμιο και την εξέλιξη της δράσης της;

Χ.Κ.: Μας λένε ουτοπιστές και ότι όσα λέμε δεν είναι ρεαλιστικά. Για μας ρεαλιστικό είναι ό,τι είναι αναγκαίο και εφόσον οι ανάγκες του κόσμου και του λαού είναι αυτές που είναι, θα παλεύουμε και δεν θα σταματήσουμε να παλεύουμε για να τις ικανοποιήσουμε και να προωθήσουμε τα αιτήματα αυτά. Η Πανσπουδαστική μέσα στο Πανεπιστήμιο παλεύει για δωρεάν και δημόσια παιδεία, θέμα για το οποίο γενιές και γενιές βγήκαν στο δρόμο. Το 15% μπορεί για κάποιους να είναι γραφικό, είναι ένα σύνθημα σαράντα χρόνων, έχει αντίκρισμα και σήμερα, γιατί αυτό ζητάμε και όχι μόνο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, αλλά και στις άλλες βαθμίδες. Δωρεάν παιδεία για μας δεν είναι να μας κάνει κάποιος μάθημα χωρίς να πληρώνουμε δίδακτρα και να μας δίνεται ένα σύγγραμμα. Δωρεάν παιδεία είναι η δωρεάν στέγαση, η σίτιση, η μετακίνηση και τα δωρεάν συγγράμματα. Εμείς παλεύουμε για ενιαία και ανώτατη εκπαίδευση, δεν λέμε ένα ξερό όχι στο μοντέλο της Μπολόνια.

ΠτΘ: Σας ευχαριστούμε πολύ.

Χ.Κ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.