Νεο φυλλο για την εφημεριδα του Πολιτιστικου Ομιλου Ξυλαγανης

Η βραβευμένη εφημερίδα του Πολιτιστικού Ομίλου Ξυλαγανής «ΠΟΞ Ξυλαγανή» κυκλοφόρησε το 170ό της φύλλο για τον Ιανουάριο του 2003 με ύλη πλούσια και με εντυπώσεις κυρίως των νέων της Ξυλαγανής από επισκέψεις που πραγματοποίησαν και δέχτηκαν, όπως αυτή στο Αρχαιολογικό Μουσείο Κομοτηνής ή αυτή του καραγκιοζοπαίχτη της περιοχής μας κ. Βουλτσίδη, τις οποίες εντυπώσεις σάς παρουσιάζουμε σήμερα μαζί με άλλα επιλεγμένα χωρία, ως ελάχιστο δείγμα της αξιόλογης δουλειάς που γίνεται στην εν λόγω εφημερίδα.

Γεμάτη νιάτα η εφημερίδα του Πολιτιστικού Ομίλου Ξυλαγανής έρχεται σχεδόν μαζί με την άνοιξη να μας γεμίσει αισιοδοξία και γνώση στους δύσκολους καιρούς που διανύουμε…

Ελπιδοφόρο μήνυμα από τα νιάτα της Ξυλαγανής

Νεαρός Ξυλαγανιώτης παρουσίασε σοβαρότατο πρόβλημα υγείας. Στη μοναξιά του και στην απελπιστική κυριολεκτικά κατάστασή του, μια ομάδα από δέκα νέες και νέους του χωριού μας του πρόσφεραν όσα – για διάφορους λόγους- δεν του πρόσφεραν οι φυσικοί του προστάτες.

Συγκέντρωσαν μεταξύ τους χρήματα, κάλεσαν γιατρό, αγόρασαν τα φάρμακα, φρόντισαν για τη δίαιτα που απαιτούσε η περίπτωσή του και κυρίως του πρόσφεραν τη συντροφιά τους και τη φροντίδα να ακολουθεί τις οδηγίες του γιατρού στη λήψη των φαρμάκων.

Συγχαίρουμε τους δέκα νεαρούς Ξυλαγανιώτες «Σαμαρείτες» και πιστεύουμε πως η μικρή αυτή ομάδα σύντομα, όχι μόνο θα πλαισιωθεί και από άλλους νέους και νέες, αλά και θα διευρύνει τις θεάρεστες δραστηριότητές της.

Η καθ’ όλα χριστιανική αυτή πράξη τους στέλνει ένα ελπιδοφόρο μήνυμα.

Μέσα στο πέλαγος της μοναξιάς και της αδιαφορίας για τον πλησίον, όπου παραδέρνει ο σημερινός άνθρωπος, είναι ένα καλό σημάδι. Ένα σημάδι πως ΜΠΟΡΕΙ να καλοσυνέψει ο «καιρός». μας τουλάχιστον στην τοπική, τη μικρή μας κοινωνία, τουλάχιστον στις μικρές κοινωνίες.

Σ.Π.

Συνέντευξη με καραγκιοζοπαίκτη

Στα πλαίσια της ευέλικτης ζώνης – καινοτόμων δράσεων, μας τίμησε με την επίσκεψή του ένας σπουδαίος, πολυταξιδεμένος και πολύ πεπειραμένος ντόπιος καραγκιοζοπαίκτης, ο κ. Γ.Βουλτσίδης.

Αρχικά μας μίλησε για το Θέατρο Σκιών και μας έδειξε πολλές φιγούρες του Θεάτρου Σκιών, Ελληνικές, ξένες αλλά και φιγούρες που κατασκεύασε ο ίδιος και η σύζυγός του.

Κατόπιν μας δόθηκε η ευκαιρία να γίνουμε για λίγο μικροί δημοσιογράφοι, αφού ο κ. Βουλτσίδης δέχτηκε να του πάρουμε μια συνέντευξη.

Τον ρωτήσαμε τι τον παρακίνησε να επιλέξει αυτό το επάγγελμα, τι σπουδές χρειάστηκε να κάνει, για τις πρώτες του παραστάσεις και γενικά για τα πρώτα του βήματα στο χώρο. Για τα συναισθήματά του όταν είναι πίσω από το πανί, για το ποιος τον στήριξε σ’ αυτό το δύσκολο και κατά τη γνώμη μας όχι και τόσο προσοδοφόρο επάγγελμα. Για τις χώρες στις οποίες ταξίδεψε σαν καραγκιοζοπαίκτης για τα μελλοντικά του όνειρα, για τις δυσκολίες που συναντά σε σχέση με την οικογένεια.

Μας απάντησε σ’ όλα με ειλικρίνεια: για τις φάσεις της ζωής του που του έμειναν αξέχαστες, ακόμη και για την πρώτη του «αποτυχία». Μάθαμε έτσι ότι δεν είναι και τόσο απλό να γίνει κανείς καραγκιοζοπαίκτης. Αντίθετα χρειάζονται αρκετά χρόνια σπουδών και πολύ κουράγιο και υπομονή γι’ αυτό. Ότι δεν δίνει το επάγγελμά του τα πολλά χρήματα που θα ήθελε κάποιος, αλλά οι εμπειρίες που αποκτά τον ξεπληρώνουν.

Τέλος μας έδωσε συμβουλές για «ανερχόμενους καραγκιοζοπαίκτες». Όταν του είπαμε ότι θέλαμε να γράψουμε μια παράσταση με θέμα την ρύπανση μας πρότεινε να δώσουμε τον πολύ ωραίο τίτλο «η αρπαγή της Περσεφόνης».

Εύχομαι όταν και αν τελικά ανεβάσουμε τη δική μας παράσταση, να είναι παρόν και ο κ. Βουλτσίδης ανάμεσα στο κοινό ή μαζί μας πίσω από τη σκηνή και με τη δική του βοήθεια προχωρούμε στην προσπάθειά μας.

Παβέλη Κλαίρη Α΄ Γυμνασίου Ξυλαγανής

Αραμπίδου Κυριακή Α΄ Γυμνασίου Ξυλαγανής

Επίσκεψη στο Αρχαιολογικό Μουσείο Κομοτηνής

Ασημένιο τετράδραχμο Λυσιμάχου, 285 π.Χ. Μουσείο Κομοτηνής

Ασημένιο τετράδραχμο Μαρώνειας, 450-400 π. Χ. Μουσείο Κομοτηνής

Τη Δευτέρα 17 Φεβρουαρίου 2003 η Α΄ Τάξη του Γυμνασίου μας συνοδευόμενοι από την φιλόλογό μας κ. Τσαουσίδου τις τρεις πρώτες διδακτικές ώρες επισκεφθήκαμε το Αρχαιολογικό Μουσείο Κομοτηνής. Στην αυλή του δέσποζαν αρχαία ευρήματα από διάφορες περιοχές της Θράκης. Μπαίνοντας στο εσωτερικό του Μουσείου μια πολύ ευγενική ξεναγός μας καλωσόρισε και άρχισε την ξενάγηση. Είδαμε στην πραγματικότητα κάποια από αυτά που ακούμε ή βλέπουμε σε φωτογραφίες στο σχολείο. Ακόμη υπήρχαν όπλα, και διακοσμητικά πήλινα αγγεία, όλα παρμένα από την ζωή των αρχαίων Θρακών. Σε πολλά μας εντυπωσίασε η καλή κατάσταση στην οποία βρέθηκαν, σ’ άλλα η χρησιμότητά τους, ο τρόπος με τον οποίο είχαν κατασκευαστεί και σε άλλα η ομορφιά τους. Δυστυχώς δεν προλάβαμε να ολοκληρώσουμε την ξενάγηση εξαιτίας του περιορισμένου χρόνου που μας είχε δοθεί. Όμως έστω και με όσα μπορέσαμε να δούμε, αυτή η επίσκεψη νομίζω ότι ήταν αρκετά εποικοδομητική και μια ευχάριστη εμπειρία για όλους μας. Ελπίζω να ξαναπάμε στο αρχαιολογικό μουσείο ώστε να ολοκληρώσουμε την ξενάγησή μας…

Αραμπίδου Κυριακή Α΄ Γυμνασίου Ξυλαγανής

Παβέλη Κλαίρη Α΄ Γυμνασίου Ξυλαγανής

Νέα της Βιβλιοθήκης

Συρμάτινα πουλιά… πέταξαν από την Ξυλαγανή στην Αθήνα

Το Σεπτέμβρη που μας πέρασε, το Κέντρο Παιδικού και Εφηβικού Βιβλίου μας έστειλε έναν φάκελο. Πάνω του αναγραφόταν η λέξη «πουλιά» με διάφορα χρώματα.

Τα παιδιά περιμένουν κάθε μήνα το καινούργιο θέμα και έχουν μάθει πια πώς να το προσεγγίζουν.

Μέσα δηλαδή από την ποίηση, τη λογοτεχνία, τη ζωγραφική, τη μουσική, την έρευνα και το παιχνίδι.

Όταν κόντευε να ολοκληρωθεί το πρόγραμμα, προέκυψε η ιδέα να φτιάξουμε πουλιά με σύρματα, επηρεασμένοι από τον Κάλντερ, το «βασιλιά του σύρματος» όπως λένε αυτοί που γνωρίζουν από τέχνη.

Στην αρχή φάνηκε εύκολο, όμως στην πορεία αποδείχτηκε ιδιαίτερα δύσκολο γιατί, αν και ήταν τα υλικά γνωστά και πολύ οικεία, δεν γνωρίζαμε τη συμπεριφορά τους.

Άκαμπτα και «τσιμπητά» όπως λένε τα μικρότερα παιδιά, μας ταλαιπώρησαν πολύ.

Στο τέλος όμως τα καταφέραμε.

Ο συρμάτινος σκελετός ντύθηκε με πανιά, χαρτιά, φτερά και πούπουλα, που «εφοδιάζονταν» τα παιδιά καθημερινά όχι μόνο απ’ τα κοτέτσια της γειτονιάς αλλά και όλη της Ξυλαγανής.

Το αποτέλεσμα χαρακτηρίστηκε από τους ειδικούς που το αξιολόγησαν πολύ πρωτότυπο. Ο Οργανισμός Παιδικών και Εφηβικών Βιβλιοθηκών με τη χορηγία του Ιδρύματος Μποδοσάκη έσπευσε και τύπωσε αφίσες που εικονίζουν το πουλί που φιλοτέχνησε η μαθήτρια Γιάννα Παγωνίδου.

Εντύπωσε όμως έκαναν και αυτά που έφτιαξαν η Μαρία Λίτου, η Ευγενία Στογιαντσάκη, η Χρύσα Κοκκινίδου, η Παγώνα Χριστιανάκη και η Δάφνη Δαδακίδου.

Η κατασκευή όμως που μας διασκέδασε περισσότερο ήταν αυτή του Δήμητρη και Στέφανου Κωστόπουλου, που έγινε κυρίως με τις υποδείξεις της ξαδέλφης τους Μαρίας.

Ένα τεράστιο χάρτινο κουτί, περασμένο μέσα σε χοντρά και ψιλά σύρματα, ήλπιζε ότι θα τα κατάφερνε με τη βοήθεια των παραπάνω παιδιών να ξεχωρίσει. Και τα κατάφερε. Γιατί οι αγωνιώδεις προσπάθειες τους έγιναν και δικές μας με σκοπό να αποκτήσει το κουτί οντότητα πουλιού και κυρίως ισορροπία πάνω στα πολλά σύρματα που το διαπερνούσαν και το περιστοίχιζαν.

Εκείνο το απόγευμα οι λύσεις που προτάθηκαν ήταν πολλές, συλλογική διάθεση μεγάλη και λαχτάρα για δημιουργία στα ύψη κι ας έμεινε το πρόβλημά μας… άλυτο.

Κ.Κ.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.