«Απο το Ιρακ θυμαμαι το καλυτερο Πασχα και τα καλυτερα Χριστουγεννα»

Ανθρώπινες στιγμές, από τα πρώτα του επαγγελματικά βήματα, έχει να θυμάται απ’ το Ιράκ ο κ. Χάρης Χατζηαναγνώστου, που έζησε στη Βαγδάτη από το 1978 μέχρι το 1982. Καβαλιώτης στην καταγωγή βρέθηκε στο μακρινό Ιράκ για λόγους επαγγελματικούς κι επέλεξε για επόμενο σταθμό την Κομοτηνή, όπου βρίσκεται εδώ και 25 χρόνια. Μακριά από πολιτικές αναλύσεις, το μόνο που κρατάει είναι ότι ο κάμπος της Μεσοποταμίας ήταν τόσο εύφορος που η περιοχή έπρεπε να παρουσιάσει ραγδαία βήματα ανάπτυξης. Το «ποιος φταίει» άκαιρο πλέον θέμα συζήτησης. Το μόνο βέβαιο είναι ποιος επιβαρύνεται.

Η πληροφορία ότι ο αντιπρόσωπος της Ford στην Κομοτηνή κ. Χάρης Χατζηαναγνώστου βρισκόταν στη Βαγδάτη πριν έρθει στην πόλη μας συνέπεσε με την πρώτη μέρα του πολέμου. Η συνάντηση στις εγκαταστάσεις της Ford έφερε στην επιφάνεια εικόνες απ’ το μακρινό παρελθόν. «Με στεναχωρεί αφάνταστα όλη αυτή η κατάσταση που επικρατεί σήμερα, γιατί ξεκινούν την επίθεση οι αμερικάνοι. Η Βαγδάτη είναι μια όμορφη πόλη, με διαφορετική κουλτούρα, αλλά όμορφος κόσμος. Έζησα τους ιρακινούς περίπου τέσσερα χρόνια. Μπορώ να πω ότι τους αγάπησα. Αν δω να βομβαρδίζονται εκείνες οι όμορφες γέφυρες πάνω απ’ τον Τίγρη και τον Ευφράτη… Δεν μπορώ βέβαια να κρίνω πολιτικά αν φταίει ή όχι ο Σαντάμ».

Το 1978, που βρέθηκε στο Ιράκ ο Χάρης Χατζηαναγνώστου, ο Σαντάμ Χουσεΐν βρισκόταν ήδη στην εξουσία. «Τότε βέβαια ήταν ο Σαντάμ και ο Μπεκήρ» θυμάται, για να τονίσει αμέσως μετά ότι είναι κατά του πολέμου, ειδικά όταν εκτυλίσσεται σ’ ένα τόπο που έζησε. «19 χρονών πήγα στη Βαγδάτη, με μια ελληνική εταιρεία. Ήμουν ο πιο μικρός στα έργα. Ήταν αρδευτικά. Αρδεύαμε τον κάμπο της Μεσοποταμίας. Γι’ αυτό το λόγο πίστευα ότι το Ιράκ μέσα σε λίγα χρόνια θα είχε μεγάλη πρόοδο, κάτι που δεν έγινε. Από το 1978 μέχρι το 2003, το Ιράκ έπρεπε να παρουσιάσει πολύ μεγάλη ανάπτυξη», σύμφωνα με τον κ. Χατζηαναγνώστου. Ο στόχος ήταν η άρδευση ενός εύφορου κάμπου, της Μεσοποταμίας, που είχε δυνατότητες για μεγάλη παραγωγή. «Θα μπορούσε να προμηθεύει γεωργικά προϊόντα και αγαθά που θα κάλυπταν δύο φορές τον πληθυσμό της Ευρώπης. Όσο για το πετρέλαιο… υπάρχουν τεράστια αποθέματα ορυκτού πλούτου». Σχετικά με τη λεγόμενη απόκλιση μεταξύ πλουσίων και φτωχών, ο κ. Χατζηαναγνώστου σχολιάζει: «Πλούσιους στο Ιράκ δεν έχω δει. Έβλεπα τους φελάχους, που ο τρόπος ζωής τους ήταν δύσκολος, αλλά πίστευα ότι θα βελτιωνόταν αρκετά. Στη συνέχεια όμως έγινε ο περσοϊρακινός πόλεμος, ακολούθησε ο πόλεμος του Κόλπου και σήμερα δυστυχώς αντιμετωπίζουμε ένα νέο πόλεμο».

Χαρακτηριστικό είναι ότι υπήρχε ελευθερία. «Μπορεί ο Σαντάμ να είναι δικτάτορας, παραμένοντας 30 χρόνια στην εξουσία, αλλά ελευθερίες υπήρχαν. Για παράδειγμα, το οινόπνευμα επιτρεπόταν, κάτι που δεν συνέβαινε επί Σάχη στην Περσία ή στη Λιβύη, από ό,τι μου έλεγαν.

Στα τέσσερα χρόνια που ήμουν εκεί δεν μου έγινε κανένας έλεγχος, ποτέ δεν με σταμάτησε κανένας στο δρόμο να με ρωτήσει που πηγαίνω.

Οι ντόπιοι αγαπούσαν τους Έλληνες πάρα πολύ. Λυπάμαι καθώς θυμάμαι τον κόσμο, τα παιδιά που απειλούνται, γιατί όσο έξυπνες βόμβες και να υπάρχουν…».

Γλώσσα επικοινωνίας ήταν τα αραβικά, μια τοπική διάλεκτος, το κανάλι δηλαδή της επικοινωνίας ήταν ανοιχτό και οι σχέσεις ανθρώπινες. «Περάσαμε δύσκολα, ήμασταν απομονωμένοι σ’ ένα εργοτάξιο έξω από την πόλη, από το Ιράκ όμως θυμάμαι το καλύτερο Πάσχα και τα καλύτερα Χριστούγεννα, γιατί ήμασταν 60 Έλληνες εργαζόμενοι, πολύ ενωμένοι μεταξύ μας.

Στη Βαγδάτη υπάρχουν εκκλησίες, υπάρχει ορθόδοξη εκκλησία και ο καθένας ελεύθερα μπορούσε να εκδηλώσει τα θρησκευτικά του πιστεύω. Οι Ιρακινοί σέβονται πάρα πολύ τη χριστιανική θρησκεία. Πιστεύουν στην Παναγία, στο Χριστό, στον Αϊ Γιώργη. Μου είχε προξενήσει εντύπωση το γεγονός ότι στα αυτοκίνητά τους, στα ταξί, στα φορτηγά, δίπλα στη φωτογραφία του Μωάμεθ είχαν φωτογραφία της Παναγίας με το Χριστό στην αγκαλιά. Δεν μπορούσε με τίποτε κάποιος να βρίσει τα θεία. Εξάλλου, η Παναία είναι λέξη αραβική. Σημαίνει αγνό κορίτσι κι έγινε Παναγία».

Για τον κ. Χατζηαναγνώστου τα πρώτα χρόνια στη Βαγδάτη ήταν ένα επαγγελματικό ξεκίνημα, ένα κίνητρο να συγκεντρώσει χρήματα για να έρθει στη συνέχεια στην Κομοτηνή και ν’ αναπτύξει επαγγελματική δραστηριότητα, αλλά και μια ενδιαφέρουσα εμπειρία από έναν πολιτισμό τόσο μακρινό με κοινά, όμως, σημεία ταυτόχρονα.

Μαρία Αμπατζή

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.