«Να μην γυρναμε στο παρελθον ζητωντας ευθυνες»

Σαν τόπο μεταποίησης και βιομηχανικής παραγωγής οραματίζεται τη Θράκη του μέλλοντος ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Έβρου κ. Νίκος Δαστερίδης, που καταγγέλλει, σε συνέντευξή του στον ΠτΘ, τα κριτήρια βάση των οποίων πέρασαν επενδύσεις τα προηγούμενα χρόνια, καθώς και τις πολλές αλλαγές στους αναπτυξιακούς νόμους. Ο κ. Δαστερίδης ζητάει από την πολιτεία ν’ αλλάξει ο αναπτυξιακός νόμος άμεσα προς όφελος της ίδιας και της περιοχής μας, την οποία σταδιακά εγκαταλείπουν οι νέοι άνθρωποι μη έχοντας κίνητρα απασχόλησης. Έχει ζητήσει στοιχεί από το υπουργείο Οικονομικών για την αληθινή εικόνα των επενδύσεων στη Θράκη και στη συνέχει, βάση αυτών θα πραγματοποιηθεί σύσκεψη όλων των πολιτικών και οικονομικών φορέων της Θράκης.

ΠτΘ: κ. Δαστερίδη, να ξεκινήσουμε με ένα θέμα της επικαιρότητας. Ποιος ήταν ο ρόλος που διαδραμάτισε το Επιμελητήριο Έβρου στη δημιουργία του πανεπιστημιακού νοσοκομείου, αλλά και του ίδιου του πανεπιστημίου;

Ν.Δ.: Το 1975, στην περιοχή μας χρειαζόταν να μεταφερθούν από το κράτος δομές και υπηρεσίες, ούτως ώστε να συγκρατήσει αλλά και να επαυξήσει τον πληθυσμό. Το Επιμελητήριο είχε ενεργό δραστηριότητα, στόχευσε σωστά και διεκδίκησε να γίνει το πανεπιστημιακό νοσοκομείο. Ύστερα από 28 χρόνια, βλέπουμε σήμερα ένα νοσοκομείο ολοκληρωμένο. Απαιτείται βέβαια πολύ δουλειά, αλλά εκτιμώ ότι είναι ένα κόσμημα για την ευρύτερη περιοχή. Είναι σημαντικό το ότι λειτουργεί ένα νοσοκομείο με τέλειο μηχανολογικό εξοπλισμό, με επιστημονικό και ιατρικό προσωπικό, στην ΑΜ-Θ. Σε ορισμένους τομείς μάλιστα καλείται να εξυπηρετήσει όλη την Ελλάδα και γιατί όχι τα Βαλκάνια.

Τραγική καθυστέρηση στις υποδομές

ΠτΘ: Η σωστή και ολοκληρωμένη παροχή υγείας είναι ένα βασικό κίνητρο, ταυτόχρονα υποχρέωση της πολιτείας, προκειμένου για τη συγκράτηση του πληθυσμού. Για να θεωρηθεί όμως επιτυχημένη η προσπάθεια που αναπτύχθηκε το 1974 και έπειτα απ΄ το Επιμελητήριό σας, προϋποτίθεται η ύπαρξη υποδομών, που θα συντελούν στην ανάπτυξη της περιοχής με τρόπο που θα της ταιριάζει και θ΄ ανταποκρίνεται και στα αιτήματα των κατοίκων. Έχουν δημιουργηθεί αυτές οι υποδομές, δεδομένων και των χρημάτων που έχουν έρθει τα τελευταία χρόνια στη Θράκη;

Ν.Δ.: Παράλληλα με τις δραστηριότητές μας για τη δημιουργία του Πανεπιστημίου, διεκδικήσαμε τότε να γίνουν και υποδομές. Είχαμε ενεργό συμμετοχή και ψηφίστηκε ο πρώτος αναπτυξιακός νόμος γύρω από τις επενδύσεις.

Δυστυχώς όλα αυτά δεν λειτούργησαν στο βαθμό που εμείς θα θέλαμε.

Ο πρώτος αναπτυξιακός νόμος ψηφίστηκε το 1976 και το 1977 ξεκίνησε η λειτουργία του. Η εισηγητική έκθεση του νόμου ανέφερε ότι η πολιτεία όφειλε να δημιουργήσει τις απαραίτητες υποδομές, σε μια πενταετία.

Έγιναν αρκετά πράγματα, αλλά μετά από 28 χρόνια διαπιστώνουμε ότι οι υποδομές χρειάζονται εγρήγορση και ολοκλήρωση. Ακούσαμε από πολιτικούς, στο παρελθόν, ότι το 2000 θα είχε ολοκληρωθεί η Εγνατία οδός, το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης και οι κάθετοι άξονες.

Τώρα μιλάμε για το 2006 και εύχομαι να έχουν μέχρι τότε ολοκληρωθεί και να βρουν τον κόσμο που θα χρησιμοποιήσει αυτές υποδομές. Το γεγονός είναι ότι ο νόμος μας φθίνει από πλευράς έμψυχου υλικού. Λιγοστεύουμε καθημερινά και αυτό θα πρέπει η πολιτεία να το λάβει πολύ σοβαρά υπόψιν.

Ο πρώτος αναπτυξιακός ψηφίστηκε το 1976, αλλά σοβαρές επενδύσεις άρχισαν να γίνονται με τον 1892 του 1990. Στην Ελλάδα όμως έχουμε μια ιδιαιτερότητα. Όταν ένας νόμος ξεκινάει να λειτουργήσει σωστά των καταργούμε ύστερα από 2,5 χρόνια. Στο διάστημα των 25 χρονών που λειτούργησαν αναπτυξιακοί νόμοι, ο μέσος όρος αλλαγής αυτών των νόμων ήταν τα 2,5 χρόνια. Από το 1997 λειτουργεί ένας νέος αναπτυξιακός νόμος, ο 2601, ο οποίος είναι ταφόπετρα στις επενδύσεις της Θράκης.

Η Θράκη χρειαζόταν τον 1892 τουλάχιστον για μια δεκαετία, αλλά με προϋπόθεση τη σωστή διαχείριση κι εφαρμογή των τριών πρώτων παραγράφων, που αφορούσαν τη βιωσιμότητα του αντικειμένου της επένδυσης, το φορέα που θα υλοποιούσε την επένδυση και τη γνώση που διέθετε γύρω από την επένδυση. Σχεδόν ποτέ δεν εφαρμόστηκαν, αλλά δίδονταν επενδύσεις με κριτήρια που δεν γνωρίζω, γι΄ αυτό και δεν είχαμε το αποτέλεσμα που θα ήθελα για την περιοχή μου και για ολόκληρη τη Θράκη. Βέβαια, έγιναν αρκετές μονάδες. Πριν από 25 χρόνια οι βιοτεχνικές και οι βιομηχανικές επιχειρήσεις στον Έβρο μετρούνταν στα δάχτυλα ενός χεριού. Σήμερα μπορούμε να μιλάμε για 30-40 μονάδες στον Έβρο, οι οποίες όχι μόνο λειτουργούν, αλλά διαθέτουν και τον πιο σύγχρονο εξοπλισμό. Είναι σε θέση ν΄ ανταγωνιστούν ελληνικές μονάδες και μονάδες που δραστηριοποιούνται στο εξωτερικό.

Άλλωστε, όποιος περιορίζεται μόνο στην ελληνική αγορά, αργά ή γρήγορα θα κλείσει. Πολλές από αυτές τις μονάδες χρειάζονται επομένως έναν άλλο νόμο, που θα διέπεται από άλλη φιλοσοφία, για να στηριχτεί ο εξαγωγικός τομέας, η υψηλή τεχνολογία και ο αγροτικός τομέας στη μεταποίησή του, ώστε η περιοχή μας να γίνει τόπος μεταποίησης και βιομηχανικής παραγωγής και μελλοντικά να είναι έτοιμος να διαδραματίσει το ρόλο που απαιτείται.

ΠτΘ: Ποιος είναι αυτός ο ρόλος, κ. Δαστερίδη;

Ν.Δ.: Η Θράκη, αργά ή γρήγορα, θα βρεθεί στο επίκεντρο των μεγάλων αγορών, των Βαλκανίων, της Τουρκίας και γιατί όχι χωρών της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Αυτό χρειάζεται να γίνει γρήγορα γιατί καθυστερήσαμε τουλάχιστον πέντε χρόνια. Χρειάζεται να γίνει η τροποποίηση του αναπτυξιακού νόμου, στην κατεύθυνση που προανέφερα, ώστε όταν αυτές οι αγορές θα έχουν τη δυνατότητα να αγοράσουν δικά μας προϊόντα να μας βρουν έτοιμους.

Εμπειρία και δυναμική απαιτούν οι επενδύσεις

ΠτΘ: Με τα όσα θίξατε κ. Δαστερίδη ακουμπήσατε στις ανοιχτές πληγές της περιοχής μας. Πρώτα, για να γίνει το άνοιγμα στον εξαγωγικό τομέα χρειάζεται να ολοκληρωθούν οι κάθετοι άξονες και όλες οι άλλες υποδομές, όπως είναι το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης. Δεύτερον, ο τομέας της μεταποίησης στον αγροτικό τομέα δεν έχει αναπτυχθεί στην περιοχή και επιπλέον σε πανελλαδικό επίπεδο παρουσιάζει ύφεση τον τελευταίο χρόνο στους 8 βασικούς τομείς του. Επιπλέον, για μια μακρά περίοδο δεν έχει εκδηλωθεί επενδυτικό ενδιαφέρον στη Θράκη και ο αναπτυξιακός νόμος που ζητάτε οφείλει να είναι δελεαστικός για τους επενδυτές.

Ν.Δ.: Ο αναπτυξιακός νόμος 1892 ήταν όντως δελεαστικός αλλά δεν είχε συνέπεια και συνέχεια και δεν λειτούργησαν τα τρία πρώτα κριτήρια. Γι΄ αυτό το λόγο βλέπαμε στις τρεις βιομηχανικές περιοχές της Θράκης μονάδες τεράστιων διαστάσεων, από πλευράς επένδυσης, οι οποίες δεν λειτουργούν.

Σήμερα υπάρχει το έμψυχο υλικό, οι γνώσεις της δουλειάς. Αναμφίβολα, ένας επιχειρηματίας που δραστηριοποιήθηκε το 1977, ύστερα από 25 χρόνια εμπειρίας, που κατάφερε και στάθηκε σ΄ αυτές τις δύσκολες εποχές που περάσαμε, και σήμερα βρίσκεται στην παγκόσμια αγορά, έχει τη δυνατότητα και τη γνώση για να διευρύνει την επιχειρηματική του δραστηριότητα. Να επαναλάβω ότι χρειάζονται νέα κίνητρα και σωστή διαχείριση, που είναι ο τομέας που πάσχουμε.

Με τις κατάλληλες προϋποθέσεις η περιοχή μας θα μπορέσει να προχωρήσει μπροστά και να σταματήσουμε την αιμορραγία των ανθρώπων που φεύγουν από την περιοχή μας. Δεν έχουμε ανεργία, γιατί δεν έχουμε απορρόφηση των εργατικών χεριών και η νεολαία μας φεύγει.

Κόκκινο στις παλιές επιχειρήσεις

Η πολιτεία άμεσα πρέπει ν΄ αλλάξει τον αναπτυξιακό νόμο. Η φιλοσοφία του αναπτυξιακού νόμου 2601 είναι ιδιαίτερη. Τα Επιμελητήρια της Θράκης οφείλουμε να καλέσουμε αυτούς τους νομοθέτες και να τους δώσουμε ένα μετάλλιο γιατί πρωτοτυπήσανε σε δύο τομείς: σε ό,τι αφορά τους παλιούς επιχειρηματίες πέραν της πενταετίας: για να ονομαστεί κάποιος βιομήχανος θα πρέπει να περάσει μια γενιά και η δεύτερη να θέλει ν΄ ακολουθήσει τη γενιά του πατέρα της και επιπλέον η μονάδα που έχει αναπτυχθεί πρέπει να είναι πετυχημένη. Τώρα, θεωρείται μια επιχείρηση παλιά μετά από πέντε χρόνια και δεν μπορεί να ενταχθεί στον αναπτυξιακό νόμο. Απορρίπτεται αυτός που διαθέτει τη γνώση, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να κάνει επένδυση.

Το δεύτερο είναι η προϋπόθεση δημιουργίας μιας θέσης εργασίας ανά 15 εκατ. επένδυσης. Αυτή ήταν η επιπλέον ταφόπετρα του αναπτυξιακού νόμου. Εκτιμώ ότι στον 21ο αιώνα δεν πρέπει να κυριαρχεί αυτή η νοοτροπία. Η επιχείρηση δεν είναι δυνατόν να μην προσλάβει το αναγκαίο προσωπικό, που χρειάζεται για ν΄ ανταποκριθεί στη ζήτηση των προϊόντων που παράγει. Αύξηση των πωλήσεων σημαίνει και αύξηση των κερδών, που είναι και ο στόχος του επιχειρηματία.

Φοβάμαι ότι όσο ο χρόνος περνάει, οι υπάρχουσες επιχειρήσεις δεν μπορούν να κάνουν επενδύσεις είτε εκσυγχρονισμού είτε επέκτασης.

ΠτΘ: Ο νομός Έβρου έχει εξυγιανθεί, σε σχέση με το κακό του παρελθόν, λόγω άστοχων επενδύσεων που δεν έφεραν στην περιοχή ούτε ανάπτυξη ούτε απασχόληση;

Ν.Δ.: Επενδύσεις της τάξης του 40% στον Έβρο λειτουργούν παραγωγικά και βάση της νέας τεχνολογίας.

Αρκετές από αυτές τις μονάδες έχουν εξαγωγικό προσανατολισμό και δουλεύουν ανταγωνιστικά. Το 20% αυτών των επιχειρήσεων βρίσκονται στο μεταίχμιο, να σταθούν ή να μην σταθούν. Ένα μεγάλο ποσοστό από αυτές που εντάχθηκαν στον αναπτυξιακό νόμο περιλαμβάνει επιχειρήσεις που είτε δεν ξεκίνησαν είτε βρίσκονται στην αρχή. Χρειάζεται επομένως ένας έλεγχος, για να προχωρήσει όποια επένδυση είναι σε θέση να το πράξει. Αυτός που δεν ξεκίνησε δεν έχει κανένα πρόβλημα, γιατί δεν υφίσταται καν η επιχείρηση.

Υπάρχει ένα ζήτημα: ανατρέχοντας στις οικονομικές στήλες του υπουργείου Οικονομίας και στον τρόπο που χρηματοδοτούνται οι περιοχές της χώρας, βλέπουμε τη Θράκη και τον Έβρο να βρίσκονται πολύ ψηλά σε επενδύσεις. Αυτή όμως δεν είναι η πραγματικότητα. Σύντομα θα έχω κάποια στοιχεία στη διάθεσή μου, ώστε σαν Επιμελητήριο να επεξεργαστούμε τα δεδομένα που θα απεικονίζουν την πραγματικότητα.

Στη συνέχεια, θα προχωρήσουμε σε μια σύσκεψη με τη συμμετοχή των βουλευτών, των νομαρχών, των Επιμελητηρίων, των Συνδέσμων.

Βιομηχανιών – Βιοτεχνιών Θράκης, για να κοιταχτούμε στα μάτια και να προσδιορίσουμε την πορεία που θ΄ ακολουθήσουμε.

ΠτΘ: Τα στοιχεία αφορούν την τρέχουσα δεκαετία;

Ν.Δ.: Τα στοιχεία αφορούν την περίοδο απ΄ το 1990 και έπειτα, γιατί στην ουσία ο αναπτυξιακός νόμος ξεκίνησε ενεργά με τον 1892 του 1990.

ΠτΘ: κ. Δαστερίδη, που πέφτουν οι ευθύνες; Κάποια επιχειρηματικά σχέδια ανακλήθηκαν, κάποιες επενδύσεις σταμάτησαν, κάποιοι επιχειρηματίες έφυγαν από την περιοχή αφήνοντας κενές εγκαταστάσεις και πολλές φορές μια μαύρη τρύπα.

Ν.Δ.: Να μην γυρνάμε στο παρελθόν ζητώντας ευθύνες. Το υπουργείο και η περιφέρεια πρέπει να πάρουν τις αποφάσεις που χρειάζεται, να ενεργοποιήσουν ό,τι είναι δυνατό από αυτό που έχει επενδυθεί, να βρεθούν επιχειρηματίες για να λειτουργήσουν αυτές οι μονάδες. Θεωρώ θεμιτό και το εξής: αν ένας επιχειρηματίας δεν γνώριζε το αντικείμενο και απέτυχε, παρόλο που από υπερβάλλοντα ζήλο ήθελε να κάνει την επένδυση. Αυτό όμως συμβαίνει σε όλο τον κόσμο. Υπάρχουν και αποτυχίες. Το ζήτημα είναι να ξεκαθαρίζονται αυτά τα θέματα, να μην λιμνάζουν.

ΠτΘ: κ. Δαστερίδη, σας ευχαριστώ πολύ.

Ν.Δ.: Και εγώ σας ευχαριστώ.

Μαρία Αμπατζή

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.