Το αιμα μπαινει στα παραθυρα
Η ζωή του αίματος που έχει ληφθεί με μετάγγιση είναι από 40 έως 42 μέρες, σύμφωνα με τις προδιαγραφές των ασκών. Εάν ένας οργανισμός έχει μολυνθεί, για παράδειγμα, από ηπατίτιδα Β, θα εντοπισθεί 1,5 μήνα μετά τη μόλυνση. Εάν το άτομο αιμοδοτήσει την επόμενη μέρα της μόλυνσης, στο αμέσως επόμενο διάστημα, ο ιός δεν μπορεί να διαπιστωθεί. Είναι η λεγόμενη «περίοδος παραθύρου», η οποία μπορεί να «εκσυγχρονιστεί» μόνο με τη μέθοδο PCR, η οποία ανιχνεύει το γενετικό υλικό του ιού, είναι πολύ δαπανηρή και δεν εφαρμόζεται σε ευρεία κλίμακα. Η μόνη σίγουρη λύση για «ασφαλές» αίμα είναι η εθελοντική προσφορά αίματος.
Γ. Κεπελής: «Δίνοντας αίμα συμμετέχουμε στο κοινωνικό γίγνεσθαι»
Ο αντιπρόεδρος της Π.Ο.Σ.Ε.Α. (Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Εθελοντών Αιμοδοτών), κ. Γιώργος Κεπελής, σχολιάζει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Σύλλογοι: «Υπάρχει μεγάλη ανάγκη, ανά την Ελλάδα, από πλευράς επάρκειας αίματος. Το πρόβλημα της εθελοντικής αιμοδοσίας στη χώρα μας δυστυχώς λύνεται απ’ το συγγενικό περιβάλλον, η συμμετοχή του οποίου προσδιορίζεται γύρω στο 57%. Αυτό σημαίνει ότι κινητοποιούνται οι συγγενείς να αιμοδοτήσουν για τον συγγενή τους.
Προσπαθούμε να συνειδητοποιήσουμε το κοινό, ώστε να συνδράμει στην εθελοντική αιμοδοσία. Αν το 5% του πληθυσμού αιμοδοτούσε, τότε δεν θα ανησυχούσε κανείς.
Επιπλέον, οι ανάγκες αυξάνονται λόγω των πολλών τροχαίων ατυχημάτων, της λευχαιμίας και άλλων ασθενειών. Παρόλα αυτά η αδιαφορία της πλειοψηφίας παραμένει».
Το τελευταίο διάστημα οι ανάγκες του Συλλόγου Αιμοδοτών Κομοτηνής σε αιμοπετάλια είναι ιδιαίτερα αυξημένες, με αποτέλεσμα οι ασθενείς να τα «αναζητούν» στην Αλεξανδρούπολη ή τη Θεσσαλονίκη. «Πρόσφατα, πολλοί συνάνθρωποί μας ζητούσαν 0 αρνητικό στο Σισμανόγλειο. Ασφαλώς και καλύψαμε τις ανάγκες, αλλά επιστρατεύσαμε ακόμη και άτομα που είχαν αιμοδοτήσει μέσα στο τρίμηνο».
Στα μέλη του ΣΕΑ Κομοτηνής έχουν προστεθεί και νέα το τελευταίο διάστημα. Το θετικό είναι ότι πρόκειται για νέους ανθρώπους. Ο κ. Κεπελής σημειώνει ότι τα έκτακτα περιστατικά καλύπτονται άμεσα, πλην όμως ταλαιπωρούνται αυτοί που μεταγγίζονται καθημερινά, όπως οι πάσχοντες από μεσογειακή αναιμία. «Αυτοί οι άνθρωποι ταλαιπωρούνται γιατί όταν δεν υπάρχει αίμα, λόγω κάποιου τροχαίου ατυχήματος, αναγκάζονται να πάνε μετά από μία εβδομάδα».
Ο κ. Κεπελής διευκρινίζει ότι η προσφορά αίματος δεν χρειάζεται να περάσει μέσα απ’ το Σύλλογο, αλλά είναι σημαντικό να προσέρθουν κάποιοι άνθρωποι στο νοσοκομείο πριν παρουσιαστεί προσωπική τους ανάγκη. «Θα πρέπει να καταλάβουμε ότι είναι υποχρέωσή μας να δώσουμε 1 φιάλη αίμα μία ή δύο φορές το χρόνο, συμμετέχοντας στο κοινωνικό γίγνεσθαι».
Μ. Ανδρεάδου: «Μεταγγίσεις πρέπει να γίνονται μόνο σε απόλυτη ανάγκη»
Η βιοπαθολόγος – μικροβιολόγος, Επιμελήτρια Β΄ στο Σταθμό Αιμοδοσίας του Σισμανόγλειου Νοσοκομείου Κομοτηνής, κ. Μαριάννα Ανδρεάδου, με αφορμή το περιστατικό με μολυσμένο αίμα που εντοπίστηκε σε δείγματα που είχαν αποσταλεί στην Ολλανδία, σχολιάζει τον τρόπο που ελέγχεται το αίμα:
«Από τη στιγμή που θα γίνει η αιμοληψία γίνεται ιολογικός έλεγχος. Τα μικρόβια που είναι πιθανόν να υπάρχουν καταστρέφονται μέσα στο ψυγείο. Ο ιολογικός έλεγχος γίνεται για τον εντοπισμό ιών που επιζούν σε χαμηλές θερμοκρασίες. Αφορά τα νοσήματα που μεταδίδονται αιματογενώς, όπως είναι η ηπατίτιδα Β, η ηπατίτιδα C, το AIDS και το HTLV».
Για την ηπατίτιδα Β, ειδικότερα, η κ. Ανδρεάδου επισημαίνει: «Ανιχνεύουμε το αυστραλιανό αντιγόνο, το οποίο εντοπίζεται σε χρόνιους φορείς της ηπατίτιδας, γιατί υπάρχει και το ενδεχόμενο κάποιο άτομο να μολυνθεί, να αναρρώσει και να μην υπάρχει κίνδυνος μετάδοσης με το αίμα».
Ακούγοντας να γίνεται λόγος για το «παράθυρο» ζητήσαμε από την κ. Ανδρεάδου τον προσδιορισμό αυτής της φάσης: «Υπάρχει μεγάλη ευαισθησία από το υπουργείο Υγείας γύρω από τα θέματα των Σταθμών Αιμοδοσίας και ακολουθούμε προσεκτικά το καταστατικό. Χρησιμοποιούμε αντιδραστήρια τρίτης γενιάς στα οποία ο χρόνος του «παραθύρου» είναι ένας μήνας. Μέχρι να ανιχνευτεί το αντίσωμα που θέλουμε –το αυστραλιανό- περνάει ενάμιση μήνας. Υπάρχει η μέθοδος PCR, η οποία ανιχνεύει το γενετικό υλικό του ιού, η οποία όμως είναι πολύ δαπανηρή και δεν γίνεται σε ευρεία κλίμακα στην Ελλάδα, όπως και στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Υπάρχει σκέψη του υπουργείου να εφαρμοστεί και στη χώρα μας το PCR στα Κέντρα Αιμοδοσίας. Αν αυτό εφαρμοστεί, θα στέλνουμε ως Σταθμός Αιμοδοσίας τις φιάλες στην Αλεξανδρούπολη, θα γίνεται έλεγχος με PCR. Είναι σημαντικό ότι μ’ αυτή τη μέθοδο, μόλις εισαχθεί ο ιός στον οργανισμό μπορούμε να βρούμε το DNA του».
Πλην της PCR, η κ. Ανδρεάδου διαβεβαιώνει ότι η μέθοδος που χρησιμοποιούν, αυτή της ανίχνευσης στα αντισώματα είναι η πλέον σύγχρονη. «Δεν αγοράζονται τα μηχανήματα με βάση μειοδοτικούς διαγωνισμούς, γιατί υπάρχει η πρόθεση από το υπουργείο να είναι τα καλύτερα».
Το αίμα που λαμβάνεται άμεσα χρησιμοποιείται: «Αν κάποιος μολύνθηκε πριν μια μέρα κι έρθει αύριο να αιμοδοτήσει, σε καμία περίπτωση δεν μπορώ να βρω ότι ο ιός της ηπατίτιδας εισήχθη στο αίμα του. Για να το εντοπίσω θα πρέπει να δώσει αίμα μετά από 1,5 μήνα. Κρατάμε τα δείγματα σε βαθιά κατάψυξη, ώστε αν παρουσιαστεί πρόβλημα, να διαπιστώσουμε ότι το αίμα ήταν στο παράθυρο». Η περίοδος του παραθύρου για την ηπατίτιδα Β και C είναι ο 1,5 μήνας, ενώ για το AIDS είναι από 3-6 μήνες. «Εξαρτάται απ’ το πότε θα εκδηλώσει αντισώματα ο οργανισμός».
Η κ. Ανδρεάδου αναγνωρίζει ότι οι πιο σταθεροί αιμοδότες είναι οι πιο ασφαλείς. «Τα μέλη του Συλλόγου Εθελοντών Αιμοδοτών αιμοδοτούν ανά τρίμηνο. Όταν έρχεται να δώσει αίμα κάποιος για έκτακτο περιστατικό χρειάζεται ν’ απαντά με ειλικρίνεια στις ερωτήσεις. Αυτοί που θεωρούνται ομάδα υψηλού κινδύνου δεν πρέπει να τους δεχόμαστε σαν αιμοδότες».
Η κ. Ανδρεάδου, παρά την περίοδο του παραθύρου, θεωρεί ότι ο κόσμος δεν χρειάζεται ν’ ανησυχεί. «Σε ένα τροχαίο, το όφελος απ’ τη λήψη αίματος, δεν μπορεί να συγκριθεί με την όποια ελάχιστη άλλη πιθανότητα».
Το καλό νέο, αναφορικά με το Σταθμό Αιμοδοσίας του νοσοκομείου μας, είναι ότι απ’ το 1985 δεν υπάρχει κανένα περιστατικό μετάγγισης ασθενούς με μολυσμένο αίμα, γιατί οι αιμοδότες προέρχονται απ’ την τοπική κοινωνία.
Όσον αφορά στα αντισώματα εξηγεί ότι δεν μπορούν να εντοπιστούν στο αίμα αλλά στον αιμοδότη. «Η φιάλη μετά 1,5 μήνα θα είναι η ίδια. Η διαφορά θα φανεί μόνο στον αιμοδότη. Είναι σημαντικό να υπάρχει φειδώ στις μεταγγίσεις και να γίνονται μόνο όταν υπάρχει απόλυτη ανάγκη σε αίμα».
Η κ. Ανδρέαδου σημειώνει ότι «θα κυκλοφορήσει ένα καινούριο αντιδραστήριο – πειραματικά εφαρμόζεται στην Ισπανία και τη Βόρεια Ιταλία- το οποίο θα κατεβάζει το χρόνο του παραθύρου στις 15 μέρες».
Μαρία Αμπατζή
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
