Η εθνικη μας επετειος μεσα απο τα πιο τρυφερα ματια
Η καθημερινότητά μας κινείται σε ευθεία γραμμή μέσα στο άγχος και το κυνήγι των ωρών που δεν προλαβαίνουμε, των λεπτών που περνούν και χάνονται. Κάποιες μέρες όμως έχουν το δικό τους νόημα, τη δική τους μεγαλοπρέπεια, που μόνο μέσα από τα μάτια, τις φωνές και τα τραγούδια των παιδιών βλέπουμε και τότε…
Με ζωντάνια, κέφι, συμμετοχή, γιόρτασαν χθες οι μαθητές την Εθνική Επέτειο της 28ης Οκτωβρίου αποδίδοντας με τον δικό τους, μοναδικό τρόπο το πνεύμα και τον τόνο των ημερών. Ο αυθορμητισμός κυριαρχεί, η γιορτή δεν είναι στημένη, ξύλινη, ορθολογιστική, άψυχη. Είναι παρόν, είναι τώρα, είναι μεταφορά στο σήμερα της ηρωικότητας των ιστορικών στιγμών. Κι εμείς οι μεγαλύτεροι βγαίνουμε για λίγο από το καβούκι του καθωσπρεπισμού, συγκινούμαστε, θυμόμαστε, αναπολούμε, καμαρώνουμε, χειροκροτούμε και επιτέλους νιώθουμε την Εθνική μας γιορτή ζώντας την, για άλλη μια φορά, όπως τότε που κι εμείς ήμασταν παιδιά, με ρίγη στο άκουσμα του Εθνικού μας Ύμνου, καθώς αντικρίζουμε στα παιδιά μας τους αυριανούς πολίτες. Όταν δε αυτή η γιορτή γίνεται σ΄ ένα παιδικό σταθμό τότε όλα είναι διαφορετικά
Αυτό τον διαφορετικό και τόσο υπέροχο τόνο των ημερών έδωσαν τα νήπια του 2ου Παιδικού Σταθμού της Κομοτηνής στη γειτονιά τους φέρνοντας τους γονείς, τις γιαγιάδες και τους παππούδες κοντά τους, βγάζοντας στα μπαλκόνια τις νοικοκυρές, τους καταστηματάρχες στις πόρτες και τους γεροντότερους των καφενείων να σφουγγίζουν το δάκρυ της συγκίνησης.
Οι προετοιμασίες άρχισαν μέρες πριν. Ετοίμασαν με τα χεράκια τους τις στολές τους γαλάζιες, χάρτινες, φούστες με κόκκινα γιλέκα και κόκκινο καπελάκι τα κορίτσια, τσολιάδες με κόκκινο φεσάκι όλο πούλιες, που άστραφταν στον ήλιο, τα αγόρια. Ετοίμασαν και τα ταμπούρλα τους, από πλαστικά κεσεδάκια, έφτιαξαν και τις γαλανόλευκες και στρώθηκαν να μάθουν τα τραγούδια για τον φοβητσιάρη Ντούτσε, τον ηρωικό Έλληνα Στρατιώτη, τα βουνά της Πίνδου, την Ελλάδα μας. Οι πρόβες για την παρέλαση έγιναν στο προαύλιο του Παιδικού Σταθμού χωρίς ιδιαίτερο κόπο, αφού… το βήμα το ήξεραν ήδη. Αφού προετοιμάστηκαν, ακολουθώντας τον σύγχρονο τρόπο επικοινωνίας, ανακοίνωσαν το πρόγραμμα της γιορτής τους με αφίσες που κυκλοφόρησαν στη γειτονιά τους.
Το πρωί συγκεντρώθηκαν στις αίθουσές τους και σε μια τελική πρόβα τραγούδησαν τα τραγούδια τους και οι «Αμαλίες» αποσύρθηκαν διακριτικά για το… μακιγιάζ. Τα αγόρια μοιράστηκαν τα ταμπούρλα τους… Τι τυμπανοκρουσίες, τι φωνές και τι τραγούδια «Βάζει ο Ντούτσε τη στολή του με τη φούντα τη χρυσή του μ΄ όλα τα φτεράαα…». Σε λίγο όλα τους πήραν θέση για την έξοδο… Το κοινό τους περίμενε στο προαύλιο «Αγόρι μου!» , «Ματάκια μου!», «Κορίτσι μου!», «Γιώργο, το φέσι σου θα σου πέσει!», «Κατερίνα τη φούστα σου!»… τα φλας των μηχανών ανάβουν και οι κάμερες καταγράφουν τη στιγμή. Οι πρωταγωνιστές της ζωής μας πρωταγωνιστές της στιγμής… Καμαρωτά, κρατώντας στα χέρια τα ταμπούρλα και τις σημαιούλες και χτυπώντας το πόδι με θέρμη ξεκινούν την δική τους παρέλαση. Όλοι χειροκροτούν και τρέχουν από κοντά. Τα αυτοκίνητα σέβονται τους λιλιπούτειους εορτάζοντες της Εθνικής Επετείου και οι οδηγοί χαμογελούν…
Φτάνουν στο κοντινό παρκάκι… Ο λαμπερός ήλιος βοηθά και το τραγούδι ακούγεται δυνατά από τα στόματα των ογδόντα τεσσάρων νηπίων που τραγουδούν για την Ελλάδα και το Έπος του Σαράντα. Τα σημαιάκια υψωμένα ανεμίζουν καθώς τα μικρά χεράκια τα κινούν πέρα δώθε. Ο Εθνικός Ύμνος κλείνει τη γιορτή. Επιστροφή στην αγκαλιά του Παιδικού και των δασκάλων που δούλεψαν με αγάπη με τους μικρούς τους φίλους δίνοντάς τους τη χαρά της δημιουργίας και της συμμετοχής μέσα από τον εορτασμό της Εθνικής Επετείου.
Έφη Μωραϊτου
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
