Μια μικρη ιδεα για μεγαλα ονειρα

Απόγευμα Τετάρτης ψηλά στη Μαρώνεια, στο παλιό κοινοτικό κατάστημα, με τις γραμμές και τα χρώματα του δειλινού, με θέα το Θρακικό, με τους ήχους του μπουζουκιού του Πέτρου, τη φωνή του Γαβρήλου του Κοκκώνα, με τους αδελφούς Γιάννη και Γιώργο Παγκοζίδη, σε ένα χώρο με ηχοχρώματα ελληνικής μουσικής.

Σε ένα χώρο όπου ένα όραμα των δύο αδελφών υλοποιήθηκε, αναδείχθηκε και άνθισε. «Μαγική πυξίδα» το όνομά του. Χώρος ηχογραφήσεων και παραγωγής δίσκων. Μάχιμοι μουσικοί στο χώρο της παράδοσης ο Γιώργος και ο Γιάννης Παγκοζίδης κατόρθωσαν να υλοποιήσουν το όνειρό τους, δημιουργώντας το δικό τους χώρο με αγάπη και μεράκι, γεφυρώνοντας τον παραδοσιακό ήχο με τη λαϊκή δημιουργία και δίνοντας τη δυνατότητα σε ανθρώπους της περιφέρειας με ταλέντο να το αξιοποιήσουν.

Θα μπορούσες να τους χαρακτηρίσεις ρομαντικούς, συναισθηματικούς, ονειροπόλους. Συζητώντας όμως μαζί τους συμπεραίνεις ότι η μουσική είναι η κουλτούρα τους, η ταυτότητά τους, η «Μαγική Πυξίδα» είναι η τροφή τους και ο αέρας που αναπνέουν. Μακριά από το κέντρο, σε ένα ειδυλλιακό περιβάλλον δίνουν τον δικό τους αγώνα πιστεύοντας σε αυτό που κάνουν. Σε ένα παγκόσμια αποτελματωμένο επικοινωνιακό σύστημα ξεκίνησαν, μέσω LEADER, την υλοποίηση της ιδέας τους. Ήταν αποφασισμένοι όμως, όπως τονίζουν, έστω κι αν δεν τους εδίδετο η έγκριση μέσω LEADER, με κάθε τρόπο να την υλοποιήσουν. Επέλεξαν ένα θαυμάσιο χώρο, το παλιό κοινοτικό κατάστημα της Μαρώνειας και με τεράστια προσωπική εργασία δημιούργησαν την «Μαγική Πυξίδα».

Τα δύο αδέλφια γνώριζαν τα δεδομένα της περιφέρειας. Γνώριζαν ότι δεν υπάρχουν δυνάμεις που θα στηρίξουν μία τέτοια επιχείρηση ώστε να είναι βιώσιμη. Πάντοτε όμως υπάρχουν άνθρωποι που θα κάνουν το πρώτο βήμα. Με αυτό το σκεπτικό αλλά και βλέποντας πολύ μακριά, στο μέλλον, έστησαν το έργο τους: «Όραμά μας να μπορούν οι νέοι άνθρωποι να δημιουργούν μουσικά στον τόπο τους. Και αυτό το στοίχημα το κερδίσαμε. Έρχονται νέοι άνθρωποι, που θέλουν να δημιουργήσουν, να φτιάξουν ένα δοκιμαστικό. Αναρωτιέστε που θα απευθύνονταν αυτά τα παιδιά; Στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη», αναφέρει, ο Γιάννης Παγκοζίδης.

«Και από την εμπειρία μου θα πω, γιατί προσπάθησα παλιότερα να κάνω δισκογραφία με κάποιο φίλο μου στην Αθήνα, ότι τα πράγματα είναι δύσκολα. Νιώθεις ξένος, δεν σε υπολογίζουν και χάνεις τις δυνάμεις σου εξαιτίας του περιβάλλοντος που βρίσκεσαι. Χάνεις δηλαδή τον αυθορμητισμό σου, το θάρρος σου. Εμείς δημιουργήσαμε την «Μαγική Πυξίδα» για να μπορέσουν να εκφραστούν και οι καλλιτεχνικές ανησυχίες των ανθρώπων της περιφέρειας και να τις αποτυπώσουμε σε δίσκους», συμπληρώνει ο Γιώργος Παγκοζίδης.

Παρόλο που το εγχείρημα ήταν ένα επαγγελματικό ρίσκο, άρχισε να αποδίδει.

Και ίσως επειδή τα δύο αδέλφια προέρχονται από οικογένεια της παραδοσιακής μουσικής έτυχε οι πρώτες παραγωγές να είναι από αυτόν το χώρο. Ερευνητικά προγράμματα των Δήμων Κομοτηνής, Αλεξανδρούπολης, Σαπών, της Νομαρχίας Δράμας, με καταγραφές παραδοσιακών τραγουδιών και μουσικών της περιφέρειας. Στη συνέχεια άλμπουμ με παλιά, λαϊκά ρεμπέτικα, σμυρναίικα.

Τα δύο αδέρφια τα ενδιαφέρει πάνω από όλα η ποιότητα. «Σαν επιχείρηση μας ενδιαφέρει να είναι αυτή ανοιχτή σε όλους, δεν μπορείς να κάνεις επιλογές και δεν πρέπει. Όμως, από εκεί και πέρα, όταν πρόκειται για παραγωγή με δική μας σφραγίδα κάνουμε ό,τι είναι καλύτερο. Όπως ξέρετε, η μουσική είναι κάτι πολύ υποκειμενικό για να κρίνεις το καλό και το κακό. Οι κατευθύνσεις μας είναι πάντα προς το καλό ελληνικό τραγούδι», τονίζει ο Γιώργος.

Πρόσφατα μια ομάδα νέων παιδιών από την περιοχή της Καβάλας υπέγραψαν συμβόλαιο με εταιρεία της Αθήνας, η οποία όμως αποφάσισε ο δίσκος να γίνει στη «Μαγική Πυξίδα». Ο Γιώργος και ο Γιάννης Παγκοζίδης το θεωρούν αυτό πολύ σημαντικό, κάτι που ήρθε στην κατάλληλη στιγμή. «Έχουμε νέα τραγούδια, ενώ μέχρι σήμερα γράφαμε μουσικές γνωστές, παραδοσιακές ή λαϊκές. Βέβαια, με την παραδοσιακή μουσική αισθάνεσαι ασφάλεια, δεν έχεις ρίσκο. Είναι δεδομένα τα τραγούδια, έχουν περάσει στο χρόνο, είναι αναγνωρισμένα και είναι «εύκολα». Ο Γιώργος Παγκοζίδης επισημαίνει ότι θεωρείται πιο εύκολη η παραγωγή αυτών των τραγουδιών, όχι εύκολη στην εκτέλεσή της, αλλά, στην επιλογή της. Ο κόσμος ξέρει ότι θα πάρει παραδοσιακά τραγούδια. Στα νέα τραγούδια όμως βρίσκεται η μεγάλη δυσκολία και το ρίσκο. Γι’ αυτό και είμαστε χαρούμενοι που τα νέα αυτά παιδιά έχουν κατά την κρίση μας ωραία τραγούδια και η εταιρεία έχει υπογράψει συμβόλαιο για τρεις δίσκους μαζί τους».

«Υπάρχουν στην περιφέρεια εξειδικευμένα στελέχη που θα στηρίξουν το έργο μιας τέτοιας επιχείρησης;», είναι το επόμενο ερώτημα. «Η δημιουργία ενός χώρου ηχογράφησης είναι μία εξειδικευμένη υπόθεση και πλην των στούντιο της ΕΡΤ που έχει γίνει μελέτη, αλλά νομίζω από ξένες εταιρείας και όχι από ελληνικές γιατί δεν υπήρχαν άνθρωποι που να μπορούσαν να στήσουν από την αρχή μέχρι τέλος μια τέτοια επιχείρηση. Πρέπει να είσαι σχετικός με την τεχνολογία και να είσαι και μουσικός. Ένα στούντιο δεν είναι μόνο τα μηχανήματα. Ο χώρος πρέπει να μελετηθεί, να μετρηθεί, να εκτιμηθεί και από πλευράς ακουστικής. Αν ο χώρος σου είναι κακός, κακός θα είναι και ο ήχος του οργάνου που θα παίξει. Όλα αυτά τα έχουμε μελετήσει, έχουμε ενημερωθεί από βιβλιογραφία κυρίως ξένη, έχουμε επισκεφτεί ανάλογους χώρους, έχουμε συμβουλευτεί ειδικούς». Ο χώρος στήθηκε με γιγάντια προσωπική εργασία δύο χρόνων και λαμβανομένων υπόψιν όλων των παραμέτρων για το καλύτερο αποτέλεσμα. Τα δύο αδέλφια πιστεύουν ότι σημαντικός παράγοντας είναι και η επιλογή των χρωμάτων. «Αποφασίσαμε να χρησιμοποιήσουμε τα φυσικά χρώματα της Μαρώνειας, να γίνουν γήινα. Χρησιμοποιήσαμε δηλαδή υλικά της φύσης, πέτρα και ξύλο. Η αλήθεια είναι ότι η ηχοανάλυση ήχου απορρόφησης μπορεί να επιτευχθεί και με διαφορετικά υλικά. Εμείς όμως επιλέξαμε τα συγκεκριμένα για να δένουν και με το φυσικό περιβάλλον και για να αισθάνεται κανείς καλύτερα μέσα σ΄ αυτά τα χρώματα».

Πριν από λίγες ημέρες η «Μαγική Πυξίδα» ολοκλήρωσε την παραγωγή του δίσκου του Χρόνη Αηδονίδη. Αυτή τη στιγμή ασχολούνται με την παραγωγή ενός δίσκου του Γαβρήλου Κοκκώνα και του δίσκου της ομάδας των παιδιών από την Καβάλα. «Είναι μια μοναδική ομάδα περίπου 10 νέων ατόμων τα οποία θα ηχογραφούν όλο το καλοκαίρι. Ο παραγωγός τους είπε πως ένα από τα τραγούδια τους θα το δώσει σε κάποιο μεγάλο όνομα.

Αυτό μας χαροποιεί ιδιαίτερα. Υπάρχει ήδη μία τάση από πολλούς καλλιτέχνες να θέλουν να κάνουν πράγματα εκτός κέντρου, γιατί βαρέθηκαν στην Αθήνα».

«Εμάς μας ενδιαφέρει αυτή η δημοσιότητα, χωρίς βέβαια να είναι και ο στόχος μας. Εμείς θέλουμε να βγει προς τα έξω η δύναμη που υπάρχει εδώ τοπικά. Και υπάρχουν δυνάμεις. Υπάρχουν δυνάμεις κρυμμένες, είτε γιατί είναι άτολμες είτε γιατί φοβούνται. Είναι πολύ δύσκολο να δηλώνεις καλλιτέχνης στην Επαρχία. Υπάρχουν όμως άτομα, όπως ο Φραντζολάς ο Γιώργος από την Ξάνθη, που έρχονται και μας βρίσκουν. Αυτό όμως εμπερικλείει και μία παγίδα για εμάς. Επειδή δεν υπήρχε τίποτα πριν ούτε σε επίπεδο παραγωγών μουσικής, ώστε να γίνει μία ολοκληρωμένη δουλειά, έρχονται πολλοί και μας ζητούν να είμαστε παραγωγοί τους. Εμείς ξεκινάμε τώρα και δεν έχουμε τις δυνάμεις για χρηματοδότηση. Εδώ μεγάλες εταιρείες κλείνουν ή συγχωνεύονται», αναφέρει ο Γιάννης.

Απογοητευτικά χαρακτηρίζει τα νέα για την δισκογραφία και ο Γιώργος. «Δεν γίνονται οι παλαιότερες πωλήσεις για να βοηθήσουν στην επιβίωση των εταιρειών, οι οποίες συνεχώς αντιμετωπίζουν νέα προβλήματα και μικραίνουν. Επιβιώνουν μόνο οι πολυεθνικές. Εμείς δεν έχουμε καμία σχέση με όλα αυτά. Εμείς λειτουργούμε την Μαγική μας πυξίδα σε ένα μικρό χώρο. Μια μικρή ιδέα που εμπεριέχει μεγάλα όνειρα».

Τα δύο αδέλφια αισιοδοξούν ότι τα επόμενα χρόνια θα είναι καλύτερα και το στούντιο θα γίνει γνωστό, ώστε να γίνουν πολλές και καλές παραγωγές. Ήδη, έχουν αναπτύξει σχέσεις με ανθρώπους της Αθήνας. «Αναπτύξαμε μια πολύ καλή συνεργασία και το θεωρούμε τιμή για εμάς με τον Γιώργο τον Παπαδάκη, μουσικολόγο, μουσικοσυνθέτη, σημαντικό στα ελληνικά δρώμενα, ο οποίος μας βοήθησε πολύ. Ο κ. Παπαδάκης βαρέθηκε στην Αθήνα. Μπορεί να ζει εκεί αλλά ξεφεύγει ερχόμενος στην Μαρώνεια. Είναι πολύ έμπειρος στον τομέα της παραγωγής και βασικός μας συνεργάτης σε πολλές δουλειές».

Ένα νέο βήμα των Γιάννη και Γιώργου Παγκοζίδη είναι η οργάνωση Τμήματος Mastering, κάτι πρωτόγνωρο στην Ελλάδα. «Με αυτό εννοούμε το τελευταίο στάδιο επεξεργασίας ενός δίσκου, του λουστραρίσματος. Υπάρχουν πολλοί λίγοι χώροι τέτοιου είδους στην Αθήνα».

Ρομαντικοί Δον Κιχώτες; «Είναι καλό να είσαι ρομαντικός. Εμείς βέβαια είχαμε μία βάση. Είχαμε πριν από δεκαπέντε χρόνια μόνοι μας καταγράψει τους γκαϊντατζήδες του νομού, προτού ακόμη ξυπνήσουν τα “Μέγαρα” και οι δήμοι. Χρησιμοποιηθήκαμε ως συνεργάτες από αυτούς. Είμαστε όμως έξω από αυτά τα Κέντρα. Πρέπει να πούμε ότι ρόλο σημαντικό έπαιξε και η ίδρυση κάποιων εργοστασίων στην περιοχή, με αποτέλεσμα να έχουμε κάθετη παραγωγή.

Αυτό πριν δέκα χρόνια φάνταζε εξωπραγματικό. Κανείς δεν θα μπορούσε να το φανταστεί, γιατί ακόμη και στην Ελλάδα οι μεγάλες παραγωγές έβγαιναν έξω, δεν υπήρχε εργοστάσιο που να κάνει μήτρες. Με τα εδώ εργοστάσια έχουμε μία πολύ καλή συνεργασία. Εμείς την Αθήνα την έχουμε ξεγράψει. Υπάρχουν επίσης και τυπογραφεία, όπως είναι του Παρατηρητή, ώστε η παραγωγή να είναι ολοκληρωμένη. Αρκεί να υπάρχουν οι ιδέες».

«Μαγική Πυξίδα, Πυξίδα του Ονείρου;». «Είναι μία έκφραση από τον Βιζυηνό που προέκυψε μέσα από μία ανάγνωση της βιογραφίας του και γνωρίζοντας ότι είχε ταλαιπωρηθεί πολύ στη ζωή του, μακριά από την πατρίδα του, θεωρούσε την Βιζύη μαγική πυξίδα της ζωής του. Όσο σημαντική ήταν η Βιζύη για τον Βιζυηνό, τόσο σημαντικός είναι και αυτός ο χώρος για εμάς. Είναι η ίδια η ζωή μας, που στόχο έχει έναν δείκτη καλής μουσικής, γιατί η «Μαγική Πυξίδα» είναι ένας δείκτης μουσικής».

Τα δύο αδέλφια μιλούν με πολλή αγάπη για τον πατέρα τους, λαϊκό οργανοπαίχτη που έπαιζε και κατασκεύαζε ποντιακή λύρα και παράλληλα ήταν ο πρώτος ηλεκτρονικός της περιφέρειας. Ρομαντικός, «τρελός», παράτησε το ποδηλατάδικο που είχε και άρχισε να ασχολείται με τηλεοράσεις, κεραίες και ήταν ο πρώτος που έφερε την τηλεόραση στην Κομοτηνή.

Μπαίνοντας στην «Μαγική Πυξίδα» το πρώτο που συναντάει κανείς είναι μία φωτογραφία του ρομαντικού, «τρελού» πατέρα να τραγουδά σε ένα κέντρο. Με πυξίδα την εικόνα του προχωράς σε ένα κόσμο μαγικό, γεμάτο ηχοχρώματα. Την συγκεκριμένη ημέρα η φωνή του Γαβρήλου Κοκκώνα με συνοδεία το μπουζούκι του Πέτρου υπό την καθοδήγηση του Γιάννη και του Γιώργου Παγκοζίδη αλλά και τις συμβουλές του Νίκου Ζαμπουνίδη μας κολύμπησαν στον πλούτο των ήχων και νοημάτων του ρεμπέτικου τραγουδιού «Θεέ μου μεγαλοδύναμε».

Με πολλή αγάπη και ήθος για αυτό που κάνουν. Μια παρέα έξω από τα κυκλώματα της δισκογραφίας και το παιχνίδι των δημοσίων σχέσεων. Με πυξίδα την αγάπη προς την μουσική, την μουσική πυξίδα της ζωής τους.

Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.