«Φυσις αμπελοεσσα»
«Ήπια κρασί μ’ αυτόν τον άνθρωπο», έλεγαν οι παλιοί. Κι εννοούσαν ότι μ’ αυτό τον άνθρωπο συνέπραξαν σε μία τόσο σημαντική τελετουργία ώστε να τους συνδέει πλέον μία σχέση βαθιάς εμπιστοσύνης και άρρηκτης φιλίας. Η κουβέντα, το φαγητό και το κρασί ήταν και είναι οι πρωταγωνιστές της επικοινωνίας.
Κανείς δεν ξέρει πότε το κρασί φτιάχτηκε για πρώτη φορά. Η ιστορία του πάντως είναι βέβαιο ότι ξεπερνά κάποιες χιλιάδες χρόνια. Όπως βέβαιο είναι ότι στην περιοχή της Θράκης η άμπελος ευδοκιμούσε εδώ και χιλιάδες χρόνια.
«Φύσις αμπελόεσσα», ονομάζεται η οικογενειακή επιχείρηση του Νίκου Βουρβουκέλη και της γυναίκας του Φλώρας που από το 1998 ασχολούνται με την αμπελοκαλλιέργεια και την παραγωγή κρασιού. «Φύσις», γιατί ο κ. Βουρβουκέλης έχοντας οικολογικές ευαισθησίες έχει στραφεί στην βιολογική καλλιέργεια και «αμπελόεσσα», γιατί τα Άβδηρα, όπου είναι και η επιχείρηση, αναφέρονται στον Πίνδαρο ως γη αμπελόεσσα.
Παλαιότερα η περιοχή των Αβδήρων έχει πολλά αμπέλια από τα οποία πολλά καταστράφηκαν είτε από τη ζωώδη φιλοξήρα ή μετά την απόφαση της Ε.Ε. να καταστραφούν τα αμπέλια να ξεριζωθούν και να αντικατασταθούν με άλλες καλλιέργειες με σιτάρια, βαμβάκια.
Τα πρώτα αμπέλια, φυτεύτηκαν από τον κ. Βουρβουκέλη το 1999. Κίνητρο για αυτή του την ενέργεια αποτέλεσε δημοσίευση στην εφημερίδα της κυβερνήσεως ότι επιτρέπεται στην περιοχή των Αβδήρων να καλλιεργηθούν κάποιες ποικιλίες για να παραχθεί τοπικός οίνος.
«Έχοντας οικολογικές ευαισθησίες και καταγόμενος από τα Άβδηρα ξεκίνησα το 1999 φυτεύοντας τα πρώτα αμπέλια σε έκταση 50 στρεμμάτων, διότι η αμπελλοκαλλιέργεια είναι ελεγχόμενη καλλιέργεια και πρέπει να υπάρχει εγκεκριμένη ποσόστωση», αναφέρει ο κ. Βουρβουκέλης.
Ο κ. Βουρβουκέλης παρήγγειλε ποικιλίες που τις συνιστά και τις επιτρέπει για κάθε νομό το Υπουργείο Γεωργίας.
Για το Νομό Ξάνθης επιτρέπεται και επιβάλλονται οι τοπικές ποικιλίες, διότι στόχος είναι να διατηρηθούν και αυτές όπως το παμίτι, το ροδίτι και ο ζουμιάτης. Παράλληλα επιτρέπονται και κάποιες γαλλικές ποικιλίες.
Ο κ. Βουρβουκέλης κάνοντας το επιχείρημα αυτό δεν παρενέβει με χημικά λιπάσματα ούτε καν στον αρχικό εμπλουτισμό του εδάφους.
«Χρησιμοποιήσαμε οργανικά λιπάσματα, δηλαδή κοπριές ζώων, και πάντα παρεμβαίνουμε με ήπιες μορφές καλλιέργειας. Αφήνουμε την ενδογενή χλωρίδα, δεν οργώνουμε, κάνουμε έναν απλό καλλιεργητή, κόβουμε το χόρτο και το αφήνουμε στο αμπέλι το κάνουμε χλοομάζα, η οποία μετατρέπεται σε ύλη πλούσια σε άζωτο. Έτσι δεν χρησιμοποιούμε αζωτούχα λιπάσματα. Όταν το αμπέλι μεγαλώσει τα ραντίσματα γίνονται με ουσίες που επιτρέπονται στη βιολογική καλλιέργεια, δηλαδή χαλκός και θειάφι».
Την πρώτη χρονιά ο κ. Βουρβουκέλης καλλιέργησε 50 στρέμματα και άλλα 20 τη δεύτερη χρονιά. Το 2001 τα αμπέλια δίνουν την πρώτη παραγωγή. Το πρόβλημα όμως είναι ότι δεν υπάρχει οινοποιείο και έτσι αναγκάζεται να πηγαίνει στην Καβάλα.
«Είμαστε σε μια φάση που προσπαθούμε να δημιουργήσουμε ένα μικρό επισκέψιμο οινοποιείο ώστε να έχουμε κάθετη παραγωγή κρασιού. Η νομοθεσία μας επιτρέπει τα πρώτα πέντε χρόνια μέχρι να ολοκληρώσουμε τέτοιες εγκαταστάσεις να οινοποιούμαι σε όμορο νομό. Όμορος νομός με οινοποιείο είναι η Καβάλα».
Ο κ. Βουρβουκέλης δεν έχει δώσει ακόμη συγκεκριμένο όνομα στο κρασί που παράγει. Διατίθεται στην αγορά όμως ο λευκός οίνος της «Φύσις αμπελόεσσα».
 |
Η παραγωγή την πρώτη χρονιά όπως λέει ο ίδιος ήταν 1.600 φιάλες το λευκό και 1.000 φιάλες το κόκκινο. Διατίθεται στην αγορά της Ξάνθης, αλλά και στην περιοχή της Κομοτηνής, όπως στο Φανάρι.
Τα μελλοντικά του σχέδια αφορούν να καταστήσουν την επιχείρηση βιώσιμη. Ήδη ο ένας γιος του είναι φοιτητής στο Τμήμα Τεχνολογίας – Γεωπονίας Φυτικής Παραγωγής και θα ειδικευτεί στην αμπελλοκαλλιέργεια ενώ ο δεύτερος που τελειώνει φέτος το Λύκειο θα ασχοληθεί με χημεία – οινολογία.
Ο ίδιος είναι γυναικολόγος και παρά το βεβαρημένο ωράριο διαθέτει χρόνο να ασχοληθεί και με την αμπελουργία. «Αν έχεις διάθεση τα προλαβαίνεις. Πάντα μετά τη δουλειά μου κατεβαίνω στους αμπελώνες, τους παρακολουθώ», τονίζει. Δίπλα του πολύτιμος συμπαραστάτης η γυναίκα του, Φλώρα. «Χωρίς τη γυναίκα μου δεν θα γινόταν τίποτα», αναφέρει.
Οικολογικό κρασί, λοιπόν από την «Φύσις αμπελόεσσα». Γιατί ο ιδιοκτήτης της γνωρίζει πολύ καλά ότι η ίδια η φύση μπορεί και έχει απαντήσεις. Τα χημικά λιπάσματα είναι εφεύρεση των τελευταίων 50 ετών, ενώ η φύση υπάρχει εκατομμύρια χρόνια.
Α.Π.
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
