«Δεν ειναι πλαστα τα πτυχια της ΕΠΑΘ»

Το θεσμικό πρόβλημα της λειτουργίας της Ειδικής Παιδαγωγικής Ακαδημίας Θεσσαλονίκης, που έχει ιδρυθεί το 1965, για να αποφοιτούν από αυτήν οι δάσκαλοι της μειονότητας, δεν είναι καινούριο και ούτε θίγεται για πρώτη φορά.

Πρόσφατα, επανέκαμψε η ΕΠΑΘ στην επικαιρότητα με την δημόσια δήλωσε – δέσμευση του υπουργού Μακεδονίας – Θράκης, κ. Γιώργου Πασχαλίδη, ότι η ΕΠΑΘ πρόκειται να αναβαθμιστεί και από αυτήν να αποφοιτούν πλέον πραγματικά έτοιμοι για να διδάξουν δάσκαλοι, με τετραετή κύκλο σπουδών και με την καθιέρωση του μαθήματος της τουρκικής φιλολογίας, ως απαραίτητο για την άρτια κατάρτιση αυτών των ανθρώπων.

Άλλωστε, και μέσα στην ίδια την μειονότητα της Θράκης, αναπτύσσεται ολοένα και μεγαλύτερος προβληματισμός, σχετικά με την επάρκεια των αποφοίτων της ΕΠΑΘ.

Αυτό βέβαια, δεν σημαίνει ότι για την κακή εικόνα της μειονοτικής εκπαίδευσης, ευθύνονται αποκλειστικά οι «ΕΠΑΘίτες» δάσκαλοι.

Υπάρχουν και άλλες δύο κατηγορίες δασκάλων, υπάρχει και ο στρεβλός τρόπος πάνω στον οποίο έχει δομηθεί η πρωτοβάθμια μειονοτική εκπαίδευση, υπάρχει και βέβαια η λειτουργία του ελληνικού κράτους που ακόμα και σήμερα δεν εννοεί να απεμπλακεί από τις αγκυλώσεις του παρελθόντος που είχαν αναγάγει την μειονοτική εκπαίδευση σε μείζον εθνικό ζήτημα.

Όλα αυτά είναι γνωστά, στους ευρισκόμενους εντός των μειονοτικών τειχών. Όπως γνωστό είναι και το γεγονός ότι μέχρι το 1998, τα ιεροσπουδαστήρια από τα οποία αποφοιτούσαν οι φοιτητές της ΕΠΑΘ, δεν ήταν κατοχυρωμένα από το ελληνικό κράτος ως σχολές σε κανένα επίπεδο του Εθνικού Συστήματος Εκπαίδευσης.

Έχοντας θίξει όλα τα παραπάνω ο μειονοτικός δημοσιογράφος Αμπντουλχαλήμ Ντεντέ, έγινε στόχος επιθέσεων και μηνύσεων για την θέση που έλαβε σε μία δημόσια εκδήλωση που έγινε στις 10.10.2000 με οργανωτή το ΚΚΕ και αφορούσε την μειονοτική εκπαίδευση.

Με την σημερινή του συνέντευξη στον ΠτΘ, παίρνει θέση στο φλέγον ζήτημα που προέκυψε με την εκ μέρους του καταγγελία ότι υφίσταται ζήτημα πλαστότητας των πτυχίων των αποφοίτων της ΕΠΑΘ και διευκρινίζει, τόσο τι εννοούσε με εκείνη την εσκεμμένη λεκτική του υπερβολή, όσο και την θέση του για το καθεστώς που θα πρέπει να διέπει την λειτουργία της ΕΠΑΘ.

Η συνέντευξη του Αμπντουλχαλήμ Ντεντέ

ΠτΘ: κ. Ντεντέ, ποιο κατά τη γνώμη σας είναι το πλαίσιο λειτουργίας της ΕΠΑΘ;

Τι εννοούσατε όταν λέγατε στην εκδήλωση του ΚΚΕ ότι τα πτυχία της ΕΠΑΘ είναι πλαστά;

Α.Ν.: Η υπόθεση είναι απλή. Η ΕΠΑΘ δημιουργήθηκε το 1965-66 με απόφαση της τότε ελληνικής κυβέρνησης για ένα συγκεκριμένο σκοπό. Επειδή υπήρχε η άγρια κόντρα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας σε σχέση με την μειονοτική εκπαίδευση, και επειδή υπήρχε η διμερής συμφωνία μεταξύ των δύο χωρών το 1951, η οποία προέβλεπε ότι Έλληνες πολίτες από τη μειονότητα μπορούσαν να πάνε στην Τουρκία, να σπουδάσουν σε σχολεία της Τουρκίας, να πάρουν πτυχίο δασκάλου και να επιστρέψουν πίσω, όπως και γινόταν.

Επειδή λοιπόν, τότε είχε ειπωθεί ότι γινόταν μια πολύ μεγάλη τούρκικη προπαγάνδα στα μειονοτικά σχολεία από τους «προσοντούχους» δασκάλους η ελληνική κυβέρνηση θεώρησε σκόπιμο να ιδρύσει μία ειδική σχολή ώστε από εκεί να βγαίνουν δάσκαλοι οι οποίοι δεν θα έκανα τούρκικη προπαγάνδα.

Το πρόβλημα που δημιουργήθηκε εστιάζεται στο εξής ζήτημα: που θα έβρισκε τους σπουδαστές της η Ειδική Παιδαγωγική Ακαδημία;

Επειδή όσοι τελείωναν το λύκειο, πήγαιναν στο πανεπιστήμιο και κανένας δεν δεχόταν να γίνει δάσκαλος, υποχρεώθηκε η τότε ελληνική πολιτεία να «βαφτίσει» τα ιεροσπουδαστήρια που υπήρχαν στον Εχίνο της Ξάνθης και στην Κομοτηνή, ως δευτεροβάθμια σχολεία και τους απόφοιτους αυτών των δύο «σχολείων» να τους δέχεται στην ΕΠΑΘ, με δίχρονη εκπαίδευση.

Με αυτό το πτυχίο οι άνθρωποι αυτοί ερχόταν στη συνέχεια στη μειονότητα για να διδάξουν ως δάσκαλοι. Το Σύνταγμα και οι Νόμοι ορίζουν ρητά ότι η εκπαίδευση στην Ελλάδα είναι τριών βαθμίδων: η Πρωτοβάθμια, η Δευτεροβάθμια και η Τριτοβάθμια. Για να έχει κάποιος το δικαίωμα να πάει στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, πρέπει οπωσδήποτε να έχει ένα πτυχίο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Δυστυχώς, τα ιεροσπουδαστήρια τα οποία υπάρχουν ακόμη μέχρι το 1998 δεν ήταν αναγνωρισμένα δευτεροβάθμια σχολικά ιδρύματα.

Δεν είχαν αναγνωριστεί από πουθενά, ούτε από το ελληνικό κράτος, ούτε και απλό το υπουργείο Εθνικής Παιδείας.

Είχαν δημιουργηθεί από τις Μουφτίες Ξάνθης και Κομοτηνής αποκλειστικά και μόνο για να αποφοιτούν από αυτά οι μελλοντικοί ιμάμηδες και θρησκευτικοί λειτουργοί.

Δεν υπήρχε ωρολόγιο πρόγραμμα βάσει του οποίου θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι λειτουργούν ως λύκεια. Από το 1981, που εκδίδω την εφημερίδα μου, έχω γράψει άπειρες φορές ότι αυτό είναι μεγάλο πρόβλημα για την μειονοτική εκπαίδευση. Έχω μάλιστα δημοσίως τοποθετηθεί λέγοντας «ότι όλοι οι δάσκαλοι που είναι απόφοιτοι της ΕΠΑΘ, θα μπορούσαν με μία απλή προσφυγή προς το ΣτΕ να δουν να ακυρώνονται τα πτυχία τους ως μη σύννομα με τη λειτουργία της ελληνικής δημόσιας διοίκησης και του εκπαιδευτικού μας συστήματος.

Δεν μιλώ σε καμία περίπτωση για πλαστά πτυχία, υπό την έννοια ότι γίνεται από κάποιον πλαστογραφία εγγράφου προκειμένου να προσποριστεί ίδιον όφελος που να περιγράφεται στον ποινικό κώδικα.

Όταν έγινε υπουργός Παιδείας, ο κ. Γιώργος Παπανδρέου, στην τελευταία επίσκεψη που έκανε με εκείνη την ιδιότητά του στην Κομοτηνή, και κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης με όλους τους πρυτάνεις, του είχα θέσει ενώπιον όλων των συναδέλφων και του είχα πει ότι τα δύο ιεροσπουδαστήρια δεν είναι συμβατά ως προς την λειτουργία τους με το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα.

Αμέσως, μετά την επιστροφή του στην Αθήνα, ο κ. Παπανδρέου έδωσε εντολή να δημιουργηθεί ένα καινούριο νομοθετικό πλαίσιο που πέρασε από τη Βουλή και έγινε νόμος του κράτους και σύμφωνα με το οποίο εξισώθηκαν τα ιεροσπουδαστήρια με τα λύκεια.

ΠτΘ: Ισχυρίζεστε, δηλαδή, σήμερα και μετά την εξέλιξη που αναφέρατε ότι τίθεται ζήτημα «πλαστότητας» των πτυχίων της ΕΠΑΘ;

Α.Ν.: Κανείς δεν μπορεί να πει ότι τα πτυχία είναι κυριολεκτικά πλαστά. Αυτά πράγματι από μία αναγνωρισμένη σχολή της ελληνικής πολιτείας. Πώς θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε όμως αυτά τα πτυχία από τη στιγμή που μέχρι το 1998 τα ιεροσπουδαστήρια δεν ήταν αναγνωρισμένα δευτεροβάθμια ιδρύματα;

Η ΕΠΑΘ είναι τριτοβάθμιο ίδρυμα, είναι σίγουρο όμως ότι αυτοί που φοιτούσαν στην ΕΠΑΘ δεν τελείωναν δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Υπάρχουν βέβαια, πολλοί δάσκαλοι, απόφοιτοι της ΕΠΑΘ οι οποίοι έχουν τελειώσει κανονικό λύκειο.

Για εκείνους δεν λέω κουβέντα. Έχουν ολοκληρώσει τη μία βαθμίδα εκπαίδευσης και έχουν περάσει κανονικά στην επόμενη.

Το πρόβλημα δεν είναι των «ΕΠΑΘιτών», είναι της ελληνικής πολιτείας.

ΠτΘ: Πάντως δεν είναι λίγοι εκείνοι που αμφισβητούν την επάρκεια της ΕΠΑΘ, ακόμα και ως Τριτοβάθμιου Ιδρύματος.

Α.Ν.: Είναι καθαρά πολιτικό το θέμα και σε αυτό το πολιτικό θέμα εγώ είχα τοποθετηθεί στην εκδήλωση του ΚΚΕ. Υπάρχει μία αλλοπρόσαλλη τακτική της ελληνικής πολιτείας σε ότι έχει να κάνει με την μειονοτική εκπαίδευση.

ΠτΘ: Σας ευχαριστώ πολύ.

Α.Ν.: Κι εγώ ευχαριστώ.

Δάμων Δαμιανός

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.