Εμπαιγμος της κοινης γνωμης και προσβολη της νοημοσυνης μιας ολοκληρης κοινωνιας

Ως γνωστόν, η Ελλάδα είναι ένα κράτος δικαίου στο οποίο λειτουργούν οι νόμοι, υπό την καθοδήγηση της συντεταγμένης πολιτείας.

Δεν είναι λίγοι, στ΄ αλήθεια, εκείνοι που καθημερινά έχουν πρόθεση και τελικώς πετυχαίνουν να παραβιάζουν τη νομιμότητα, λειτουργώντας κατ΄ ουσία εναντίον των αρχών της.

Εάν όμως η παραβίαση της νομιμότητας αφορά στα όργανα της Πολιτείας και στη Δικαιοσύνη, ο εμπαιγμός της κοινής γνώμης και η προσβολή της νοημοσύνης μιας ολόκληρης κοινωνίας, που επιχειρείται να επιβληθεί με μεθόδους κατ΄ επίφαση νόμιμες και με τη χρησιμοποίηση των θεσμικών οργάνων του κράτους ως προπέτασμα καπνού, αποτελεί σίγουρα μια απαράδεκτη πρακτική που δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από κανέναν.

Γιατί πως αλλιώς εκτός από προσβολή της νοημοσύνης των πολιτών, θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί η προσπάθεια ενός Ραδιοφώνου το οποίο δεν υπήρχε τον Σεπτέμβριο του 1999 και για τον λόγο αυτό δεν το άκουγε κανείς πολίτης της Κομοτηνής και της ευρύτερης περιοχής τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο, να πείσει τους πάντες ότι όχι μόνο υπήρχε αλλά και εξέπεμπε κανονικό πρόγραμμα! Και μάλιστα να μετέλθει όλων των νομιμοφανών μεθόδων για να νομιμοποιήσει αυτή την καραμπινάτη περίπτωση εξαπάτησης της κοινωνίας και των θεσμικών οργάνων της Πολιτείας.

Όπως γνωρίζουν όλοι όσοι ασχολούνται στοιχειωδώς σε αυτό τον τόπο με τα δημόσια πράγματα και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, «Ράδιο Χρόνος» το 1999 στην Κομοτηνή, δεν υπήρχε. Και πολύ περισσότερο δεν παρήγαγε καμία εκπομπή, γιατί ακριβώς δεν ήταν ένα υπαρκτό ραδιόφωνο στα ερτζιανά του νομού Ροδόπης. Η συχνότητα βέβαια που εκπέμπει σήμερα ήταν υπαρκτή, μόνο που ανήκε σε άλλο φυσικό πρόσωπο κι είχε άλλη ονομασία!

Κατά μια κραυγαλέα σύμπτωση βέβαια, η ελληνική πολιτεία είχε αποφασίσει ότι θα αναγνωριζόταν ως νόμιμοι, μόνο εκείνοι οι ραδιοφωνικοί σταθμοί που θα λειτουργούσαν αποδεδειγμένα μέχρι και την 31η Οκτωβρίου 1999!

Αφού λοιπόν, ούτε ραδιόφωνο υπήρχε σε αυτή την επίμαχη περίοδο, ούτε παραγόμενο ραδιοφωνικό προϊόν κατάλαβε κάποιος πολίτης του τόπου να εκπέμπεται από ένα ραδιοφωνικό σταθμό-φάντασμα με την επωνυμία «Ράδιο Χρόνος», θα έπρεπε να ανακαλυφθεί ο τρόπος που να πιστοποιεί ότι ραδιοφωνικός σταθμός και ραδιοφωνικό πρόγραμμα υφίστατο, έστω και αν αυτό πιστοποιούνταν από έγγραφα και όχι από την πραγματικότητα και από την κοινή λογική και ακοή…

Είναι πράγματι συναρπαστικός ο δρόμος προς την κατάκτηση της…νομιμότητας και της πιστοποίησης της ύπαρξης ενός ανυπάρκτου σταθμού, που ακολουθήθηκε από τον εκδότη της εφημερίδας «Χρόνος» της Κομοτηνής, κ. Αλέξανδρο Φανφάνη.

Πρώτη κίνηση η κατάθεση εκκαθαριστικής δήλωσης, έτους 1999 στην οποία δίπλα στην κύρια δραστηριότητα που είναι η «έκδοση καθημερινής εφημερίδας» μπήκε μία παύλα και προστέθηκε ο όρος «Ραδιοφωνικές Μεταδόσεις».

Η δήλωση αυτή βέβαια δεν ελέγχεται από τη ΔΟΥ ως προς το αντικείμενο εργασιών, αλλά παραλαμβάνεται απλά από αυτήν για να εκκαθαριστεί και να τακτοποιηθεί ο ΦΠΑ, λειτουργώντας ως έγγραφο λογιστικής τακτοποίησης. Πουθενά φυσικά δεν φαίνεται σε αυτή τη δήλωση διαχωρισμός εισοδημάτων της εφημερίδας από τον υποτιθέμενο ραδιοφωνικό σταθμό, ώστε να προκύπτουν τα έσοδα από τις ραδιοφωνικές εκπομπές.

Πώς όμως θα αποδεικνυόταν η λειτουργία ενός ραδιοφωνικού σταθμού, χωρίς αυτός να έχει τις στοιχειώδεις εγκαταστάσεις και πάνω από όλα κεραία εκπομπής;

Δεν χρειάστηκε από ό,τι φαίνεται και πολύς κόπος ώστε να βρεθεί και εδώ η λύση. Σύμφωνα λοιπόν με υπεύθυνη και ανέξοδη ως προς τις νομικές της συνέπειες δήλωση, όπως θα δούμε παρακάτω, του ιδιοκτήτη του μη λειτουργούντος για πάνω από πέντε χρόνια τηλεοπτικού σταθμού “KOSMOS CHANNEL” Ιωακείμ Καλδιριμτζή «Βεβαιώνεται ότι φιλοξενούσε στις ιδιόκτητες νόμιμες εγκαταστάσεις του στην περιοχή Νυμφαίας Κομοτηνής, από τον Αύγουστο του 1999 το Ράδιο Χρόνος 87,5 FM και για ένα περίπου χρόνο».

Σημειώστε το χρονικό σημείο της φιλοξενίας – Αύγουστος 1999 – τη στιγμή που ο σταθμός ισχυρίζεται ότι υπάρχει από τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους και βέβαια σημειώνεται επίσης το γεγονός ότι η φιλοξενία αυτή διήρκησε για ένα χρόνο, όσο δηλαδή χρειαζόταν για να υπάρχει το πρόσχημα της λειτουργίας του συγκεκριμένου Ραδιοφωνικού Σταθμού πριν από τις 31.10.1999.

Ως ιδιωτικό όμως έγγραφο, το συγκεκριμένο, στερείται αποδεικτικής δυνάμεως υπέρ του εκδότη του όπως καθορίζεται άλλωστε και από τον κώδικα Πολιτικής Δικονομίας.

Σημειώνεται ότι το συγκεκριμένο έγγραφο της δήθεν πιστοποίησης φιλοξενίας από τον κ. Καλδιριμτζή, δεν έχει καν την μορφή υπευθύνου δηλώσεως του νόμου 1599/86, ώστε να συνεπάγεται έστω ποινικές κυρώσεις για τον εκδότη σε περίπτωση αναληθείας των ισχυρισμών του.

Η αναλήθεια των όσων αναφέρονται στο συγκεκριμένο έγγραφο αποδεικνύεται πασιφανώς από την προσκομιζόμενη υπ’ αριθμ. 365/10.1.2002 βεβαίωση της Διεύθυνσης Διοικητικών και Οικονομικών Υπηρεσιών του Δήμου Κομοτηνής, όπου εμφαίνεται ότι ούτε ο κ. Φανφάνης, αλλά ούτε και ο κ. Καλδιριμτζής κατέβαλαν στον Δήμο Κομοτηνής τις δαπάνες καταναλώσεως ρεύματος για το «πάρκο κεραιών» την κρίσιμη περίοδο από 1.9.1999 έως 31.12.1999.

Χρειάστηκε όμως, προκειμένου να καλυφθεί με νομιμοφάνεια το όλο εγχείρημα να προσκομιστεί βεβαίωση της ΑΕΠΙ σύμφωνα με την οποία «ο κ. Αλέξανδρος Φανφάνης έχει τακτοποιήσει τα πνευματικά δικαιώματα της χρονικής περιόδου από 1.7.1999 μέχρι 31.12.2000 για το εκπροσωπούμενο από τον πιο πάνω οργανισμό μουσικό ρεπερτόριο», ώστε αυτό να ακούγεται στο ραδιοφωνικό σταθμό «Ράδιο Χρόνος».

Η βεβαίωση όμως αυτή της ΑΕΠΙ και το σχετικό τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών το μόνο που αποδεικνύουν για τους γνώστες των ραδιοτηλεοπτικών πραγμάτων είναι ότι η ΑΕΠΙ ως γνωστόν αποδέχεται την καταβολή από οποιονδήποτε οιουδήποτε αναλόγου χρηματικού ποσού και για προγενέστερο χρόνο ακόμη χωρίς να μπορεί αλλά και χωρίς να υποχρεούται να ελέγχει αν πράγματι ο καταβάλλων ασκούσε δραστηριότητα υποκείμενη στην καταβολή πνευματικών δικαιωμάτων.

Δηλαδή ο καθένας προκειμένου να δημιουργήσει μια πεπλανημένη εντύπωση μπορεί να καταβάλει στην ΑΕΠΙ δαπάνη χρήσεως πνευματικών δικαιωμάτων για προγενέστερο χρονικό διάστημα και εκείνη θα βεβαιώσει την καταβολή αυτή δίχως έλεγχο για το τι πράγματι οφειλόταν και για ποιο χρονικό διάστημα.

Άλλο έγγραφο το οποίο προσπαθεί να οδηγήσει σε απόδειξη λειτουργίας ραδιοφωνικού σταθμού σε περίοδο που δεν υπήρχε είναι το πρόγραμμα ωρών εργασίας του προσωπικού στο οποίο αναγράφεται ως είδος επιχείρησης «Ράδιο Χρόνος, Εφημερίδα, Εκδόσεις» και πουθενά δεν αναφέρεται και δεν βεβαιώνεται σε ποια επιχείρηση απασχολήθηκαν οι αναφερόμενοι μισθωτοί, από τη στιγμή που είναι τοις πάσι γνωστό ότι ο κ. Αλέξανδρος Φανφάνης είναι εκδότης τοπικής εφημερίδας και απασχολεί προσωπικό σε αυτήν.

Το μόνο δημόσιο έγγραφο που προσκομίζεται είναι βεβαίωση του υπουργείου Ανάπτυξης στην οποία βεβαιώνεται ότι η Ελληνική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας παρέλαβε στις 6.3.2001 με αριθμ. πρωτοκόλλου, 1593, μελέτη ραδιοεκπομπών κεραίας του ραδιοφωνικού σταθμού «Ράδιο Χρόνος» – Αλέξανδρος Φανφάνης, το μόνο που βεβαιώνει είναι ότι ο σταθμός ήταν σε λειτουργία στις 6.3.2001(!) αλλά κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί τι συνέβαινε προγενέστερα.

Όπως γίνεται κατανοητό ο Μάρτιος του 2001, απέχει πάρα πολύ από το Σεπτέμβριο του 1999.

Το κερασάκι στην τούρτα της απίστευτης αυτής ιστορίας είναι ότι στο τελευταίο Δημοτικό Συμβούλιο του χρόνου, ο Πρόεδρός του, κ. Ευστρατίου, έχοντας προφανώς πεισθεί ο ίδιος για την νομιμότητα των εγγράφων που περιήλθαν με την μορφή φακέλου στα χέρια του από το «Ράδιο Χρόνος», εισήγαγε προς συζήτηση ως κατεπείγον και εκτός ημερησίας διατάξεως το θέμα της λειτουργίας του εν λόγω ραδιοφωνικού σταθμού το επίμαχο διάστημα του Σεπτεμβρίου 1999, παρά το γεγονός ότι το Δημοτικό Συμβούλιο ουδεμία ευθύνη φέρει για την έκδοση παρόμοιων αποφάσεων, πράγμα που πιθανώς ο κ. Ευστρατίου δεν γνώριζε.

Καλή τη πίστει προφανώς όμως και θέλοντας να βοηθήσει με μία πολιτική απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου έναν τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό, πέρασε από το σώμα που δεν γνώριζε τα πραγματικά περιστατικά, μια απόφαση για τη βεβαίωση λειτουργίας ενός ραδιοφωνικού σταθμού – φαντάσματος, κατά τον Σεπτέμβριο του 1999.

Η ίδια εφημερίδα Χρόνος σε χρονικό διάστημα πολύ μεταγενέστερο της περιόδου Σεπτεμβρίου – Δεκεμβρίου 1999, άρχισε να διαφημίζει σταδιακά το πρόγραμμα του σταθμού, προς το τέλος του Απρίλη του 2001, όταν άρχισε, δηλαδή, η πραγματική λειτουργία του σταθμού.

Με αυτή την απίστευτη ιστορία καταπίπτουν όλες οι θεωρίες που θέλουν ως αυταπόδεικτο γεγονός ότι έκαστος εξ ημών δεν είναι ελέφαντας. Μπορεί δηλαδή κάλλιστα ο οποιοσδήποτε χρησιμοποιώντας την γραφειοκρατία και κάνοντας χρήση απίθανων δικαιολογητικών να πείσει και τον γείτονά του ότι είναι ελέφαντας.

Άλλωστε, αφού ο τύπος αναγνωρίζεται ως η τέταρτη εξουσία, γιατί να μην μπορεί να κάνει υπερβάσεις στις οποίες προβαίνουν καθημερινά η νομοθετική και εκτελεστική εξουσία;

Μετά από όλα τα προαναφερόμενα είναι δυνατόν το δημοτικό συμβούλιο Κομοτηνής να συνεχίσει να αποδέχεται το ορθόν και δίκαιον της προηγούμενης απόφασής του;

Εδώ βέβαια τίθεται και μια ευρύτερη προβληματική που αφορά τη σχέση των μέσων ενημέρωσης με τον πολίτη και το πολιτικό σύστημα.

Είναι ποτέ δυνατόν τα Μ.Μ.Ε τα οποία υποτίθεται ότι καθημερινά κρίνουν και κατακρίνουν την εξουσία, τις αστοχίες και τις παρανομίες της, να χρησιμοποιούν τα ίδια εντέλει αντίστοιχες και πολλές φορές δικολαβίστικες μεθόδους, προκειμένου να επιτύχουν την εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους;

Τι μήνυμα εισπράττει από όλα αυτά ο πολίτης που παρακολουθεί εμβρόντητος εκείνους που έχουν τη δύναμη της επικοινωνίας, να μετέρχονται πάσης φύσεως μεθόδους και να επιχειρούν να χρησιμοποιήσουν ακόμα και τους θεσμούς για να επιτελέσουν το σκοπό τους;

Πώς μπορεί την ίδια στιγμή αυτοί οι άνθρωποι να είναι οι κριτές και οι τιμητές του πολιτικού συστήματος και της κοινωνικής πραγματικότητας;

Τα συμπεράσματα ανήκουν σε όλους τους αναγνώστες, σε όλους εκείνους που καθημερινά υποφέρουν στις ουρές για να εκδώσουν ένα απλό πιστοποιητικό και χρειάζεται να μετέλθουν πολλούς τρόπους και να υποστούν κυρίως τα «νόμιμα» για να διεκπεραιώσουν κάθε αυτονόητη και επιβαλλόμενη, στο πλαίσιο του κράτους δικαίου, συναλλαγή.

ΠτΘ

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.