Ευθανασια: διχαζει αλλα και ενωνει

«Ο πανικός, ο οίκτος και οι τάσεις αυτοκαταστροφής που τον είχαν καταβάλει από την τραγική κατάσταση στην οποία τους είχε φέρει η μοίρα οδήγησαν τον Κώστα Καψάλη στην απόφασή του να βάλει τέρμα στη ζωή της βαριά άρρωστης γυναίκας του, αλλά και στη δική του». Μ’ αυτό το σκεπτικό το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών της Αθήνας παραπέμπει μεν σε δίκη τον 69χρονο Κ. Καψάλη για ανθρωποκτονία από πρόθεση της 64χρονης συζύγου του Βασιλικής, πλην όμως του αναγνωρίζει ότι οδηγήθηκε στην πράξη του ενώ βρισκόταν σε κατάσταση βρασμού ψυχικής ορμής.

Ο 64χρονος θέλοντας να σταματήσει το μαρτύριο της γυναίκας του, αλλά και το δικό του, είχε ανοίξει στο σπίτι τους, στο Παγκράτι, τη φιάλη του υγραερίου, είχε αγκαλιάσει την πολυαγαπημένη του Βασιλική και περίμενε το θάνατο. Με τη συγκλονιστική αυτή πράξη ο 64χρονος δεν κατάφερε να δώσει τέρμα στη ζωή του. Η γυναίκα του «έφυγε», αλλά αυτός δεν τα κατάφερε να την ακολουθήσει. Τότε οι δικαστές, εκτιμώντας τις συνθήκες κάτω από τις οποίες διαπράχθηκε η ανθρωποκτονία, είχαν αφήσει το θύτη ελεύθερο με περιοριστικούς όρους.

Τώρα με το βούλευμα αίρονται οι δύο από τους τρεις όρους που του είχαν επιβληθεί, αφού γι’ άλλη μια φορά οι δικαστές είδαν τα μη ταπεινά ελατήρια της πράξης του. Αξίζει ιδιαίτερα να σημειωθεί ότι ο εισηγητής εισαγγελέας, Μιχ. Δεληγιάννης, κάνει στην πρότασή του αναφορά στο «ακανθώδες», όπως το χαρακτηρίζει, ζήτημα της ευθανασίας, χωρίς όμως να παίρνει άμεσα θέση.

Το θέμα της ευθανασίας είχε απασχολήσει την παγκόσμια κοινή γνώμη τον περασμένο Απρίλη όταν η ολλανδική νομοθεσία, πρωτοπορώντας και σε αυτό τον τομέα, μετά από τη νομιμοποίηση της χρήσης και πώλησης μαλακών ναρκωτικών αλλά και τη νομιμοποίηση της πορνείας, έγινε η πρώτη χώρα παγκοσμίως που προχώρησε στη νομιμοποίηση της ευθανασίας.

Στη Χάγη, όπου εδρεύει το ολλανδικό κοινοβούλιο, το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας οδήγησε στη νομιμοποίηση της ευθανασίας με ψήφους 46 προς 28. Η μοναδική αυτή τομή στη νομοθεσία δεν έγινε χωρίς αντιδράσεις, παγκοσμίως αλλά και εντός της χώρας. Κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας οι ολλανδικές αρχές υπολογίζουν ότι 10.000 άνθρωποι πραγματοποιούσαν εκδήλωση διαμαρτυρίας ψάλλοντας ύμνους.

Ο νόμος επιτρέπει στους γιατρούς να δίνουν τέρμα στη ζωή των ασθενών που έχουν προσβληθεί από ανίατες ασθένειες και υποφέρουν από αβάσταχτο πόνο, σε περίπτωση που οι ίδιοι το ζητήσουν. Η ευθανασία προϋποθέτει μακρόχρονη σχέση γιατρού-ασθενή και δεν επιτρέπει την ευθανασία σε όσους δεν είναι κάτοικοι Ολλανδίας. Οι γιατροί δε θα πρέπει να προτείνουν στους ασθενείς την ευθανασία ως επιλογή, ενώ ο ασθενής θα πρέπει να είναι ενήμερος για όλες τις ιατρικές επιλογές και να έχει ζητήσει και δεύτερη ιατρική άποψη. Η έκκληση πρέπει να γίνει εκουσίως, επίμονα και ανεξάρτητα καθώς ο ασθενής έχει πλήρη συνείδηση των πράξεών του. Οι ασθενείς, πάντως, έχουν τη δυνατότητα γραπτής έκκλησης για ευθανασία, παρέχοντας στο ιατρικό προσωπικό το δικαίωμα να αποφασίσουν για το πότε η σωματική και πνευματική τους κατάσταση θα είναι τόσο προχωρημένοι ώστε να μη μπορούν να μη μπορούν να αποφασίσουν για τους εαυτούς τους.

Παγκοσμίως η απόφαση αυτή δημιούργησε ποικίλες αντιδράσεις, από πολλούς διατυπώθηκε η γνώμη ότι ο νόμος θα ζημιώσει τις σχέσεις μεταξύ γιατρών και ασθενών ενώ το Εθελοντικό Κίνημα για την Ευθανασία στη Μεγάλη Βρετανία εντάσσει το νέο νόμο σε μια ευρύτερη εξέλιξη στην Ευρώπη που θα επιτρέπει στους πολίτες να πραγματοποιούν τις δικές τους συνειδητοποιημένες επιλογές και σε καμιά περίπτωση ο νόμος δεν αποτελεί «άδεια να σκοτώνουν».

Κατά τη διάρκεια των εβδομάδων που προηγήθηκαν της ψηφοφορίας το κοινοβούλιο έλαβε πάνω από 60.000 γράμματα για την καταψήφιση του νομοσχεδίου, ενώ έχει δημιουργηθεί ομάδα εναντίον της ευθανασίας με την ονομασία: «Κλάμα για τη ζωή», που συγκέντρωσε 25.000 υπογραφές σε εκδήλωση κατά της ευθανασίας. Η αντιπολίτευση χαρακτήρισε το νομοσχέδιο, ιστορικό λάθος και τόνισε ότι το γεγονός πως η Ολλανδία αποτέλεσε την πρώτη χώρα που νομιμοποίησε την ευθανασία είναι ένα γεγονός για το οποίο θα πρέπει να αισθάνονται ντροπή και ότι μακροπρόθεσμα θα αποδειχθεί λανθασμένη επιλογή.

Ο Γερμανός Υπουργός Δικαιοσύνης άσκησε κριτική στην ολλανδική νομοθεσία και υπογράμμισε πως η έμφαση θα πρέπει να δίνεται στην θεραπεία και την ελάττωση του πόνου, ενώ το Βατικανό αποδοκίμασε έντονα το νομοσχέδιο.

Σήμερα διάφορες χώρες, το Βέλγιο, η Ελβετία, η Κολομβία ανέχονται την ευθανασία αν και δεν έχει νομιμοποιηθεί. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, στο Όρεγκον επιτρέπεται η αυτοκτονία με τη βοήθεια του γιατρού για τους πάσχοντες από ανίατες ασθένειες από το 1996 αλλά η νομοθεσία είναι πολύ πιο περιοριστική από την ολλανδική. Στην Αυστραλία, στις βόρειες επαρχίες, ο σχετικός νόμος που είχε τεθεί σε εφαρμογή, καταψηφίστηκε από το εθνικό κοινοβούλιο 1997 και αποσύρθηκε.

Για όσους αναζητούν ακόμα περισσότερες πληροφορίες, λειτουργεί σχετική ιστοσελίδα στο Διαδίκτυο στη διεύθυνση www.euthanasia.com.

Σ.Κ.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.