«Τα προβληματα μας ειναι χωρις χρωμα και πολιτικες διαστασεις. Ειναι προβληματα επιβιωσης»

Στον κόσμο μας, που παράγοντες απώθησης και έλξης συμβάλλουν άλλοτε στη μετανάστευση και άλλοτε στην αναγκαστική αναχώρηση, η προσπάθεια κατανόησης του φαινομένου των μετακινήσεων αποκτά ιδιαίτερη σημασία, ιδιαίτερα για την Ελλάδα που την δεκαετία του 80 από χώρα αποστολής γίνεται χώρα υποδοχής μετακινούμενων πληθυσμών. Για πολλούς μετανάστες ακολουθεί το ξάφνιασμα και η συνειδητοποίηση ότι εδώ, στη χώρα υποδοχής, τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά. Και οι Έλληνες υποστηρίζουν, βέβαια, ότι είναι φιλόξενοι, ανεκτικοί. Όμως μέχρι τότε, που δεν υπήρχαν ξένοι.

Ποιος θεωρείται αλλοδαπός;

Αλλοδαπός είναι κάθε φυσικό πρόσωπο που δεν έχει την ελληνική ιθαγένεια ή που δεν έχει ιθαγένεια, λέει ο νόμος 2910/2001. Σε άλλο σημείο που αφορά την είσοδο και παραμονή αλλοδαπών για την παροχή εξαρτημένης εργασίας τονίζεται ότι «επιτρέπεται η είσοδος για συγκεκριμένο είδος απασχόλησης αν του χορηγηθεί άδεια εργασίας».

Στην πραγματικότητα όμως ποιος είναι αλλοδαπός; Θα μπορούσαμε να δώσουμε τον εξής ορισμό: Αλλοδαπός είναι αυτός που υφίσταται εκμεταλλεύσεις χωρίς όρια, που η θέση εργασίας του είναι επισφαλής, που η νομική του θέση δεν είναι κατοχυρωμένη, που πέφτει θύμα διακρίσεων. Είναι αυτός που δέχεται την πεμπτουσία της νεοφιλελεύθερης αντίληψης, γιατί προς χάριν της παραγωγικότητας αγνοούνται οι ανθρώπινες ανάγκες του.

Οι βούλγαροι αλλοδαποί της Ροδόπης

-image1.left-Συναντήσαμε μια ομάδα αλλοδαπών από την Βουλγαρία οι οποίοι βρίσκονται στη χώρα μας με προσωρινή άδεια. Οι πολιτικές και κοινωνικές ανακατατάξεις, που συνέβησαν στη χώρα την τελευταία δεκαετία, η διαρκώς αυξανόμενη ανεργία, οι δραστικές περικοπές των κοινωνικών παροχών, οι διαρθρωτικές μεταβολές ήταν οι αιτίες που τους ανάγκασαν να αναζητήσουν καλύτερη τύχη. Μέσα σε ένα μικρό χρονικό διάστημα στην Ελλάδα αντιλήφθηκαν ότι δεν μπορούσαν να περιμένουν ουσιαστική βοήθεια από κανένα. Τόπος συνάντησής τους διάφορα καφενεία όπου το βράδυ συγκεντρώνονται και συζητούν τα προβλήματά τους. «Αντιμετωπίζουμε σωρεία προβλημάτων. Ήρθαμε στην Ελλάδα μετά από πρόσκληση εργοδοτών. Στο τελωνείο μας διάβασαν το συμβόλαιο εργασίας στο οποίο το ημερομίσθιό μας, όπως μας είπαν, ήταν 5.000 δρχ. Όταν όμως ήρθα εδώ τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Το μεροκάματο στο μισό από αυτό που μάς υποσχέθηκαν. Διαπιστώσαμε τελείως διαφορετική συμπεριφορά. Στην αρχή σου φέρονται διαφορετικά. Όταν εργαζόμαστε μας πιέζουν και όταν έρθει η ώρα της πληρωμής μάς εγκαταλείπουν. Όλοι οι εργοδότες, σαν να είναι σύμφωνοι έχουν την ίδια τακτική και τον ίδιο τρόπο να μας αντιμετωπίζουν. Στο τέλος χάνεις την ψυχραιμία σου και θέλεις να κάνεις έγκλημα. Και το πιο άσχημο από όλα είναι ότι με το που τελειώνει η δουλειά, κλειδώνει η εξώπορτα.

Δεν μπορείς να βγεις έξω, να κουβεντιάσεις, να δεις έναν άνθρωπο, να δεις τι έχει ο έξω κόσμος. Μόλις ήρθαμε στην Ελλάδα οι εργοδότες μας πήραν τα διαβατήρια, μας κλείδωσαν μέσα στα σπίτια. Ήταν ό,τι πιο άσχημο αντιμετωπίσαμε ερχόμενοι για πρώτη φορά στη χώρα σας».

Μεγάλος ο αριθμός εργαζομένων – προβλήματα ασφάλισης, αδειών παραμονής

Οι Βούλγαροι μετανάστες εκτιμούν ότι ο αριθμός των εργαζομένων από την χώρα τους στη Ροδόπη είναι πολύ μεγάλος. Αναφέρουν ότι μόνο στη Φιλλύρα υπήρχαν 200-300 άτομα, ενώ στην περιοχή των Αρριανών, δουλεύουν 1.500 άτομα περίπου. «Είμαστε πολλοί. Η δουλειά δεν μας πειράζει. Μας πειράζει η μεταχείριση».

Ένα επίσης μεγάλο πρόβλημα είναι αυτό της ασφάλισης. «Για να ασφαλιστούμε στο ΙΚΑ πρέπει να δώσουμε βεβαίωση εργοδότη, ο οποίος, μη θέλοντας να πληρώσει, αρνείται να μας τη δώσει με αποτέλεσμα να μην μπορούμε να πάρουμε βιβλιάριο ενσήμων και να ασφαλιστούμε». Το πρόβλημα είναι έντονο στους οικοδόμους, γιατί, οι εργαζόμενοι ως αγρότες, έχουν το δικαίωμα να πληρώσουν ένα ποσό στο ΟΓΑ και να ενταχθούν στους καταλόγους του. Όσοι όμως δεν έχουν βιβλιάριο ενσήμων κινδυνεύουν να μην ανανεώσουν την άδεια παραμονής. Σύμφωνα με το νόμο «η άδεια παραμονής για την παροχή εξαρτημένης εργασίας χορηγείται για ένα έτος και μπορεί να ανανεώνεται κάθε φορά για όσο χρόνο ισχύει η άδεια εργασίας. Για την ανανέωση, ο αλλοδαπός οφείλει δύο τουλάχιστον μήνες πριν τη λήξη της άδειας παραμονής, να υποβάλλει στο δήμο ή την κοινότητα του τόπου κατοικίας του αίτηση και δικαιολογητικά από τα οποία να προκύπτει ότι: Έχει άδεια εργασίας και έχει εκπληρώσει τις φορολογικές και ασφαλιστικές του υποχρεώσεις.

Για την ανανέωση της άδειας εργασίας και της άδειας παραμονής των αλλοδαπών μπορεί να προσκομίζεται δήλωση του εργοδότη ότι θα απασχολήσει τον αλλοδαπό σε συγκεκριμένη εργασία για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα ή βιβλιάριο ενσήμων ασφαλιστικού οργανισμού, από το οποίο να προκύπτει ότι ο αλλοδαπός έχει πραγματοποιήσει αριθμό ημερομισθίων ίσο τουλάχιστον με το μισό των εργάσιμων ημερών που αντιστοιχούν στο χρονικό διάστημα από την έκδοση της άδειας εργασίας μέχρι την υποβολή της αίτησής του για την ανανέωσή της.

Γι’ αυτό πρέπει στη συμφωνία που κάνουμε με τον εργοδότη να ρυθμίζονται όλα. Όμως, αυτό είναι ακατόρθωτο γιατί πρώτο μέλημά μας είναι να βολευτούμε».

Το στεγαστικό πρόβλημα – Η έλευση και παραμονή μελών της οικογένειας

Ένα επίσης πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι μετανάστες είναι αυτό της στέγης. Είναι γνωστό ότι η Κομοτηνή είναι μια από τις ακριβότερες πόλεις. Προσπαθούν να βρουν όσο το δυνατόν μικρότερα και παλαιότερα σπίτια και να εξυπηρετήσουν ο ένας τον άλλο. Συνέβη σε ζευγάρι που φιλοξενεί, θέλοντας να εξυπηρετήσει δύο γυναίκες, οι οποίες τελείωσαν την εργασία τους σε αγροτικές δουλειές και ψάχνουν κάτι άλλο, ο νοικοκύρης τους να ζητήσει από 20.000 δραχμές για την καθεμία φιλοξενούμενη.

«Είναι σαν να είμαστε ζώα και να μας επιβάλουν χρηματικό ποσό ανάλογα με το χώρο που βοσκάμε. Όσο περισσότερο βοσκήσουμε τόσο περισσότερο θα πληρώσουμε. Το κυριότερο όμως είναι ότι δεν θέλουν να μας νοικιάσουν σπίτια».

Σύμφωνα με το νόμο ο αλλοδαπός που κατοικεί μόνιμα στην Ελλάδα επί δύο τουλάχιστον έτη μπορεί να ζητήσει την είσοδο και την εγκατάσταση στη χώρα μελών της οικογένειάς του εφόσον: «Τα μέλη της οικογένειάς του πρόκειται να κατοικήσουν μαζί του. Ο αιτών αλλοδαπός αποδεικνύει ότι διαθέτει προσωπικό εισόδημα σταθερό και επαρκές για τις ανάγκες της οικογένειάς του, που δεν μπορεί να είναι μικρότερο από το ημερομίσθιο του ανειδίκευτου εργάτη, καθώς και κατάλληλο κατάλυμα και ασφάλιση υγειονομικής περίθαλψης, που μπορεί να καλύψει και τα μέλη της οικογένειάς του που θα συντηρούνται από αυτόν.

Ως μέλη οικογένειας του αλλοδαπού που εισέρχονται στη χώρα στο πλαίσιο της οικογενειακής συνένωσης νοούνται: ο σύζυγος, τα κάτω των 18 άγαμα τέκνα του και τα κάτω των 18 ετών άγαμα τέκνα του συζύγου του, εφόσον του έχει ανατεθεί η άσκηση της γονικής μέριμνας.»

Υπάρχουν άτομα που θέλουν να φέρουν συζύγους και παιδιά. «Από τη μια μας λένε ότι έχει καταργηθεί η βίζα και από την άλλη μπαίνουν φραγμοί. Υπάρχει νομικό κενό».

Σύσταση Συλλόγου Αλληλοβήθειας

Για όλους αυτούς τους λόγους γεννήθηκε η ιδέα να δημιουργήσουν Σύλλογο αληλοβοήθειας ώστε να μπορούν να αλληλοπληροφορηθούν για ό,τι τους ενδιαφέρει, να πλησιάσουν τους αρμόδιους φορείς για τη δημιουργία καλύτερων συνθηκών εργασίας. «Απώτερος στόχος μας είναι να δημιουργήσουμε ένα κέντρο μέσα από το οποίο θα μπορούμε να αναδείξουμε την κουλτούρα και τον πολιτισμό της χώρας μας, αλλά και ερχόμενοι σε επαφή με τους αρμοδίους φορείς να γνωρίσουμε την τοπική κοινωνία, να δούμε τι μπορούμε να πάρουμε και τι μπορούμε να δώσουμε. Θέλουμε να ζήσουμε αρμονικά, αδελφικά και να μπορέσουμε να δώσουμε το μήνυμα ότι ζούμε και εργαζόμαστε στη χώρα σας, η οποία μας φιλοξενεί και μας δίνει τα αγαθά της. Δεν θέλουμε να δημιουργήσουμε προβλήματα που φέρνουν σε δύσκολη θέση και τους συνανθρώπους μας και τους ιθύνοντες. Ο Σύλλογος μας δεν θα έχει πολιτικό χαρακτήρα, γιατί το πρόβλημά μας, δεν είναι πολιτικό. Είναι χωρίς χρώμα και πολιτικές διαστάσεις. Είναι πρόβλημα επιβίωσης».

Οι αλλοδαποί από την Βουλγαρία παρακολουθούν με αγωνία τις εξελίξεις στη χώρα τους. Η επάνοδος του βασιλιά κάποιους γεμίζει με ελπίδες, κάποιοι πιστεύουν ότι δεν έχει να προσφέρει τίποτε, δεν θα αλλάξει τίποτε.

Η ελπίδα πάντα πεθαίνει τελευταία.

Α.Π.

Υ.Γ.1 Η σημερινή κοινωνική πραγματικότητα απαιτεί αλληλεγγύη και συνεργασία. Η ανθρωπότητα είναι ένα σύνολο ζωής που πρέπει να διατηρηθεί σε ισορροπίες. Το κλίμα δεν είναι αισιόδοξο. Είναι ανάγκη να δημιουργήσουμε μια ανθρωπότητα πλουσιότερη και με περισσότερες δυνατότητες για μια ανώτερη ποιότητα ζωής.

Υ.Γ.2 Τα σκίτσα προέρχονται από το μηνιαίο περιοδικό δρόμου “ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΑ”, τεύχος 34

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.