Αρκουμενοι, πολιτικοι και πολιτες, στο πεδιο της απλης περιγραφης των προβληματων μας

Εξαιρετικό αυτό που συμβαίνει στον τόπο μας και γίνεται περισσότερο έντονο εξαιτίας του καλοκαιριού που μεγεθύνει τα προβλήματα.

Τι θεωρούμε ως εξαιρετικό;

Την απάθεια που μας χαρακτηρίζει όλους, πολίτες και πολιτικούς. Η άποψη προέκυψε απ’ όσα διαμείφθηκαν εδώ με αφορμή την επίσκεψη του υφυπουργού Παιδείας κ. Δερμεντζόπουλου, όπου αναγνωρίστηκαν και επισήμως τα κενά που υπάρχουν σε εκπαιδευτικό προσωπικό στην εκπαίδευση, δηλώθηκαν οι καλές προθέσεις και το πράγμα αφέθηκε να πάει.

Αυτό το γεγονός της καταγραφής της πραγματικότητας στη χώρα μας κοντεύει να γίνει πλέον θεσμός και το λέμε, γιατί τα τελευταία χρόνια τα πάντα περιγράφονται, καταγράφονται με λέξεις και μένουν εκεί χωρίς να ενοχλείται κανένας. Ούτε οι πολίτες ούτε οι πολιτικοί.

Είναι σαν να καλούμεθα όλοι, πολίτες και πολιτικοί, να γράψουμε, γιατί το θέλει η δασκάλα μας μία περιγραφική έκθεση, για την εκπαίδευση π.χ. και τα κενά της ή για το κλείσιμο της σχολής αστυνομίας στην Κομοτηνή και τις αθετήσεις των λόγων της κεντρικής πολιτικής, ή μία έκθεση για το κλείσιμο των εργοστασίων ζάχαρης και πάει λέγοντας. Γράφουμε δηλαδή διαπιστώνοντας την πραγματικότητα που σχεδόν πάντοτε είναι αρνητική, διαμαρτυρόμαστε γι’ αυτή και σταματάμε εκεί και πολίτες και πολιτικοί.

Οι πολιτικοί βέβαια έχουν άλλα καλά στη ζωή τους, είναι βουλευτές και αμείβονται ή υπουργοί, υφυπουργοί και γενικοί γραμματείς και επίσης αμείβονται.

Το κλείσιμο όμως των εργοστασίων ζάχαρης ή τις ελλείψεις των δασκάλων στα σχολεία, τις καρπώνονται οι τευτλοπαραγωγοί που μένουν χωρίς δυνατότητα επεξεργασίας και διάθεσης των προϊόντων τους ή οι φτωχές ελληνικές οικογένειες που δεν μπορούν να καταφύγουν στα ιδιωτικά σχολεία για την εκπαίδευση των παιδιών τους.

Άρα, το ζήτημα του πώς αντιμετωπίζουμε την ελληνική πραγματικότητα είναι μέγιστο ζήτημα. Γιατί η απάθεια και η αδιάφορη παραδοχή, λες και όσα γίνονται αφορούν άλλους, αφήνει τα πράγματα διαρκώς να χειροτερεύουν σε βάρος μας χωρίς να υπάρχει η παραμικρή δυνατότητα βελτίωσης, εκσυγχρονισμού και αξιοκρατικής δόμησης της ελληνικής κοινωνίας.

Λύσεις πάντως υπάρχουν, γιατί, αν εμείς οι πολιτικοί και οι πολίτες, δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι άλλο από το να παρακολουθούμε την παρακμή μας, ας αφήσουμε τη θέση μας σε όσους μπορούν κάτι να κάνουν, στους νεότερους που έχουν επιλέξει να ζουν σ’ αυτή τη χώρα και δεν υπάρχουν πουθενά…

Υ.Γ.: Φυσικά το ακίνητον και περιγραφικόν και αγαπητικόν υπηρετείται συστηματικά και στον τόπο μας… Είναι το κατεξοχήν πολιτικό εργαλείο εδώ και χρόνια τώρα, αφού θεωρείται ότι η ασάλευτη ζωή μπορεί να σε κάνει και ποίημα…Μόνον που δεν ζει πλέον ο Παλαμάς…

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.