Ενιαιο μετωπο – Διττο μηνυμα

Το ότι αποτελεί είδηση πως ο πρόεδρος της βουλής εμμένει σε θέση, που είχε διατυπώσει από το θεσμικό του πόστο μερικές ώρες νωρίτερα, μην ενδίδοντας σε ενδεχόμενες πιέσεις εκπορευόμενες από την κυβέρνηση, σίγουρα δεν πρέπει να παρηγορεί όσους ανησυχούν για την ποιότητα της δημοκρατίας, που έχουμε σήμερα. Γιατί ταυτόχρονα καταδεικνύει ότι οι διακριτοί ρόλοι μεταξύ εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας έχουν πάψει πλέον να θεωρούνται αυτονόητοι.

Ακόμα και ως εξαίρεση στον κανόνα, που επιβεβαιώνει δυστυχώς την προηγούμενη διαπίστωση, η συνέπεια του κ. Βαγγέλη Μεϊμαράκη στην άποψη ότι αθροίζονται οι διαφορετικές προτάσεις για τη συζήτηση επί δημοψηφίσματος επί της ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ, προσλαμβάνει ιδιαίτερη αξία στην παρούσα συγκυρία, εξαιτίας της χρονικής σύμπτωσής της με μία άλλη υπέρβαση του πολιτικού προσωπικού της χώρας, εξίσου σπάνια και ξένη προς τους ισχύοντες εδώ και δεκαετίες κανόνες.

Ο λόγος για την ουσιαστική σύμπλευση των κομμάτων και βουλευτών της αντιπολίτευσης, που παρότι δεν εφάπτονται στα επιμέρους σημεία των προτάσεων που καταθέτουν υπέρ του δημοψηφίσματος, συγκροτούν όμως για πρώτη φορά ένα ενιαίο μέτωπο απέναντι στις κυβερνητικές επιλογές, που συγκλίνει στο κοινό «δια ταύτα».

Σε πρακτικό επίπεδο, η σύγκλιση της Ολομέλειας της Βουλής, όπου θα εξεταστεί το ενδεχόμενο προσφυγής σε δημοψήφισμα, δεν είναι δυνατόν να αποφευχθεί. Με τα τελευταία δεδομένα, ο αριθμός των βουλευτών που τάσσονται υπέρ αυτής της προοπτικής, ξεπερνάει κατά 4 το προβλεπόμενο όριο των 120, χωρίς στο σύνολο αυτό να προσμετρώνται οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής. Ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ, η Δημοκρατική Αριστερά, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, καθώς επίσης οι ανεξάρτητοι βουλευτές, δημιουργούν ένα πεδίο συνεννόησης γύρω από την αναγκαιότητα εξάντλησης κάθε δυνατότητας για τη διατήρηση της ΔΕΗ υπό δημόσιο έλεγχο, στέλνοντας ταυτόχρονα ένα διττό, ηχηρό μήνυμα, τόσο προς την κυβέρνηση, όσο και προς την κοινωνία.

Το μήνυμα προς την μεριά της κυβέρνησης, το οποίο λειτουργεί ανεξάρτητα από την τύχη που θα επιφυλάξει η βουλή στο προτεινόμενο δημοψήφισμα, είναι ότι με τις πολιτικές της οδηγείται σε τροχιά απομόνωσης, μην έχοντας να ελπίζει σε κανενός είδους πολιτικό «δεκανίκι» στο άμεσο μέλλον. Η ερμηνεία του συγκεκριμένου μηνύματος γίνεται αναπόφευκτα με φόντο την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, την άνοιξη του 2015, και καθιστά σαφές ότι η κυβέρνηση συνεργασίας δεν έχει να ελπίζει σε κανενός είδους υποστήριξη, ώστε να εξασφαλίσει την αυξημένη πλειοψηφία των 2/3 της ελληνικής βουλής.

Την ίδια στιγμή, αποδέκτης ενός ηχηρού μηνύματος μετά από την υπέρβαση, που έκαναν οι πολιτικές δυνάμεις της αντιπολίτευσης, είναι και η ίδια η ελληνική κοινωνία. Μια κοινωνία, που επέτρεψε αμαχητί να περάσουν αρκετά από τα επώδυνα μέτρα της τελευταίας τετραετίας, μια κοινωνία που ενθάρρυνε με τη σιωπή της τα κυβερνητικά σχέδια για την ιδιωτικοποίηση της «μικρής ΔΕΗ». Αυτή η κοινωνία ή το τμήμα της εκείνο, το οποίο δεν ανήκει στο 30%, που έχει δώσει ψήφο εμπιστοσύνης στις πολιτικές της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, οφείλει πλέον να επαναξιολογήσει την κρισιμότητα της ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ. Με το σκεπτικό ότι δεν μπορεί να είναι τυχαίο το ότι σύσσωμες οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης, αφήνοντας στην άκρη τις επιμέρους διαφορές τους, συνασπίζονται για να αντιπαρατεθούν με την επιχειρούμενη ιδιωτικοποίηση. Ούτε είναι τυχαίο ότι απόψεις αμφισβήτησης επί των επίμαχων σχεδιασμών έχουν διατυπωθεί και στο εσωτερικό των κομμάτων, που συγκροτούν την κυβέρνηση. Το μήνυμα προς την κοινωνία, λοιπόν, είναι ότι πρέπει να αναλάβει το δικό της μερίδιο της ευθύνης, αναλογιζόμενη την κρισιμότητα των στιγμών και επανατοποθετούμενη απέναντι στα πράγματα, που δε θα επηρεάσουν τις ζωές άλλων, θα επηρεάσουν τις ζωές των ίδιων των μελών της…

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.