Οι ημετεροι, οι αλλοι και η Ενωση Εισαγγελεων Ελλαδος

Θύελλα αντιδράσεων προκάλεσε η διάταξη που επιτρέπει σε υπαλλήλους νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου, δηλαδή ΔΕΚΟ και ΜΚΟ, να απαλλαγούν από κατηγορίες ή να έχουν ευνοϊκότερη ποινική μεταχείριση στην περίπτωση που κατηγορούνταν για οικονομικό έγκλημα σε βαθμό κακουργήματος. Η διάταξη πέρασε μέσα από το λεγόμενο «πολυνομοσχέδιο» για την εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ και ίσχυσε για περίπου 20 ημέρες, μέχρι τελικά να αποσυρθεί. Δικαιολογημένες αντιδράσεις που θέτουν βάσιμα ερωτήματα για τον τρόπο που νομοθετεί τελικά το εκ του Συντάγματος κύριο νομοθετικό όργανο, η βουλή. Λαμβάνοντας δε υπόψη και την απάντηση τού έχοντος τη νομοθετική πρωτοβουλία, σε αυτή την περίπτωση του Υπουργού Δικαιοσύνης πως η διάταξη «μπήκε» στο πολυνομοσχέδιο εκ παραδρομής υποψιάζουν ακόμη περισσότερο για το αθώο της αβλεψίας.

Λάθρα και εν κρυπτώ μέσα σε τόνους χαρτιού η κυβέρνηση μέρα με τη μέρα επιδίδεται σε μια ακατάσχετη παραγωγή νόμων, διατάξεων, εκτελεστικών πράξεων, πράξεων νομοθετικού περιεχομένου και κοινών υπουργικών αποφάσεων αλλάζοντας όχι απλά τη νομική τάξη της χώρας αλλά την ίδια την καθημερινότητα των πολιτών αφειδώς και ανερυθρίαστα με περισσή πολιτική ξυπασιά.

• Τι σημαίνει να αφήνεις ασφαλισμένους για ένα μήνα χωρίς υγειονομική κάλυψη;
• Τι σημαίνει να επιτρέπεις ληγμένα να πωλούνται στα ράφια των σουπερ μάρκετ ή «φρέσκο» γάλα μακράς διάρκειας;
• Τι σημαίνει να πουλάς εκτός φαρμακείου φάρμακα;
• Τι σημαίνει να βάζεις φυλακή ανθρώπους για χρέη προς το Δημόσιο όπως διαβάζουμε καθημερινά ότι συμβαίνει στο αστυνομικό δελτίο συμβάντων;
• Και τι σημαίνει, με ιδιαίτερη σχόλη μάλιστα, να αθωώνεις ημετέρους που τα «έτρωγαν» χοντρά;
• Τι σημαίνει να ανακεφαλαιοποιείς τις τράπεζες αλλά όχι τους πολίτες που πεθαίνουν από το κρύο που απολύονται ο ένας πίσω από τον άλλο, προσφάτως και ομαδικώς, που συσσωρεύουν χρέη και τελικά συλλαμβάνονται ή ακόμη χειρότερα αυτοκτονούν;

Στη νομική επιστήμη υπάρχει η αρχή της ασφάλειας δικαίου που σημαίνει ότι για να ισχύσει ένας νόμος πρέπει πρώτα να δημοσιοποιείται προσηκόντως, τύποις αυτό μπορεί να τηρείται αλλά κατ’ ουσίαν καταπατείται μέρα τη μέρα, με το εφεύρημα των πολυνομοσχεδίων στο οποίο στοιβάζονται διατάξεις χωρίς συνοχή μεταξύ τους και μάλιστα σε τέτοιο πλήθος και όγκο που μπορεί να πάρει σε κάποιον βουλευτή μήνες ολόκληρους για να το διαβάσει όλο αλλά μόνο λίγες ώρες για να το ψηφίσει, και φυσικά αυτό δεν συμβαίνει ποτέ, αφού οι βουλευτές λαμβάνουν γνώση μόλις λίγα εικοσιτετράωρα πριν την ψήφιση, ή με τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου όπου ένας άνθρωπος αναλαμβάνει το ρόλο της βουλής; Είναι ή δεν είναι έλλειμμα δημοκρατίας αυτό;

Και ύστερα κόπτονται όλοι και προβληματίζονται για την άνοδο της Χρυσής Αυγής και της δήθεν φασιστοποίησης της ελληνικής κοινωνίας, όταν οι πρακτικές που ακολουθούν αυτοί οι ίδιοι λειτουργούν κατά αυτόν τον τρόπο. Σπουδή για να καλυφθούν τα αμαρτήματα των ημετέρων και εσκεμμένη και κακουργηματική αναλγησία, χωρίς καμία αναστολή για τους υπόλοιπους. Με αφορμή λοιπόν αυτή την τακτική για το σκάνδαλο της παραγραφής των ευθυνών των καταχραστών του δημοσίου η Ένωση Εισαγγελέων Ελλάδος εξέδωσε την κάτωθι, πολύ εύστοχη, ανακοίνωση που μας βρίσκει απολύτως σύμφωνους:

«Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Εισαγγελέων Ελλάδος με ανησυχία παρατηρεί το τελευταίο χρονικό διάστημα φαινόμενα που δίδουν την εντύπωση ακατανόητης –ως προς το ρυθμό και το ρυθμιστέο πεδίο- νομοθέτησης, καθώς και ενέργειες της εκτελεστικής εξουσίας που διασπούν την αντίληψή της, ως λειτουργίας θεσμικά αναπόσπαστης με τη Δικαιοσύνη.

Ειδικότερα, (Α) προξενεί προβληματισμό η τάση άρρυθμης, ασυνεπούς και αποσπασματικής νομοθέτησης, με επάλληλες τροποποιήσεις ακόμη και των βασικών ποινικών νόμων (Κωδίκων), με τρόπο που –ενίοτε- υποθάλπει ευλόγως την υποψία ότι εξυπηρετούν σκοπούς κείμενους πέραν της διασφάλισης του δημοσίου συμφέροντος.

Ενδεικτικά μπορούν να αναφερθούν:

(i) η αντικατάσταση του άρθρου 263 α Ποινικού Κώδικα (ώστε κατηγορίες προσώπων να παύσουν να θεωρούνται ως υπάλληλοι νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου, στα οποία μπορούν να διατεθούν επιχορηγήσεις κ.λπ. από νπδδ, Τράπεζες κ.λπ. και, άρα, δυνάμει υποκείμενα εγκλημάτων σχετικών με την υπηρεσία) με το άρθρο πρώτο § ΙΕ υποπαράγραφος ΙΕ.12 άρθρου πρώτου Ν 4254/2014, και η επαναφορά της διάταξης μετά 20 ημέρες με το άρθρο 50 Ν 4262/2014.
(ii) η πρόβλεψη με το άρθρο 20 § 6 εδ β’ Ν 4255/2014 (Οργανισμός Ασφάλισης Ελευθέρων Επαγγελματιών) της οριστικής παύσης εκκρεμών ποινικών διώξεων που αφορούν σε κάθε είδους πράξεις και παραλείψεις σχετιζομένων με διάθεση πόρων του ΟΑΕΕ για την εξυπηρέτηση των σκοπών του.
(iii) η πρόβλεψη στο άρθρο 39 § 12 Ν 4024/2011 (Οργανισμός Σχολικών Κτιρίων) ως νομίμων, δαπανών που έγιναν ως την έναρξη ισχύος του νόμου αυτού, για την πληρωμή απασχολούμενων στον ΟΣΚ προσώπων, ακόμη και σε βάρος του προϋπολογισμού.
(iv) Η μη αναζήτηση ως αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών που χορηγήθηκαν ως επιδόματα μεταπτυχιακών σπουδών στους Προϊσταμένους των Γενικών Διευθύνσεων κ.λπ. φορέων του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης για το χρονικό διάστημα από 1-9-2005 έως 31-9-2010 και η ex post άρση τυχόν γενομένων καταλογισμών, με το άρθρο 51 § 9 Ν 3918/2011.

Νομοθετικές πρωτοβουλίες αυτής της στόχευσης, αλλά και άλλες που δημοσιοποιούνται ως επικείμενες («Νομικός Πόλεμος για τους καταχραστές», Εφημερίδα «Τα Νέα» της 12-6-2014, σελ. 13), αφήνουν τους εισαγγελείς ανήσυχους για την ποιότητα της νομοθετικής παραγωγής και την προσήλωση του νομοθέτη στην εξυπηρέτηση της καθαρότητας της διοίκησης και της και της αδιάκριτης εφαρμογής του νόμου.

(Β) Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Εισαγγελέων Ελλάδος, τέλος, με αφορμή τη δημοσιοποίηση αντιδράσεων δημοσίων φορέων έναντι ορισμένων δικαστικών αποφάσεων (Εφημερίδα «Καθημερινή» της 12-6-2014, σελ. 4), υπενθυμίζει την απορρέουσα από το Σύνταγμα υποχρέωση όλων για σεβασμό των αποφάσεων των Δικαστηρίων και υπογραμμίζει ότι ο σεβασμός αυτός, όταν επιδεικνύεται από πολιτειακούς φορείς, λαμβάνει παιδαγωγικό χαρακτήρα για τους πολίτες».

Εν ολίγοις, ναι, «προξενεί προβληματισμό η τάση άρρυθμης, ασυνεπούς και αποσπασματικής νομοθέτησης, με επάλληλες τροποποιήσεις ακόμη και των βασικών ποινικών νόμων (Κωδίκων), με τρόπο που –ενίοτε- υποθάλπει ευλόγως την υποψία ότι εξυπηρετούν σκοπούς κείμενους πέραν της διασφάλισης του δημοσίου συμφέροντος».

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.