Απο το «θελω» στο «πρεπει» και πλεον στο «μπορω(;)»
«Τι θες να γίνεις όταν μεγαλώσεις;», μια κλασική και συνηθισμένη ερώτηση σε παιδιά κάθε ηλικίας. Άλλοτε απευθυνόταν στα παιδιά, που από μικρά ονειρεύονταν για το μέλλον σε πραγματική ή ενίοτε σε ουτοπική βάση, πάντα ευρισκόμενα όμως σε μια γόνιμη εσωτερική διεργασία, μέσα από την οποία ανακάλυπταν τον εαυτό τους, τα ενδιαφέροντα, τις ικανότητες, τις δυνάμεις τους. Σήμερα, στην εποχή της οικονομικής κρίσης, της ανεργίας και της αβεβαιότητας, η ερώτηση αυτή έχει καταντήσει πλέον περιττή, αν όχι περιπαικτική.
Τα «θέλω», «ενδιαφέρομαι», «μου αρέσει» ή «αγαπάω» μια επαγγελματική δραστηριότητα, προ πολλού είναι η αλήθεια αντικαταστάθηκαν-ομαλά ή ενίοτε «βιαίως»-με τους όρους «αποκατάσταση», «μισθός», «χρήματα», «μονιμότητα»… Δικαιολογημένες ως ένα βαθμό, τόσο οι επιλογές των μαθητών, όσο και οι διδαχές, οι παροτρύνσεις και οι αξιώσεις των γονέων, που αναμφισβήτητα επιδιώκουν το ασφαλέστερο δυνατό περιβάλλον για το μέλλον των παιδιών τους. Κάποτε αυτό συνδεόταν ευθέως με μια πρόσληψη στο δημόσιο, χωρίς απαραίτητα η ασφάλεια να ταυτίζεται με τη συγκεκριμένη λογική.
Στον καιρό της κρίσης όμως, τα πάντα σχεδόν επαναπροσδιορίζονται. Και δεν είναι μόνο η κατάρρευση του δημόσιου τομέα στη χώρα μας, που οδηγεί στον επαναπροσδιορισμό λογικών και πρακτικών που κυριάρχησαν ως το πρόσφατο παρελθόν. Είναι όμως ότι άρδην πλέον διαφοροποιήθηκαν οι συνθήκες στην αγορά εργασίας, είναι το ένστικτο της επιβίωσης που εισέβαλε βίαια στην καθημερινότητα των περισσοτέρων Ελλήνων και επέβαλε τους δικούς του κανόνες.
Αν λοιπόν τα τελευταία χρόνια κι έως εσχάτως οι μαθητές είχαν να αντιμετώπιζαν το δίλημμα «θέλω ή πρέπει» κατά τη συμπλήρωση του Μηχανογραφικού τους, πλέον προστίθεται και το σκέλος «μπορώ», μετατρέποντας σε πιο σύνθετο και σε πιο εκβιαστικό το παραπάνω δίλημμα. Και το «μπορώ» ουσιαστικά αναφέρεται στην οικονομική δυνατότητα μιας οικογένειας να ανταποκριθεί στις ανάγκες των σπουδών των παιδιών της, σε έναν παράγοντα καθοριστικό για την κρίσιμη απόφαση της επιλογής της σχολής αλλά και της πόλης φοίτησης. Όλο και περισσότερες οι οικογένειες, που αδυνατούν να εξασφαλίσουν τα απαραίτητα για τη διατήρηση ενός επιπλέον νοικοκυριού σε άλλη πόλη, γεγονός που αναγκαστικά περιορίζει τις επιλογές των υποψήφιων στα «εντός έδρας» διαθέσιμα και προσβάσιμα επαγγελματικά μονοπάτια, γεγονός που-με ελάχιστες εξαιρέσεις-περιορίζει σημαντικά έως ελαχιστοποιεί τα οποιαδήποτε μεγαλόπνοα ή συγκρατημένα όνειρά τους για το μέλλον. Γεγονός, που σε κάθε περίπτωση το «αιχμαλωτίζει» -το κατεξοχήν φερέγγυο της επιτυχίας- το στοιχείο της ελεύθερης βούλησης στο μονόδρομο και ενίοτε στο αδιέξοδο που επιτάσσουν οι καιροί….
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
