Κι αυτοι «κτενιζονται»…

Ενώ ο τόπος πάσχει, η ανεργία «τσακίζει κόκκαλα» και οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις κλείνουν η μία μετά την άλλη, οι πολιτικές δυνάμεις του προεκλογικού παιχνιδιού, όπου ο καθένας σύμφωνα με τις επιθυμίες του να κυβερνήσει, αποσκοπεί να μαζέψει τις περισσότερες ψήφους διαπομπεύει με ασίγαστους τόνους λαϊκίστικης λάσπης ο ένας το πρόγραμμα του άλλου, με ρυθμούς καταιγιστικούς.

Υποτιθέσθω όμως ότι οι πολίτες ούτε γνωρίζουν οικονομικά ούτε για ελλείμματα ούτε για την κρίση… Ο,τι γνωρίζουν είναι ότι η ζωή τους επιδεινώνεται μέρα με τη μέρα και ότι, συγχρόνως, το ίδιο απαξιώνεται και η πατρίδα… Ο,τι από την άλλη ζουν είναι ότι αδυνατούν ν’ ανταπεξέλθουν στο κόστος που επιτάσσει η καθημερινότητα και ότι αυτή την περίοδο που διοχετεύονται στους πολίτες τα εκκαθαριστικά της εφορίας που αναφέρονται στα χρεωστούμενα του 2011, κανείς πλέον δεν μπορεί να πληρώσει γιατί φορολογητέο είναι κάθε εισόδημα πάνω από 5.000 ευρώ…

Κι ενώ τελικά οι πολίτες «σηκώνουν τα χέρια», γιατί η ακρίβεια ακμάζει και η χώρα είναι έρμαιο των πολυεθνικών εταιρειών, Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ ανταλλάσσουν πυρά για τα προγράμματά τους, που μόλις ανακοίνωσαν… Ο λαός όμως δεν θέλει ούτε προγράμματα ούτε αντεγκλήσεις, ό,τι θέλει είναι δεσμεύσεις και λαγαρός λόγος, δεσμεύσεις με χρονοδιάγραμμα για το πότε ο πολιτικός κόσμος εν συνόλω

• Θα εξυγιάνει το καθεστώς της ακρίβειας στα σούπερ μάρκετ και θα βάλει τέρμα στο παιχνίδι εσωτερικών τιμολογήσεων που ανεβάζουν τις τιμές
• Θα σταματήσει να πληρώνει χαράτσια μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ και θ΄ αποκτήσει ένα φορολογικό σύστημα, δίκαιο, αναλογικό και σταθερό για να έχει ορισμένους τους κανόνες του παιχνιδιού
• Θα εξυγιανθεί ο χώρος της υγείας και θα λειτουργήσει όπως πρέπει ο ΕΟΠΥΥ και η προμήθεια φαρμάκων από τα ασφαλιστικά ταμεία
• Θα αρχίσει να πριμοδοτείται η απασχόληση και οι νέες επιχειρήσεις στην πράξη
• Θα λογοδοτεί και θα εργάζεται το δημόσιο υπό την επίβλεψη του υπουργού μάνατζερ
• Θα αποκτήσει επιτέλους ο έλληνας πολίτης κράτος και θα πάψει να ντρέπεται που θα είναι «κακομοίρης», τριτοκοσμικός και αναξιόπιστος.

Εξ όλων των ανωτέρω, το ερώτημα που προκύπτει είναι αν υπάρχει τρόπος ο πολιτικός κόσμος της χώρας να δεσμευθεί απέναντι όλων αυτών των απαιτήσεων ή τελικά ο λαός θα κατεβεί στο δρόμο όπως τη δεκαετία του 1960 και του 114 να απαιτήσει εθνική συνεννόηση και συγκεκριμένο εθνικό πρόγραμμα που θ’ αναστήσει τη χώρα;

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.