Χασμα γενεων;

Με αφορμή μια δήλωση φοιτητή, ότι η Άννα Διαμαντοπούλου είναι η μόνη υπουργός, που κατάφερε να επιτύχει μια ευρύτατη συναίνεση 250 βουλευτών στη βουλή και να προκαλέσει παράλληλα την αντίδραση σύσσωμου του φοιτητικού κόσμου, αξίζει να αναρωτηθούμε για τους λόγους, που εμφανίζεται αυτό το χάσμα… – γενεών ίσως- ανάμεσα στους πολιτικούς και τη νεολαία, ανεξάρτητα από τους ιδεολογικούς χώρους, που εντάσσονται.

Το γεγονός ότι έχει επιτευχθεί μια τόσο ευρεία πλειοψηφία μεταξύ των κομμάτων του ελληνικού κοινοβουλίου και ιδιαιτέρα για έναν τομέα, όπως αυτός της παιδείας, που ποτέ δεν είχε βρεθεί έδαφος συνεννόησης, αποτελεί ασφαλώς πρωτόγνωρο γεγονός για τα πολιτικά πράγματα από την μεταπολίτευση και μετά.

Το αξιοσημείωτο είναι, όμως, ότι κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με τις φοιτητικές παρατάξεις, που αν και δε συμβαδίζουν στα επί μέρους αιτήματά και τους λόγουςς εναντίωσης στο συγκεκριμένο νόμο-πλαίσιο, έχουν ήδη αφορίσει τις αλλαγές, που ψηφίστηκαν. Μπορεί για πολλούς να ακούγεται οξύμωρο ότι η ΠΑΣΠ απ’ τη μια κατακεραυνώνει την κυβέρνηση και η ΔΑΠ από την άλλη αφορίζει τη Νέα Δημοκρατία. Αλλά το σίγουρο είναι ότι ποτέ άλλοτε δεν έχει εμφανιστεί το συγκεκριμένο φαινόμενο στα πράγματα του πανεπιστημίου, με τις αντιδράσεις κάθε φορά να προέρχονται είτε από τον ευρύτερο χώρο της Αριστεράς είτε από τη μια εκ των δυο μεγάλων παρατάξεων.

Για το αν πρόκειται για χάσμα γενεών ή οτιδήποτε άλλο, μάλλον θα πρέπει να επικαλεστούμε το «κοντός ψαλμός αλληλούια» στην παρούσα συγκυρία. Για το αν μεσολάβησε πραγματικός διάλογος, πριν από την κατάθεση και ψήφιση του νέου νόμου για τα πανεπιστήμια, αυτό ίσως απαντάται ευκολότερα…

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.