Το στιγμα της ημερας

Ενώ οι λεπτομέρειες της συμφωνίας παραμένουν περίπλοκες, ένα πράγμα είναι ξεκάθαρο: Μπορεί ο Μπαράκ Ομπάμα να είναι πρόεδρος, αλλά το “Κόμμα του Τσαγιού” κυβερνάει τώρα την Ουάσιγκτον.
Πώς έγινε αυτό; Πολύ απλά. Εκεί οδηγείται η αμερικανική πολιτική όταν δεν υπάρχει αριστερό κίνημα ούτε πόλεμος.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Οι προοδευτικοί είναι έξαλλοι με την απόφαση του Ομπάμα να δεχθεί μαζικές περικοπές δαπανών χωρίς την παραμικρή αύξηση στα εισοδήματα. Και έχουν δίκιο. Αν υπολογίσουμε πόσο τροφοδότησαν τα ελλείμματα οι φοροαπαλλαγές του προέδρου Μπους (και πόσο λίγο συνέβαλαν στην ανάπτυξη), προβληματίζει η διατήρησή τους στη νέα συμφωνία.

Αυτό όμως εξηγείται. Μετά την κατάρρευση της οικονομίας το 2008 αναδείχθηκε μόνο ένα λαϊκό κίνημα, κι αυτό είναι της Δεξιάς. Η άνοδος του “Κόμματος του Τσαγιού” έθεσε τις βάσεις για τη συμφωνία της Κυριακής. Οι ιστορικοί θα συζητούν επί μακρόν γιατί η οικονομική κατάρρευση του 2008 γέννησε ένα δεξιόστροφο λαϊκιστικό κίνημα και όχι ένα αριστερόστροφο. Ισως επειδή ο Ομπάμα δείλιασε να τα βάλει με τη Γουόλ Στριτ, ίσως επειδή με τα συνδικάτα σε φάση αδυναμίας δεν υπάρχει οργανωτικός βραχίονας ενός τέτοιου κινήματος.

Το “Κόμμα του Τσαγιού” είναι τέκνο του Πολέμου κατά της Τρομοκρατίας. Δυστυχώς, έδωσε τέλος στις ελπίδες των προοδευτικών για μια νέα μεταρρύθμιση, όπως του Θίοντορ Ρούζβελτ, του Γούντροου Ουίλσον και του Νιου Ντιλ. Ετσι επιστρέφουμε ολοταχώς στην εποχή πριν από το Κράτος Πρόνοιας.

Του αναλυτή Πίτερ Μπέιναρντ από το ιστολόγιο The Daily Beast (Newsweek)

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.