«Οασεις» στα «καθ’ ημας» πεδια βολης
Σ’ αυτό το καθημερινό αλισβερίσι της ασχήμιας που περιβάλλει τον τόπο και επιτείνεται διαρκώς λόγω των εκλογών για την τοπική αυτοδιοίκηση που είναι ante portas, και έχει απελευθερώσει, όπως γίνεται παραδοσιακά, τα χαμηλότερα των ενστίκτων για επιβολή και επιβουλή και εξουσία, ανάλογα με τα συμφέροντα του καθένα, σ’ αυτό το καθημερινό αλισβερίσι ασχήμιας, όπου ο καθένας μας σώζεται από μοναχός του ως λαοπρόβλητος, ως «καθαρός», ως «ανένταχτος», ανάχωμα για μια ακόμη φορά οι παρέες με τα κότσια.
ΟΧΙ αυτές των ψευτολογάδων του facebook και των Blogs που σηκώνουν εικονικά μπαϊράκια, ποτέ αυτές, γιατί ο αγώνας της ζωής και η επιβίωση δεν γίνεται ποτέ μέσα από την αριστοκρατία των γραφείων μας, με μισθό εξασφαλισμένο από το δημόσιο.
ΟΧΙ αυτών που αναπαράγουν τις ηρωϊκές τους ιστορίες αμετανόητα ήσυχοι και estet, ένας ως λόγιος, άλλος ως μεγαρατζής, άλλος ως πολιτικός, άλλος ως εδραίος επιχειρηματίας της νύκτας κ.ο.κ.
ΟΧΙ αυτών που συστήνουν και αναπαράγουν το «σύστημα», συχνά έχοντας το ρόλο της αντιπολίτευσης. Παλιό «αριστερό τερτίπι» σε μια Ελλάδα παρακμής, που όλη η δεξιά νομιμοφροσύνη εξαγιάστηκε μεταβαπτιζόμενη στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ της αντιπολίτευσης, στο «σοσιαλιστικό» ΠαΣοΚ αλλά και σε κάποιους αριστερότερα χώρους.
Tο ανάχωμα στη σήψη των ημερών μας, είναι εκείνες οι παρέες που άφησαν πίσω τους πορείες στα φώτα και στο life style και πήραν την απόφαση να τα «παίξουν» όλα για όλα. Παρέες όπως αυτή της Μαρίας Λούκα, του Γιώργου Ζαχαριουδάκη και του Στέλιου Συκάκη που «μούντζωσαν», αφήνοντας πίσω τους την Αθήνα, κι αναλαμβάνοντας τις συνέπειες, φτιάξαν το στέκι της ομάδας τους στην Κρήτη. Για να μελετήσουν την παραδοσιακή μουσική, να τη μάθουν και να τους μάθει, σώζοντας πρώτα τον εαυτό τους και μετά και τη χώρα, αν η απάντηση στο ερώτημα αν θα σωθεί η χώρα, που θέτει με τόση αγωνία το «Αλλάζει πουκάμισο το φίδι» του Κώστα Ακρίβου είναι ότι ναι, θα σωθεί από τους παλιούς που κρατήσανε το ήθος και τους νέους που θ’ αναρτήσουν ψηλά το μπαϊράκι των ερώτων τους…
Όπως έκανε εδώ και καιρό η Μαρία, ο Γιώργος, ο Στέλιος, που αναρτούν τα τραγούδια τους και τις μουσικές τους στο διαδίκτυο, θεωρώντας ότι οι δίσκοι και η μουσική δεν είναι όσπρια σε πολλές συσκευασίες, όπως είθισται πλέον να την πουλούν τα τελευταία χρόνια σε πολυεθνικές, παράγοντας με το κιλό cd, 150 μέσο όρο το μήνα, κι όποιο πουλήσει.
Η Μαρία, ο Γιώργος, ο Στέλιος και τα «παιδιά» που τους φιλοξένησαν στο στέκι τους, γιατί ήξεραν τη Μαρία, το Γιώργο και το Στέλιο, τον ύμνο της επανάστασης, το μπέντιμ και την τσαμπούνα, και δεν χρειαζόταν σύσταση από κανένα δίκτυο για να τους φέρουν… Εκτός από την αγάπη τους για το καλό και το ίσως μιας χώρας που μπορεί και να επιζήσει.
Πώς; Αλλάζοντας πουκάμισο σαν φίδι, έστω κι αν αυτό πονάει, όπως μας είπε χθες βράδυ ο Σπύρος…
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
