Οταν παραγουμε αδιαφορια, τι θα μπορουσαμε να καταναλωσουμε;

Με το σύνθημα «καταναλώνουμε ό,τι παράγουμε», το νέο κίνημα πολιτών, που ξεκίνησε τη δράση του σε πανελλαδικό επίπεδο, έκανε την εμφάνισή του και στην Κομοτηνή. Το κάλεσμά του προς τους καταναλωτές δεν είναι άλλο από το ζητούμενο της τελευταίας περιόδου στη χώρα μας, την στροφή προς τα τοπικά προϊόντα και την ενίσχυση της τοπικής οικονομίας. Πολλά τα κινήματα και οι παρόμοιες πρωτοβουλίες κατά καιρούς, αλλά δυστυχώς η ενημέρωση και η προσπάθεια ευαισθητοποίησης σκοντάφτουν κατά πλείστον στην ανέχεια των πολιτών, που εξακολουθούν σε μεγάλο βαθμό να υποκύπτουν στο φτηνό σε τιμή εισαγόμενο προϊόν. Πώς μπορείς, άλλωστε, να απαιτήσεις το αντίστροφο, την ώρα, που η οικονομική εξαθλίωση πολλών καταναλωτών δεν τους επιτρέπει να «λοξοδρομήσουν» από την παγιωμένη καταναλωτική συμπεριφορά των τελευταίων ετών, όπου τα κριτήρια της ποιότητας και της ενίσχυσης της τοπικής οικονομίας, «πάνε περίπατο» μπροστά στην ανάγκη ή στην ψευδαίσθηση ενίοτε της εξοικονόμησης του ελαχίστου;

Να το απαιτήσεις, φυσικά, και δε μπορείς, αλλά μπορείς να κανείς μια εκτενέστατη ενημέρωση και να ευαισθητοποιήσεις το κοινό. Μπορείς να εμπεδώσεις στις συνειδήσεις των καταναλωτών την αναγκαιότητα αυτής της στροφής προς τα τοπικά προϊόντα, μέσα από δράσεις, πρωτοβουλία και επίμονη προσπάθεια. Μπορείς να επεξεργαστείς και να εφεύρεις κίνητρα, που οι ίδιες οι τοπικές επιχειρήσεις μπορούν να προσφέρουν, για να δελεάσουν το κοινό, κίνητρα ικανά να καταστήσουν ανταγωνιστικά τα προϊόντα μας και να υπερκεράσουν το οικονομικό αντίπαλο δέος των εισαγόμενων.

Και το ερώτημα, που τίθεται, από όλα τα παραπάνω ποιος μπορεί να τα επιδιώξει και να τα επιτύχει; Είναι ένα θέμα, που επαφίεται στις διαθέσεις και τις ενέργειες της πολιτείας; Σαφώς και δε συζητείται μια τέτοια περίπτωση. Όχι γιατί θα ήταν παράλογη αυτή η απαίτηση, συνειδητοποιώντας, εντούτοις, τη συγκυρία, που διανύουμε, οι όποιες προσδοκίες μας εκ των πραγμάτων θα προσιδίαζαν «όνειρο θερινής νυκτός». Από την πολιτεία περιμένουμε να χαράξει τις ευρύτερες στρατηγικές στο θέμα της ανάπτυξης, στρατηγικές, που αφορούν τους μηχανισμούς προώθησης των αναπτυξιακών πρωτοβουλιών.

Επαφίεται, λοιπόν, στους πολίτες να αυτοευαισθητοποιηθούν, να αντιληφθούν από μόνοι τους την αναγκαιότητα της εποχής και να αλλάξουν την καταναλωτική τους συμπεριφορά; Όσο κι αν οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι καθένας μας χωριστά φέρει τις προσωπικές του ευθύνες για κάθε κακή και επιζήμια για το σύνολο συμπεριφορά του, θα ήταν ανόητο και ανώφελο να εναποθέσουμε τις ελπίδες μας σε ένα κοινό, που καθημερινά έχει να αντιμετωπίζει τη μερίδα του λέοντος στις αντιξοότητες, που έχει επιφέρει η κρίση στην κοινωνία μας.

Εκείνοι, λοιπόν, που μπορούν και υποχρεούνται να κάνουν πράξη την αλλαγή συμπεριφοράς και νοοτροπίας του καταναλωτικού κοινού, είναι και οι άμεσα εμπλεκόμενοι στην υπόθεση ανάπτυξη φορείς, ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στους πολίτες και στην πολιτεία. Ήταν, ωστόσο, αυτοί, που δεν είδαμε χθες στη συγκέντρωση στην ΟΕΒΕΣ για το κίνημα πολιτών για τα τοπικά προϊόντα, λάμποντας δια της απουσίας τους και υποδαυλίζοντας την προσπάθεια. Μα όταν ζητούμε και απαιτούμε και διαμαρτυρόμαστε και καταγελούμε, πρέπει να αναλαμβάνουμε και την υπευθυνότητα να επιτελούμε το ρόλο μας. Γιατί όταν παράγουμε…αδιαφορία, τι θα μπορούσαμε να καταναλώσουμε;

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.