Για εφηβους και οχι μονο
Αν και γράφτηκε το 2009 το άρθρο του Πάσχου Μανδραβέλη, απόσπασμα του οποίου επιλέχθηκε χθες για τις πανελλαδικές εξετάσεις στην έκθεση, είναι επίκαιρο και λέει αλήθειες μεγάλες. Κυρίως είναι πλήρες.
Αποσπάσματα που δεν δόθηκαν ολόκληρα στους μαθητές ωστόσο ενισχύουν τη θέση για την ανάγκη μεν και τους φόβους δε απέναντι στην σύγχρονη πληροφόρηση.
Διαβάστε λοιπόν πώς ο αρθρογράφος ορίζει το «πληροφοριακό άγχος» και πώς υποδηλώνεται ότι από τη σύγχυση φυτρώνει επί το πλείστον το ομορφότερο λουλούδι, διαγράφεται ο εκσυγχρονισμός της κοινωνίας, αρκεί να είμαστε έτοιμοι και οχυρωμένοι όταν τον δεχόμαστε. Πολλά έχει να πει ένα τέτοιο κείμενο… και όχι μόνο στους εξεταζόμενους εφήβους μας, αλλά και σε μας τους ενήλικες που συχνά οχυρωνόμαστε πίσω από εθνικά και παρωχημένα μότο για να μείνουμε βολεμένοι και δήθεν προστατευμένοι…
«Στον κυβερνοχώρο λειτουργεί καθένας σύμφωνα με τις ανάγκες του και τις δυνατότητές του. Αυτό όμως δημιουργεί έναν κατακερματισμό της εμπειρίας που τρομάζει πολλούς. Είναι διαφορετικά και πολύ πιο εύκολα τα πράγματα αν έχεις τρεις εφημερίδες να ορίζουν την πολιτική ατζέντα, δύο κανάλια που σου επισημαίνουν τι είναι σημαντικό να δεις και (γιατί όχι;) να σκεφτείς και αν έχεις δέκα βιβλία τον χρόνο για να διαμορφώσεις φιλοσοφία ζωής, αντί να έχεις εκατομμύρια από δαύτα και να ψάχνεις να βρεις άκρη.
Η κοινότητα χρειάζεται την κοινή εμπειρία για να είναι κοινότητα. Από την άλλη, όλη αυτή η πληθώρα διαθέσιμων πληροφοριών μετατρέπεται σε άγχος. «Πληροφοριακό άγχος» το ονομάζουν κάποιοι ψυχολόγοι: να προλάβω να δω το ένα, να διαβάσω το άλλο, να μη χάσω το τρίτο κ. λπ. ώστε να μην είμαι εκτός θέματος και εκτός της κοινότητας όπου ζω και λειτουργώ. Αυτό το άγχος είναι λογικό να υπάρχει και να μεγεθύνεται, όσο μεγαλώνει το ποσό των πληροφοριών που όλοι έχουμε διαθέσιμες.
Ολα αυτά είναι πραγματικά, αλλά το ίδιο θα έλεγε κι ένας μοναχός του Μεσαίωνα βλέποντας την πλημμύρα των αιρετικών κειμένων που άρχισαν να βγαίνουν από τις τυπογραφικές μηχανές. Δεύτερον, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η πληροφορική επανάσταση είναι σε μετάβαση και κάθε επανάσταση σε μετάβαση διασπείρει σύγχυση. Το παλιό δεν έχει πεθάνει και το καινούργιο δεν έχει γεννηθεί. Είναι η περίοδος που στη μελέτη των επιστημονικών επαναστάσεων ο Τόμας Κουν ονομάζει «περίοδο της ιδιόρρυθμης επιστήμης». Τότε, γράφει, όλοι οι επιστήμονες νιώθουν ότι έχουν χάσει το έδαφος κάτω από τα πόδια τους και υπήρχαν πολλά ιστορικά παραδείγματα επιστημόνων που εγκατέλειψαν τη θεραπεία της επιστήμης επειδή ακριβώς δεν είχαν πού να σταθούν. Τρίτον, ακόμη και στον παλιό κόσμο της τυπογραφίας, τα ΜΜΕ είχαν υπονομεύσει με πολλή επιτυχία «την αίσθησή μας για το τι είναι αληθές και τι όχι, τι είναι πραγματικό και τι φανταστικό».
Στην εποχή της σύγχυσης όλοι να έχουν ευθύνη κι εμείς υπευθυνότητα όταν διεκδικούμε δικαιώματα…
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
