Χρυσα αυγα, κουφια

Κι άλλο «γιατί» κι άλλο κρίμα κι άδικο βασανίζει τον πολίτη – αυτόν που δεν έχει στο νου πότε θα κάνει απεργία, αλλά πότε θα κάνει τη χώρα του καλύτερη. Ένας φίλος χθες έγραψε στον τοίχο του μπλογκ του κάτι από Καζαντζάκη: «Να αγαπάς την ευθύνη. Να λες, εγώ έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δε σωθεί εγώ φταίω». Η παρένθεση για το μερίδιο της ευθύνης μας κλείνει κι ανοίγουν οι πληγές…

Σε δραστικές περικοπές των αποδοχών 21.627 εργαζομένων στις 11 πιο ζημιογόνες ΔΕΚΟ προχωρά το οικονομικό επιτελείο. Διπλάσιες οι μέσες ετήσιες απολαβές των εργαζομένων σε αυτές από εκείνες του ιδιωτικού τομέα.

Στους 11 πιο ζημιογόνους δημόσιους οργανισμούς (ΟΣΕ, ΤΡΑΙΝΟΣΕ, ΕΔΙΣY, ΗΣΑΠ, ΗΛΠΑΠ, ΕΘΕΛ, ΕΑΣ, ΕΑΒ, ΕΤΑ, ΤΕΟ και ΟΔΙΕ) ο μέσος ετήσιος μισθός για το 2009 ανέρχεται στα 40.772 ευρώ και είναι διπλάσιος από τον αντίστοιχο του ιδιωτικού τομέα και κατά 44,1% υψηλότερος από τον μέσο μισθό στον δημόσιο τομέα. Πάλι ανακαλύψαμε την Αμερική…

Το παράδοξο είναι ότι πέρυσι, με ορίζοντα τις περικοπές στο Δημόσιο, οι μέσες αποδοχές στις ΔΕΚΟ αυξήθηκαν κατά 2.000 ευρώ!
Αναμένεται λοιπόν να περικοπούν, έστω και πίσω πίσω τώρα, κατά 10% με 15% οι δευτερεύουσες αποδοχές (υπερωρίες, εκτός έδρας, ειδικά επιδόματα), να αλλάξουν οι κανονισμοί προσωπικού, να συνταξιοδοτηθούν όσοι έχουν θεμελιώσει δικαίωμα και να μεταταχθεί το πλεονάζον προσωπικό.
Εξάλλου σε πέντε (ΕΘΕΛ, ΤΡΑΙΝΟΣΕ, ΗΣΑΠ, ΕΑΣ, ΗΛΠΑΠ) από τις 11 ζημιογόνες ΔΕΚΟ το συνολικό μισθολογικό κόστος ξεπερνάει τα έσοδά τους.

Στην ΤΡΑΙΝΟΣΕ δε για κάθε 1 ευρώ έσοδο – προεσέξτε, όχι κέρδος – είχαν 8 ζημία, έξοδα, όπως θέλετε πάρτε το.
«Μισθοί διπλάσιοι και πολλαπλάσιοι των ανάλογων μισθών στον ιδιωτικό τομέα δεν μπορούν να γίνουν ανεκτοί» υπογράμμισε, μεταξύ άλλων, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Γ. Πεταλωτής, προαναγγέλλοντας ουσιαστικά περικοπές μισθών στις ζημιογόνες ΔΕΚΟ.

Είπε ωστόσο ότι κανένας απλός εργαζόμενος δεν έχει να φοβηθεί τίποτα, ότι σκοπός είναι να μην χάσει κανείς τη δουλειά του.
«Δεν μπορούμε να γυρίσουμε στα ίδια», όταν οι ΔΕΚΟ έγιναν «θάλαμοι» υποδοχής ρουσφετιών, ειδικά από τη ΝΔ και έχουν μετατραπεί σε «μαύρες τρύπες» που πέφτει δημόσιο χρήμα, χωρίς να υπάρχει κέρδος. Τις παθογένειες που έχουμε ως πολιτική δράση τις έχουμε παραδεχτεί πολλές φορές. Η ΝΔ έδωσε σημεία αριστείας γι’ αυτή την πελατειακή λογική», είπε.

Ενδιαφέρον είναι ότι το 2006 ένας «χρυσός» μισθός ύψους 10.000 ευρώ είχε ανοίξει την… όρεξη των δικαστών, που ζήτησαν και πήραν απόφαση του Μισθοδικείου για αντίστοιχη αύξηση και των δικών τους αποδοχών! Αυτό είναι ένα παράδειγμα λόγω δεδικασμένου. Το αστείο είναι ότι ως δεδικασμένο χρησιμοποιούνταν και το ρουσφέτι και η πελατειακή λογική χρόνια τώρα. «Έβαλα τον τάδε στη δουλειά; Άρα πρέπει να βάλω και τον δείνα…»…

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.