Νεα οπλα

Όπως και χθες έτσι και σήμερα -ειδικά μετά την παύση της απεργίας των δύο μετώπων και τη συνέχιση του ετέρου ενός- πάλι οι πολίτες μιλούν για τη γνωστή συνωμοσία κυβέρνησης και συνδικαλιστών, πάλι χάνουν την εμπιστοσύνη τους σε όσους άλλοτε προασπίζονταν τα συμφέροντά τους.
Κι όμως, πέρα από τα λόγια τα παχιά, ζούμε σε εποχή που οι εργαζόμενοι πλήττονται, κρίμα που δεν έχουν φωνή προς τα πάνω.

Το δικαίωμα στη μη απεργία έγινε must και ο κόσμος ζει σε μια εποχή απομυθοποίησης κι αυτής ακόμη της αδικίας.
Τόσοι αδικήθηκαν, σου λέει, ας αδικηθούν κι άλλοι…
Στον politically incorrect κόσμο μας και στον κοινωνικά σαθρό δεν έχει σημασία τελικά στον Έλληνα ορθολογιστή πολίτη μόνο το τι δικαιούται, αλλά και τα περιθώρια που έχει στη διάθεσή του για να το αποκτήσει.

Ωστόσο μια κρίση φαίνεται να είναι σωστή: «Οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων δεν είναι εκ προοιμίου ιερές ή καταδικαστέες. Τυπικά, εργοδότης και εργαζόμενος έχουν αντίθετα συμφέροντα. Ο πρώτος θέλει να δώσει όσο το δυνατόν λιγότερα χρήματα για όσο το δυνατόν περισσότερη εργασία, και ο δεύτερος να πληρωθεί όσο το δυνατόν καλύτερα, δουλεύοντας πιο λίγο. Ουσιαστικά, ωστόσο, και οι δύο θα ωφεληθούν αν η επιχείρηση πάει καλύτερα, ακόμα και αν αυτή η «επιχείρηση» είναι το Δημόσιο, γεγονός που φαίνεται όμως ότι δεν είναι σαφές, σε καμία από τις δύο πλευρές».

Η εποχή μας είναι των ποικίλων αλλαγών και των μηδενικών επιλογών. Νέα «όπλα» όμως θέλει ο λαός.
Μέχρι το Σεπτέμβρη πρέπει να έχουμε εφεύρει τον σίδηρο, γιατί με το χαλκό δεν γίνεται τίποτα πια…

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.