Η νεα ΚΑΠ και η αναγκη για ριζικες αλλαγες στην αγροτικη πολιτικη της χωρας

Σε προηγούμενο άρθρο αναφερθήκαμε στη νέα ΚΑΠ που θα ισχύσει από το 2015 και αναλύσαμε τις σπουδαιότερες αλλαγές – ουσιαστικά ανατροπές – που μας φέρνει. Επισημαίναμε τότε ότι η νέα ΚΑΠ ήταν για πρώτη φορά «προϊόν» συναπόφασης του Ευρωκοινοβουλίου και του Συμβουλίου Υπουργών Γεωργίας και ότι η Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου (ΕΚ) ενέκρινε στις αρχές Νοεμβρίου 2013 τη συμφωνία με το Συμβούλιο και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, για την Κοινή Γεωργική Πολιτική που θα ακολουθηθεί στις βασικές της κατευθύνσεις για το διάστημα 2014-2020, αφήνοντας το δικαίωμα και τη δυνατότητα στα κράτη-μέλη (ΚΜ) να προτείνουν εφαρμοστικές λεπτομέρειες που τα αφορούν. Οι προτάσεις των ΚΜ επί των λεπτομερειών αυτών πρέπει να υποβληθούν μέχρι τον προσεχή Αύγουστο για τελική έγκριση.

 

Θαρρώ ότι όλοι μας κατανοούμε την αναγκαιότητα η χώρα μας να αποκτήσει επιτέλους ένα σταθερό πλαίσιο αγροτικής πολιτικής με καθαρές κατευθύνσεις και προσανατολισμούς, μέσα στα κοινοτικά πλαίσια, που θα εφαρμόζεται με διακυβερνητική συνέπεια και συνέχεια, ώστε να ξέρουμε που βρισκόμαστε και που θέλουμε να φτάσουμε. Μια τέτοια αγροτική πολιτική μπορεί να διαμορφώσει βιώσιμες προοπτικές. Για να γίνει αυτό περισσότερο κατανοητό ας αναλύσουμε, για μια ακόμη φορά πώς διαμορφώνεται και πού στοχεύει διαχρονικά η ΚΑΠ.

 

Οι διαχρονικοί στόχοι της ΚΑΠ

 

Η ΚΑΠ επιδιώκει τη διατροφική αυτάρκεια της ΕΕ με ασφαλή και ποιοτικά προϊόντα, στηρίζει το εισόδημα των παραγωγών, προωθεί τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και αποτελεσματικότητας του αγροτικού τομέα, φροντίζει για τη διάδοχη κατάσταση με ειδικά μέτρα για τους νέους αγρότες, προωθεί και εφαρμόζει μέτρα και πολιτικές προστασίας του περιβάλλοντος και καταπολέμησης της κλιματικής αλλαγής. Η Κοινή Αγροτική Πολιτική είναι μέχρι στιγμής η μόνη κοινή πολιτική στην ΕΕ που έχει καθαρές και συγκεκριμένες κατευθύνσεις, προσανατολισμούς και στόχους. Εξασφαλίζει τη μέγιστη δυνατή συναίνεση μεταξύ των ΚΜ και εφαρμόζεται εδώ και 52 χρόνια με διακρατική και διακυβερνητική συνέπεια και συνέχεια σε 28 κράτη μέλη.

 

Το πρόβλημα της διαμόρφωσης Εθνικής Αγροτικής Πολιτικής

 

Αντίστοιχα Εθνική Αγροτική Πολιτική ουσιαστικά δεν έχουμε. Δεν έχουμε με την έννοια ότι η Αγροτική πολιτική που εφαρμόζουμε δεν εξασφαλίζει καν ευρεία συναίνεση μεταξύ των πολιτικών μας κομμάτων, δεν έχει καθαρούς προσανατολισμούς και στόχους, υπακούει στη λογική του βλέποντας και κάνοντας. Κάθε Υπουργός έρχεται με το δικό του όραμα που διαμορφώνεται κάτω από πιέσεις οργανωμένων συμφερόντων στη λογική του ράβε ξήλωνε. Με αυτοσχεδιασμούς ή αποσπασματικά μέτρα η εκάστοτε πολιτική ηγεσία επιδιώκει να είναι ευχάριστη και όχι μακροχρόνια χρήσιμη, προσπαθεί για το μικρότερο δυνατό πολιτικό κόστος και κυριαρχείται από τον όρο «απορρόφηση» κοινοτικών πόρων.

 

Ψηφίζουμε νόμους και διατάξεις μόνο και μόνο για να καλύψουμε τις απαιτήσεις της ΕΕ για εναρμόνιση με τα κοινοτικά δρώμενα, χωρίς όμως πραγματικές πρακτικές προεκτάσεις, χωρίς πραγματική εφαρμογή. Βλέπουμε τα πάντα κάτω από το πρίσμα του πολιτικού κόστους, στο όριο μιας θητείας υπουργού και στο πλαίσιο της επανεκλογής στις επόμενες εκλογές.

 

Τα εννέα σημεία της εθνικής πρότασης για τη νέα ΚΑΠ

 

Η εθνική πρόταση περιλαμβάνει εννέα βασικά σημεία καθώς και τις προϋποθέσεις βάσει των οποίων θα δίνονται εφεξής οι άμεσες ενισχύσεις. Ως προς τη δομή των άμεσων ενισχύσεων προτείνονται τα εξής:

 

1. Αυτό που αλλάζει με τη νέα ΚΑΠ είναι η υποχρέωση κάθε χώρας για σταδιακή μετάβαση από το μοντέλο των ιστορικών δικαιωμάτων σε ένα καθεστώς «περιφερειοποίησης» των ενισχύσεων. Οι περιφέρειες αυτές, μπορεί να μη συμπίπτουν με τις διοικητικές περιφέρειες και θα ορίζονται «σύμφωνα με αντικειμενικά και αμερόληπτα κριτήρια» από κάθε χώρα. Το νέο εθνικό σχέδιο για τις αγροτικές επιδοτήσεις λαμβάνοντας υπόψη την υφιστάμενη κατάσταση αλλά και τις μελλοντικές εξελίξεις, προβλέπει τη διαίρεση της χώρας σε τρεις περιφέρειες ή σε τρεις ζώνες, με βάση τον κύριο τύπο των αγροτικών συστημάτων. Δηλαδή, διαίρεση σε βοσκοτόπους, σε γεωργικές εκτάσεις πολυετών καλλιεργειών και σε γεωργικές εκτάσεις ετήσιων καλλιεργειών, με διαφορετικά επίπεδα ενισχύσεων.

 

Στα 36 με 37 ευρώ το στρέμμα υπολογίζεται ο μέσος όρος ενίσχυσης των Ελλήνων αγροτών. Η περιφερειοποίηση θα είναι σταδιακή και θα ολοκληρωθεί το 2019. Εκτιμάται ότι τουλάχιστον το 40% του ετήσιου ποσού τσεκ θα χορηγείται με το νέο καθεστώς. Έτσι λοιπόν, η καλλιεργούμενη έκταση θα είναι το βασικό στοιχείο υπολογισμού των ενισχύσεων και τα κράτη –μέλη θα πρέπει να αποφασίσουν για το περιφερειακό μοντέλο και το ύψος των επιδοτήσεων σε κάθε περιφέρεια.

 

2. Ως προς τους νέους αγρότες, επιθυμώντας την είσοδο νέων ανθρώπων στο γεωργικό επάγγελμα και με δεδομένο ότι σήμερα τα δύο τρίτα των αγροτών είναι ηλικίας άνω των 55 ετών, προβλέπεται η θέσπιση μιας ειδικής ετήσιας ενίσχυσης που θα δίνεται στους νέους αγρότες για τα 5 πρώτα χρόνια μετά την εγκατάστασή τους και η οποία θα είναι πρόσθετη και πέρα από τη στήριξη των νέων αγροτών στο πλαίσιο του 2ου πυλώνα. Το κάθε κράτος-μέλος θα μπορεί να αφιερώσει ως και 2% της εθνικής του οροφής για τις ενισχύσεις των νέων αγροτών. Η ενίσχυση θα υπολογίζεται κάθε χρόνο με βάση το 25% της μέσης αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης επί τον αριθμό των δικαιωμάτων που έχει ενεργοποιήσει ο δικαιούχος.

 

Οφείλουμε να ενθαρρύνουμε και να στηρίζουμε τους νέους για να στραφούν στη γεωργική δραστηριότητα, να δημιουργήσουμε κατάλληλες συνθήκες και υποδομές, να τους φέρουμε σε επαφή με την εφαρμοσμένη έρευνα, την επαγγελματική κατάρτιση και τις βέλτιστες πρακτικές στη γεωργία. Οι νέοι είναι φορείς καινοτομίας, ενσωματώνουν πιο εύκολα τις νέες τεχνολογίες και στηρίζουμε σ’ αυτούς τις ελπίδες για την παραγωγική αναδιάρθρωση και τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας.

 

3. Οι συνδεδεμένες ενισχύσεις δεν καταργούνται. Πέρα από τη διατήρηση της ειδικής ενίσχυσης για το βαμβάκι πρέπει να αποφασίσουμε και τι άλλο θέλουμε να ενισχύσουμε, ενδέχεται να είναι το ελαιόλαδο, εφόσον υπάρξει η πολιτική βούληση. Θα είναι στη δυνατότητα κάθε χώρας μέλους να διαθέτει για το σκοπό αυτό μέχρι 5% του εθνικού της φακέλου. Επίσης προτείνεται για τα ψυχανθή επιπλέον 2%, έτσι φθάνουμε συνολικά στο 7% του εθνικού φακέλου.

 

4. Προβλέπεται καταβολή πρόσθετης υποχρεωτικής πράσινης ενίσχυσης στους γεωργούς που εφαρμόζουν γεωργικές πρακτικές φιλικές για το περιβάλλον, που είναι επιπλέον των απαιτήσεων της πολλαπλής συμμόρφωσης για την εξασφάλιση της βασικής ενίσχυσης. Δικαιούχοι θα είναι γεωργοί που ασκούν βιολογική γεωργία, εφαρμόζουν αμειψισπορά, διατηρούν μόνιμους βοσκοτόπους ή αφήνουν εκτάσεις για οικολογικούς στόχους (πχ. ακαλλιέργητο περιθώριο). Μάλιστα το 33% των άμεσων ενισχύσεων κάθε χώρας συνδέεται πλέον, υποχρεωτικά, με αυτό το θέμα.

 

Το σημείο αυτό αφορά το λεγόμενο «πρασίνισμα» και αποτελείται από μια δέσμη τριών υποχρεωτικών μέτρων (προϋποθέσεων) αναλόγως του τύπου των εκτάσεων. Τυπικά, ο κανονισμός αναφέρει ότι το 30% του εθνικού φακέλου αφιερώνεται σε αυτή την ενίσχυση. Πρακτικά η ενίσχυση αυτή θα αθροίζεται επί της βασικής ενίσχυσης και θα είναι ενσωματωμένη στα δικαιώματα της ενίσχυσης. Τα μέτρα αυτά θα είναι υποχρεωτικά και αν δεν εφαρμόζονται, τα πρόστιμα για τους γεωργούς θα υπερβαίνουν το 50% της συνολικής ενίσχυσης και θα φτάνουν μέχρι και το σύνολο της ενίσχυσης.

 

5. Για την αποφυγή της ερήμωσης της υπαίθρου η εθνική πρόταση προβλέπει μια μεγαλύτερη στήριξη στους αγρότες που βρίσκονται σε περιοχές με φυσικά μειονεκτήματα, μέσω πρόσθετης αντιστάθμισης. Οι ενισχύσεις αυτές αποσκοπούν στη διατήρηση της βιωσιμότητας των οριακών γεωργικών εκμεταλλεύσεων που βρίσκονται σε περιοχές με φυσικούς περιορισμούς. Προτείνεται η ενίσχυση αυτή να χρησιμοποιηθεί για την αναπλήρωση του εισοδήματος των εκμεταλλεύσεων που βρίσκονται σε τέτοιες περιοχές και καταγράφουν απώλειες μεγαλύτερες από 40% των άμεσων ενισχύσεων το 2015 σε σχέση με το 2010. Επίσης, προτείνεται η πλήρης αξιοποίηση της συμπληρωματικότητας με το πρόγραμμα αγροτικής ανάπτυξης και η μεταφορά τμήματος των πόρων (40 εκατ. ευρώ ετησίως) για την πρώην εξισωτική αποζημίωση από τον δεύτερο στον πρώτο πυλώνα με σκοπό την ενιαία και καλύτερη αξιοποίησή τους.

 

6. Καθορίζονται ανώτατα όρια ενισχύσεων και αναδιανεμητική ενίσχυση. Συγκεκριμένα, προτείνεται η μείωση κατά 100% των ενισχύσεων πάνω από 150.000 ευρώ (πχ, μια εκμετάλλευση που θα της υπολογισθούν δικαιώματα 157.000 ευρώ θα λάβει τελικά μόνο 150.000 ευρώ). Τα ποσά που θα προκύψουν από αυτή τη διαδικασία θα αναδιανεμηθούν στις μικρές εκμεταλλεύσεις. Οι νέοι κανόνες προβλέπουν ότι κάθε αγρότης θα λαμβάνει τουλάχιστον 60% του μέσου όρου των εθνικών ή περιφερειακών άμεσων πληρωμών μέχρι το 2019, κάτι που για πολλούς θα βοηθήσει τους μικρούς γαιοκτήμονες. Όπως είναι γνωστό, το 2013 το 20% των αγροτών πανευρωπαϊκά ελάμβαναν το 80% των άμεσων πληρωμών από τον πρώτο πυλώνα της ΚΑΠ, οδηγώντας στην κριτική ότι μεγάλες εταιρείες και διασημότητες, όπως η βρετανική μοναρχία ήταν μεταξύ των μεγάλων δικαιούχων των γεωργικών επιδοτήσεων.

 

7. Σύμφωνα με την εθνική μας πρόταση προτείνεται οι γεωργοί που θα λαμβάνουν ποσό ενίσχυσης το 2015 έως 1.250 ευρώ, να εντάσσονται αυτόματα στο καθεστώς των Μικρών Γεωργών, αφού υπολογιστεί η συνολική αξία των ενισχύσεών τους κατά το πρώτο έτος εφαρμογής της νέας ΚΑΠ. Οι γεωργοί που θα συμμετέχουν στο καθεστώς αυτό θα εξαιρούνται από τις απαιτήσεις του «πρασινίσματος» και διάφορους δειγματοληπτικούς ελέγχους. Υποχρεούνται όμως να τηρούν τις υποχρεώσεις της πολλαπλής συμμόρφωσης.

 

Άμεσες ενισχύσεις κάτω των 250 ευρώ ετησίως ανά εκμετάλλευση, δεν θα καταβάλλονται, για λόγους που έχουν σχέση με το κόστος λειτουργίας των εκμεταλλεύσεων και το δημοσιονομικό κόστος για τους ελέγχους και τις πληρωμές.

 

8. Παρά τις αντιρρήσεις που εκφράστηκαν η εθνική πρόταση διατηρεί το κριτήριο του 5% για τον ενεργό αγρότη. Σύμφωνα με τη νέα ΚΑΠ, ως ενεργοί αγρότες θεωρούνται τα φυσικά και νομικά πρόσωπα που ασκούν γεωργική δραστηριότητα στην εκμετάλλευσή τους, εφόσον οι άμεσες ενισχύσεις αντιπροσωπεύουν τουλάχιστον το 5% των συνολικών εσόδων τους.

 

Τα νομικά πρόσωπα των οποίων η γεωργία δεν αποτελεί την κύρια δραστηριότητα, θα θεωρούνται ενεργοί γεωργοί εφόσον αντλούν τουλάχιστον το 1/3 των εσόδων τους από τη γεωργική δραστηριότητα. Επίσης, όσοι λαμβάνουν άμεσες ενισχύσεις έως 4.000 ευρώ ετησίως θεωρούνται ενεργοί γεωργοί και για τον λόγο αυτόν δεν απαιτείται να πληρούνται οι παραπάνω προϋποθέσεις. Θεωρώ ότι ο ορισμός του ενεργού αγρότη είναι κομβικής σημασίας για την παραγωγική προσπάθεια της χώρας μας και δεν θα έπρεπε να έχει αυτή την κατάληξη.

 

9. Το επόμενο σημείο της εθνικής πρότασης αφορά στην εσωτερική σύγκλιση, με σταδιακή προσαρμογή της αξίας των δικαιωμάτων των γεωργών. Οι ενισχύσεις των γεωργών θα συγκλίνουν προοδευτικά προς μία ενιαία τιμή εντός κάθε περιφέρειας που θα επιτευχθεί στο έτος 2019.

 

Η πράσινη ενίσχυση δεν υπόκειται σε σύγκλιση και αντιστοιχεί σε 30% του εθνικού φακέλου. Με αυτό το σενάριο, η αρχική αξία δικαιώματος του 2015 υπολογίζεται αφού προσαρμοστούν οι αξίες δικαιωμάτων του 2014 στο νέο εθνικό φάκελο, την αρχιτεκτονική και την κατανομή των κονδυλίων στις περιφέρειες.

 

Η ανάγκη για δημιουργία οργανώσεων παραγωγών και συλλογικών δράσεων

 

Θυμάμαι ότι για την ενίσχυση της θέσης των γεωργών, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε τη στήριξη των οργανώσεων των παραγωγών και των διακλαδικών οργανώσεων, καθώς και τη δημιουργία απευθείας δικτύων ανάμεσα στους παραγωγούς και τους καταναλωτές (χωρίς πολλούς μεσάζοντες). Μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα την περίοδο 2007-2013 επέλεξε να μην συμπεριλάβει την ενίσχυση της ίδρυσης ομάδων παραγωγών στο πρόγραμμα «Αλέξανδρος Μπαλτατζής», πράγμα που είχαν κάνει οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες.

 

Τώρα τι θα κάνουμε; Θα βοηθήσουμε στη δημιουργία υγιούς συλλογικής δράσης ή θα παραμείνουμε στις μοναχικές πορείες; Λύση σε ατομική βάση και μικρή κλίμακα δεν μπορεί να υπάρξει. Καμία ατομική γεωργική επιχείρηση από αυτές που υπάρχουν στη χώρα μας δεν μπορεί να ανταγωνιστεί τα ολιγοψώνια, δηλαδή τα σούπερ μάρκετ, ούτε τα ολιγοπώλια, δηλαδή τις εταιρείες εφοδίων. Μοναδική διέξοδος είναι η επιχειρηματική οργάνωση με βάση τους κανόνες της αγοράς και οι κανόνες της αγοράς θέλουν μέγεθος. Μέγεθος που μόνο επιχειρηματικά οργανωμένοι συνεταιρισμοί μπορούν να δώσουν.

 

Μακροπρόθεσμα, οι επιδοτήσεις και μόνο δεν βοηθούν. Οι πιο επιτυχημένοι κλάδοι της γεωργίας διεθνώς είναι αυτοί που στηρίζονται στα δικά τους πόδια. Η συνεργασία είναι καθοριστικός παράγοντας. Στην Ολλανδία για παράδειγμα, πάνω από το 60% της παραγωγής το διαχειρίζεται το συνεταιριστικό σύστημα και ο πρωτογενής τομέας εκεί είναι σήμερα ο μεγαλύτερος εργοδότης, προσφέροντας δουλειά σε συνολικά 500.000 ανθρώπους (άμεσα και έμμεσα απασχολούμενους). Ένας κατά κύριο επάγγελμα αγρότης μπορεί να συντηρήσει 4,7 θέσεις εργασίας στους άλλους τομείς της οικονομίας.

 

«Η συνεχής εστίαση αποκλειστικά στους δημοσιονομικούς πόρους μας έχει οδηγήσει σήμερα σε μια μη ανταγωνιστική και βιώσιμη γεωργία»

 

Το πρόβλημα είναι όμως ότι πάλι εξαντλήσαμε το θέμα της απορρόφησης και όχι της αξιοποίησης των κοινοτικών πόρων, δυστυχώς αυτό κάνουμε εδώ και 33 χρόνια. Η εκάστοτε πολιτική ηγεσία έχει την πεποίθηση ότι δεν υπάρχει άλλη λύση για την ελληνική γεωργία, πέρα από την αδιάκοπη εξασφάλιση παροχών προς το γεωργικό τομέα. Γι αυτό όλα αυτά τα χρόνια, έχουμε όλοι μας εξοικειωθεί με την ιδέα μιας ελληνικής γεωργίας που δε μπορεί να συντηρηθεί χωρίς απαλλαγές, ελαφρύνσεις, αποζημιώσεις, πρόστιμα και πλουσιοπάροχες ενισχύσεις από την ΕΕ.

 

Η συνεχής εστίαση αποκλειστικά στους δημοσιονομικούς πόρους, αγνοώντας προκλητικά και συστηματικά όλα αυτά τα χρόνια τις ανάγκες για διαρθρωτικές αλλαγές που συνεχώς διογκώνονταν μας έχει οδηγήσει σήμερα σε μια μη ανταγωνιστική και βιώσιμη γεωργία.

Έχουμε μετατρέψει την ΚΑΠ σε εθνική αγροτική πολιτική και παραμένουμε σε μια αδιέξοδη διαχείριση των κοινοτικών ενισχύσεων με βάση την πελατοκεντρική αντίληψη των προηγούμενων δεκαετιών χωρίς να γίνονται σοβαρές προσπάθειες για διαμόρφωση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου ανάπτυξης της ελληνικής γεωργίας. Η ζωή έδειξε ότι οι πόροι, δηλαδή οι εισφορές των φορολογουμένων της ΕΕ, δε δίνουν αυτομάτως λύση σε όλα αυτά τα προβλήματα. Αντίθετα, πολλά από αυτά έχουν δημιουργηθεί σε μεγάλο βαθμό από την κακή χρήση των πόρων.

 

Η αγροτική πολιτική που θα εφαρμοσθεί τα επόμενα χρόνια μας αφορά όλους. Ας δούμε τα πράγματα αισιόδοξα και ας προσπαθήσουμε στηριζόμενοι στις δικές μας δυνάμεις, με οργανωμένη και συστηματική προσπάθεια να τα καταφέρουμε και επιτέλους, να ξεκολλήσουμε από το «δεν γίνεται».

 

«Ο αγρότης να κατανοήσει τη σημασία της προσαρμογής του στις απαιτήσεις του καταναλωτή»

 

Είναι απόλυτα αναγκαίο να κατανοήσουμε ότι οι προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις για την ΚΑΠ είναι ένα πρώτο βήμα για τις προσαρμογές που είναι απαραίτητο να κάνει η ελληνική γεωργία στο μέλλον. Κυρίως όμως είναι καθοριστικής σημασίας να κατανοήσει ο αγρότης τη σημασία της προσαρμογής του στις απαιτήσεις του καταναλωτή.

 

Δεν πρέπει να φοβόμαστε τον ανταγωνισμό αλλά να προσπαθήσουμε οργανωμένα με αυξημένη διαπραγματευτική δυνατότητα και με συστηματικές και στοχευμένες ενέργειες να αυξήσουμε την προστιθέμενη αξία των προϊόντων, να αναδείξουμε, να στηρίξουμε και να προωθήσουμε τα δικά μας προϊόντα στη βάση υγιούς επιχειρηματικότητας. Η «απειλή» του ανοίγματος στις αγορές πρέπει να μετατραπεί σε ευκαιρία με τη βοήθεια της εφαρμοσμένης έρευνας και καινοτομίας, με την ποιότητα, με ισχυρά συλλογικά σχήματα, με αντιμετώπιση των κινδύνων. Η επιτυχία αυτών των προσπαθειών μπορεί να στηριχθεί στην αναζήτηση νέων αγορών, στη στροφή σε ποιοτικά και αναγνωρίσιμα προϊόντα, στην εξωστρέφεια, τη διαφοροποίηση, τον επαγγελματισμό.

 

Η χώρα μας μπορεί να μην έχει τη δυνατότητα να ταΐσει όλον τον κόσμο, αλλά μπορεί να του προσφέρει ασφαλή, ποιοτικά προϊόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας. Είναι αναγκαίο να ξεφύγουμε από τη θεοποίηση της ποσοτικής γεωργίας και να ενδιαφερθούμε περισσότερο για τα ποιοτικά μας προϊόντα, για τα θέματα της πιστοποίησης, της τυποποίησης, της συσκευασίας, της προστιθέμενης αξίας, να τα στηρίξουμε δυναμικά στα πλαίσια της εθνικής καταναλωτικής μας συνείδησης και όχι απλά και μόνο να είμαστε περήφανοι γι αυτά. Για τους λόγους αυτούς είναι αναγκαίο να δρομολογηθούν μια σειρά από δράσεις για την παραγωγή ελληνικών προϊόντων με «ταυτότητα», μέσω πιστοποιήσεων, συστημάτων ποιότητας και εκπαίδευσης των παραγωγών, αλλά και μέσω της καλύτερης σύνδεσης τουρισμού και αγροτικής οικονομίας.

 

Το σύστημα διακίνησης και εμπορίας των αγροτικών μας προϊόντων, που συντηρεί δεκάδες ενδιάμεσους μεσάζοντες, δεν ανταποκρίνεται στις σημερινές συνθήκες και ανάγκες και ανεβάζει στα ύψη τις τιμές για τον καταναλωτή γι’ αυτό είναι ανάγκη να προχωρήσουμε σε άλλες μορφές, προσαρμοσμένες στις σημερινές συνθήκες. Ίσως πρέπει να δούμε με περισσότερη προσοχή και ενδιαφέρον το σύστημα των «δημοπρατηρίων» που εφαρμόζεται σε άλλες χώρες της ΕΕ από το 1950 και συνεχώς εξελίσσεται.

 

Επίσης πρέπει να γίνει κατανοητό ότι οι επιδοτήσεις δόθηκαν και δίνονται για να αντιμετωπισθούν οι εισοδηματικές ανισότητες που υπάρχουν, να αμβλυνθούν τα αποτελέσματα από την απελευθέρωση της εσωτερικής αγοράς, την κατάργηση των μέτρων εξωτερικής προστασίας όπως δασμοί, κοινοτική προτίμηση κλπ. και δίνονται πάντα με ανταλλάγματα που λέγονται «άνοιγμα της εσωτερικής αγοράς».

 

«Η νέα ΚΑΠ σε συνδυασμό με τις εθνικές μας προτεραιότητες να οδηγήσει σε ένα μοντέλο γεωργίας σύγχρονο»

 

Η νέα ΚΑΠ είναι πλέον παρούσα. Σε επίπεδο ΕΕ προωθούνται ριζικές αλλαγές με βασικές προτεραιότητες πολιτικής τη βιώσιμη παραγωγή ασφαλών και ποιοτικών τροφίμων, τη βιώσιμη διαχείριση των φυσικών πόρων, την ισορροπημένη περιφερειακή ανάπτυξη, την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και αποτελεσματικότητας της γεωργίας.

 

Αν απομακρυνθούμε από τις νοοτροπίες του παρελθόντος, μπορεί η νέα ΚΑΠ σε συνδυασμό με τις εθνικές μας προτεραιότητες να οδηγήσει σε ένα μοντέλο γεωργίας σύγχρονο, εξωστρεφές και ανταγωνιστικό που θα αξιοποιεί τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα, θα προσελκύει τους νέους στην ύπαιθρο, θα βελτιώνει το εμπορικό μας ισοζύγιο, θα γίνεται επίκεντρο ανάπτυξης και απασχόλησης, θα βελτιώνει το επίπεδο και την ποιότητα ζωής στην ύπαιθρο και θα την κάνει φιλόξενη όχι μόνο για τους κατοίκους, αλλά και για τους επισκέπτες της.

 

Η ιστορία έδειξε ότι όταν μια κοινωνία έχει όραμα, θέτει στόχους και ξέρει που και γιατί θέλει να φτάσει τότε θα βρει τον τρόπο. Απλά πρέπει να αφυπνιστεί, να πιστέψει στη δύναμή της και να πάρει πρωτοβουλίες. Ίσως είναι η τελευταία ευκαιρία για να δημιουργήσουμε τη γεωργία που αξίζει η χώρα μας.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.