«Η γη παντα θα μπορει να μας ταιζει»

Γνωρίζει καλά τις δυσκολίες του επαγγέλματος του γεωργού, κουβαλάει άλλωστε εμπειρίες 35 ετών μέσα στα χωράφια και στις καλλιέργειες, αλλά επιμένει να τονίζει με ιδιαίτερη έμφαση ότι «η γη πάντα θα μπορεί να μας ταΐζει». Πρόκειται για τον κ. Απόστολο Ιωάννου, γνωστό στην περιοχή μας για τα αγροτικά προϊόντα, που παράγει, λαχανικά κατά κύριο λόγο και φρούτα.
Το «Αγρόκτημα Ιωάννου» έχει έδρα τα Άμφια Ροδόπης, όπου καλλιεργούνται 25 στρέμματα καλυμμένης έκτασης και περισσότερα από 100 στρέμματα υπαίθριας. Ο κ. Ιωάννου επιχείρησε και κατά ένα μεγάλο βαθμό το έχει πετύχει να διαθέτει απευθείας την παραγωγή του στον καταναλωτή, με ό,τι συνεπάγεται αυτό για τις τιμές, για την ποιότητα και για τη σχέση εμπιστοσύνης, που κατ’ επέκταση δημιουργείται. Συγκεκριμένα, τα προϊόντα του «Αγροκτήματος Ιωάννου» διατίθενται σε 2 καταστήματα στην Κομοτηνή και σε ένα στην Αλεξανδρούπολη, όπως επίσης και σε λαϊκές αγορές της Ροδόπης, στην Κομοτηνή, στις Σάπες και στην Ξυλαγανή. Πιστεύοντας πραγματικά στον καθοριστικό ρόλο, που καλείται να παίξει στην παρούσα συγκυρία η αλληλεγγύη μεταξύ των παραγωγών, ώστε να καταφέρουν να ανταπεξέλθουν στο αντίξοο περιβάλλον, ο κ. Ιωάννου δε θα μπορούσε να απέχει από την πρωτοβουλία, που αναπτύχθηκε πριν από δυο χρόνια στο νομό μας και λέγεται «Τοπικό Σύμφωνο Ποιότητας». Είναι μια κίνηση, που οι βασικές της αρχές είναι η αλληλεγγύη και η αλληλοϋποστήριξη μεταξύ των μελών, τα πρώτιστα εφόδια, σύμφωνα με τον ίδιο, που πρέπει να έχουν για να πορευθούνε.

Μιλώντας στον «ΠτΘ», αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στα προτάγματα, που θέτει ο ίδιος στη δουλειά του, στην στρατηγική που ακολούθησε κατά την ενασχόλησή του με τη γεωργία, στις υποχρεώσεις που έχει η πολιτεία για να στηρίξει τον κλάδο, στις υποχρεώσεις που έχει η τοπική αυτοδιοίκηση, αλλά και στις πρωτοβουλίες που πρέπει να πάρουν οι ίδιοι οι παραγωγοί, για να αυτοοργανωθούν και να συνεχίσουν.

«Δε βρήκαμε στήριξη από την πολιτεία, ό,τι κάναμε το ξεκινήσαμε μόνοι μας»

ΠτΘ: Από πότε ασχολείστε με την γεωργία και με ποιον τρόπο καταφέρατε όλα αυτά τα χρόνια να ανταποκριθείτε στις απαιτήσεις;
Α.Ι.: Με τη γη ασχολούμασταν παραδοσιακά από τους γονείς μας. Βέβαια ασχολούμασταν με την εκτατική καλλιέργεια, καλλιέργεια σιτηρών, βαμβακιού, ζαχαρότευτλων, βιομηχανικής ντομάτας. Τα τελευταία 10 χρόνια, όμως, υπήρξε μια συνεχής πίεση των καλλιεργειών αυτών. Έκλεισε το εργοστάσιο της ΣΕΒΑΘ, έκλεισε το εργοστάσιο ζάχαρης στην Ξάνθη… Γενικά, επειδή υπήρχε μια μεγάλη δυσκολία στο να καλλιεργήσουμε και να διαθέσουμε τα προϊόντα της εκτατικής καλλιέργειας, αποφασίσαμε πριν από 7 χρόνια να στραφούμε στην καλλιέργεια των λαχανικών. Με πολύ μεράκι και κόπο, αλλά και με πολύ μεγάλο ρίσκο, γιατί μπορώ να πω ότι στήριξη δε βρήκαμε από την πολιτεία ή από κάποιους φορείς, γιατί ό,τι κάναμε το ξεκινήσαμε μόνοι μας.

«Να συντονιστούμε και να μπορέσουμε να στηρίξουμε ο ένας τον άλλο»

ΠτΘ: Σε μια εποχή, που αν μη τι άλλο θεωρείται δεδομένο πως η στήριξη από την πολιτεία θα είναι κατώτερη των προσδοκιών που θα περίμενε ένας γεωργός, ποια είναι τα στοιχεία που προτάσσετε, ώστε να ανταποκριθεί ο κλάδος στις απαιτήσεις;
Α.Ι.: Κατά πρώτον, αυτό που πρέπει να καταλάβουμε όλοι, αλλά κυρίως αυτοί που ασχολούνται με τον πρωτογενή τομέα, είναι ότι σίγουρα αυτό που παράγεται είναι κάτι που δε θα σταματήσει να ζητείται, δε θα σταματήσει να είναι χρήσιμο για τον κόσμο. Επιπλέον θα πρέπει να καταλάβουμε όλοι ότι θα πρέπει να συντονιστούμε και να υπάρξει μια αλληλεγγύη, έτσι ώστε να μπορέσουμε να στηρίξουμε ο ένας τον άλλο και να ξεπεράσουμε το μεγάλο πρόβλημα, που έχει να κάνει με τη χρηματοδότηση, αλλά και την ανεπαρκή στήριξη της πολιτείας σε σχέση μ’ αυτή που θα θέλαμε να έχουμε. Και μην φαντάζεστε ότι ζητάμε στήριξη σε ό,τι αφορά επιδοτήσεις. Δεν είναι το πρόβλημά μας αν θα πάρουμε επιδοτήσεις ή όχι. Το θέμα μας είναι ότι χρειαζόμαστε στήριξη από την πολιτεία σε ό,τι αφορά στην τεχνογνωσία, σε ό,τι αφορά στον τρόπο διάθεσης των προϊόντων που παράγουμε και κυρίως στο σημείο, όπου θα μπορέσουμε να διαθέσουμε το προϊόν που παράγουμε. Σε αυτά θα έπρεπε η πολιτεία να στρέψει περισσότερο την προσοχή της για να μπορέσει να μας βοηθήσει.

«Η τοπική αυτοδιοίκηση να διαδραματίσει το ρόλο της στο επίπεδο της ενημέρωσης και του συντονισμού των παραγωγών»

ΠτΘ: Για το ζήτημα της τεχνογνωσίας, που προσφέρεται στους αγρότες, είναι κοινή πεποίθηση πως η πολιτεία παρουσιάζει μια υστέρηση. Για το θέμα της διάθεσης των προϊόντων, όμως, η πολιτεία πάλι «πετάει το μπαλάκι» στους γεωργούς, καλώντας τους να δημιουργήσουν ομάδες παραγωγών, για παράδειγμα. Ποια είναι η γνώμη σας;
Α.Ι.: Σίγουρα το μεγαλύτερο βάρος σε αυτήν την προσπάθεια θα πέσει πάνω στους παραγωγούς. Όμως θεωρώ ότι δεν φτάνει. Θεωρώ ότι εδώ θα έπρεπε και η τοπική αυτοδιοίκηση να διαδραματίσει το ρόλο της-κι αυτό το επισημαίνω και από μια άλλη θέση που κατέχω, του δημοτικού συμβούλου Μαρώνειας-Σαπών. Να μπορέσει να κατευθύνει και να μπορέσει να στηρίξει αυτήν την προσπάθεια των παραγωγών στο επίπεδο της ενημέρωσης και του συντονισμού, έτσι ώστε η παραγωγή να μπορεί να φτάσει στον τελικό αποδέκτη, όποιος κι αν είναι αυτός, είτε είναι η κεντρική αγορά της Θεσσαλονίκης, είτε άλλες αγορές όπως της Βουλγαρίας. Ο κάθετος άξονας, άλλωστε, εφόσον επιβεβαιωθούν οι εξαγγελίες, πολύ γρήγορα θα ανοίξει και οι αγορές της Βουλγαρίας δε θα είναι πολύ μακριά και θα μπορέσουν να απορροφήσουν προϊόντα μας. Επίσης θεωρώ ότι αν μπορέσει να επιτευχθεί μια συλλογική συντονισμένη προσπάθεια των αγροτών, με τη στήριξη των δήμων και των υπηρεσιών της περιφέρειας, θα έχουμε ένα θετικό αποτέλεσμα.

«Προς τη σωστή κατεύθυνση το «κίνημα της πατάτας», αλλά απαιτεί περαιτέρω οργάνωση»

ΠτΘ: Γίνεται κατανοητό ότι παραπέμπετε στο μοντέλο του «κινήματος της πατάτας» και προτείνετε κάτι παρόμοιο. Να αναλάβει η τοπική αυτοδιοίκηση αντίστοιχες πρωτοβουλίες και να συντονίσει τις προσπάθειες για διάθεση των προϊόντων…
Α.Ι.: Ακριβώς. Αυτό βέβαια που συμβαίνει τώρα δεν θεωρώ ότι είναι και το πιο σωστό. Οπωσδήποτε είναι μια κίνηση προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά δε νομίζω ότι θα μπορεί να έχει τα αποτελέσματα, που αναμένει όλος ο κόσμος, αν παραμείνει μόνο σε αυτό το μοντέλο. Απαιτεί περαιτέρω οργάνωση.

«Ο πελάτης γνωρίζει ότι το προϊόν, που παίρνει, μαζεύεται την προηγουμένη μέρα, ξέρει πού παράγεται, ξέρει πού θα μας βρει»

ΠτΘ: Εσείς πάντως έχετε την ευχέρεια να διαθέτετε απευθείας στους καταναλωτές τα προϊόντα σας…
Α.Ι.: Από το χωράφι στο πιάτο του καταναλωτή. Αυτό τουλάχιστον είναι το σύνθημά μας. Τουλάχιστον ο πελάτης γνωρίζει ότι το προϊόν, που παίρνει, μαζεύεται την προηγουμένη μέρα, ξέρει πού παράγεται, ξέρει πού θα μας βρει αν για οποιοδήποτε λόγο το θελήσει. Ο στόχος ο δικός μας τουλάχιστον είναι να δημιουργήσουμε σχέση εμπιστοσύνης πάνω από όλα με τον καταναλωτή.

«Δεν πρόκειται να γίνει κάποιος πλούσιος καλλιεργώντας τη γη, αλλά είναι σίγουρο ότι δεν πρόκειται να πεινάσει»

ΠτΘ: Σε κάθε περίπτωση, το επάγγελμα του γεωργού με τις παρούσες συνθήκες θεωρείτε ότι «έχει ψωμί» για αυτόν που θα ασχοληθεί; Και οι νέοι άνθρωποι από την εμπειρία σας θεωρείτε ότι θα μπορούσαν να σταθούν; Θα τους προτείνατε κάτι τέτοιο, να ασχοληθούν με τη γεωργία;
Α.Ι.: Η γη πάντα θα μπορεί να μας ταΐζει. Είμαι κατηγορηματικός σε αυτό. Είμαι 47 χρόνων, από τα 12 είμαι μέσα στα χωράφια, και σας το λέω με απόλυτη σιγουριά. Δεν πρόκειται να γίνει κάποιος πλούσιος καλλιεργώντας τη γη, αλλά είναι σίγουρο ότι δεν πρόκειται να πεινάσει. Η αγροτική ασφαλώς είναι μια δουλειά δύσκολη, είναι μια δουλειά η οποία είναι έξω, δεν έχει κεραμίδι. Όμως εάν κάποιος την αγαπήσει αυτήν τη δουλειά και προσπαθήσει, είναι βέβαιο ότι θα πετύχει.

«Όταν ο παραγωγός δεν μπορεί να διαπραγματευτεί ο ίδιος το προϊόν του, τότε δυστυχώς αφήνεται στις ορέξεις των μεγάλων»

ΠτΘ: Υπάρχουν συγκεκριμένες καλλιέργειες στις οποίες θα πρέπει να στραφεί κανείς σήμερα. Υπάρχουν στον αντίποδα καλλιέργειες που πρέπει να εγκαταλειφθούν;
Α.Ι.: Κυρίως εδώ στην περιοχή μας, επειδή υπάρχει πολυτεμαχισμός, δεν μπορούμε να βασιστούμε σε καλλιέργειες εκτατικές, όπως είναι τα σιτηρά ή το βαμβάκι. Θα μπορούσαν να σταθούν ορισμένοι παραγωγοί, οι οποίοι έχουν μεγάλες εκτάσεις και σίγουρα από μια μεγάλη έκταση το μικρό κέρδος ανά στρέμμα θα μπορεί να προσφέρει ικανοποιητικό εισόδημα, για να ζήσεις. Όσοι όμως είναι μικροκαλλιεργητές-και είναι το 90% εδώ στο νομό μας- θεωρώ ότι θα μπορούσαν να στραφούν σε καλλιέργεια λαχανικών, αλλά και φρούτων, για να πετύχουν ένα καλό εισόδημα.
Είναι καλό να στρέφονται και προς νέες καλλιέργειες, αλλά το πρόβλημα με αυτά τα προϊόντα έχει να κάνει με τη διάθεση. Δυστυχώς, ο παραγωγός εξαρτάται από τις προθέσεις του μεγάλου επιχειρηματία, που θα πάρει την παραγωγή… Κι όταν δεν μπορεί να διαπραγματευτεί ο ίδιος το προϊόν του, τότε δυστυχώς αφήνεται στις ορέξεις των μεγάλων.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.