Ο αθλητισμος στην εποχη του Covid-19

Αν θέλουμε να ξεκινήσουμε από το θετικό μήνυμα, αυτό είναι πως μετά τις 8 Μαρτίου και τη νίκη του ΓΑΣ επί της Γέφυρας επέστρεψε η δράση στο μπάσκετ της Κομοτηνής με δύο αναμετρήσεις.  Οι ομάδες παρά την αβεβαιότητα που επικρατεί και το άγχος για την επόμενη ημέρα έχουν ξεκινήσει τον σχεδιασμό τους και δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό για να εκπροσωπήσουν τις πόλεις τους. Η εικόνα ήταν άκρως ενθαρρυντική και το θέαμα αρκετά ελκυστικό.

Παρόλα αυτά δεν θα μπορούσαμε να μην σταθούμε στα δυσάρεστα. Σεβόμαστε πάντα τη γνωμοδότηση των επιστημόνων ως πλέον αρμοδίων στα θέματα της ιατρικής και όχι μόνο. Παρόλα αυτά, αυτήν την στιγμή ο αθλητισμός και ειδικά ο ερασιτεχνικός μοιάζει ως το «αποπαίδι» που απλά υπάρχει για να υπάρχει.

Σε μία καθημερινότητα που ναι μεν υπάρχουν περιοριστικά μέτρα αλλά όλα κινούνται σε ρυθμούς, ο αθλητισμός υποχρεούται να παραμείνει σε καραντίνα. Γιατί καραντίνα είναι να γίνονται αγώνες κεκλεισμένων των θυρών όταν γύρω μας τα θεάματα διεξάγονται κανονικά με κόσμο και με μία σειρά περιορισμών και μέτρων προστασίας.

Μάλιστα με το «καλημέρα» είδαμε με μία να τηρούνται τα μέτρα και μάλιστα να κάνει την εμφάνιση της η Ελληνική Αστυνομία για να ελέγξει αν όλα γίνονται όπως απαιτεί το πρωτόκολλο της Γ.Γ.Α.  

Αλήθεια αν τα χτεσινά παιχνίδια είχαν τη δυνατότητα να φιλοξενήσουν κόσμο πιστεύει κανείς πως θα τραβούσε περισσότερο από 100 φιλάθλους; Δηλαδή πόσο δύσκολο ήταν όπως συμβαίνει με τα Super Market να υπήρχαν περιορισμοί στην είσοδο με τους θεατές να παραλαμβάνουν μία κάρτα εσόδου και να υπήρχε μία διαφορετική είσοδος και έξοδος; Ή όπως συμβαίνει στα θέατρα, τους κινηματογράφους και τις συναυλίες;

Ή θα ήταν τόσο δύσκολο να υπήρχαν οριοθετημένες θέσεις και να μπορούσαν μόνο εκεί να κάθονται οι θεατές τηρώντας τα μέτρα προστασίας με μάσκες και αντισηπτικά σε όλες τις πλευρές του γηπέδου; Αν πιστεύετε πως σε αυτήν την μορφή ο ερασιτεχνικός αθλητισμός έχει μέλλον τότε είστε γελασμένοι και δυστυχώς θα έχουμε μαζικά «κανόνια» και ο αθλητισμός θα πιάσει πάτο.

Εκτός αν και σας αντιπροσωπεύει το ρητό πως «εκεί που σταματάει ο πολιτισμός ξεκινάει ο αθλητισμός» οπότε να σταματήσουμε την συζήτηση και να αποδεχθούμε την κατάσταση.

Γιατί ο αθλητισμός και οι θετικές του προεκτάσεις είναι τόσες που μπορούμε να γράφουμε για τις ώρες. Κλείνοντας όμως δεν διαφωνούμε στα μέτρα και τα μέσα προστασίας, όπως οι μάσκες και τα αντισηπτικά αλλά η λύση «πονάει χέρι – κόβει χέρι» σίγουρα βρίσκει όλους τους λάτρεις του αθλητισμού αντίθετους. Και μία τέτοια λύση είναι η επιβολή των άδειων κερκίδων στα γήπεδα.

ΥΓ: Φοβόμαστε πως η ίδια παρωδία θα  γίνει και στο  Super Cup «Νίκος Ντοσίδης» με την Δόξα Νέου Σιδηροχωρίου και τον Πανθρακικό να διεκδικούν τον πρώτο τίτλο της σεζόν στη μνήμη του αδικοχαμένου Νίκου και θα αναγκαστούν να παίξουν μπροστά σε 6.800 άδειες κερκίδες.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.