Τριαντα Χρονια «Παρατηρητης της Θρακης»

―Γιάννης Σιούλας, πτυχιούχος Νομικής Σχολής ΔΠΘ, δημοσιογράφος, πρώτος διευθυντής της εφημερίδας «Παρατηρητής της Θράκης»  

«Κοντά σας πάντα με όποιο τρόπο δύναται ο καθείς»

Πώς περνούν τα χρόνια. Σιγά την διαπίστωση θα μου πείτε και δίκιο θα έχετε. Σκεπτόμουν όμως  πως στις 5/9/1990 κυκλοφόρησε στην Κομοτηνή το πρώτο φύλλο της νέας, τότε, εφημερίδας «Παρατηρητής της Θράκης». Ένα καινούριο εκδοτικό εγχείρημα που σχεδόν ουδείς τότε του έδινε ελπίδες μακροημέρευσης, καινοτομικό σε πολλά επίπεδα για εκείνη την εποχή και με φιλοσοφία να εισαγάγει νέα δεδομένα στο πεδίο της ενημέρωσης στην περιοχή.

Είχα την χαρά να ανήκω στην μικρή εκείνη ομάδα των ανθρώπων που… «έτρεξαν», μέσα από πληθώρα δυσκολιών και προβλημάτων, το εγχείρημα. Ήταν συγχρόνως το πρώτο επαγγελματικό μου βήμα στην δημοσιογραφία  ―είχαν προηγηθεί μερικές πιο ερασιτεχνικές και ημιεπαγγελματικές ενασχολήσεις―  σε πείσμα σχεδόν όλων που τραβούσαν τα… μαλλιά τους επειδή δεν ακολούθησα την δικηγορία.

Μετά 30 χρόνια λοιπόν δεν μπορώ να μην αισθάνομαι έντονη συγκινησιακή φόρτιση που ο «Παρατηρητής της Θράκης» όχι μόνο εξακολουθεί να κυκλοφορεί αλλά έχει πραγματώσει πολλά από όσα, εν αρχή, είχαμε  υποσχεθεί πως θα κομίζαμε στο δημοσιογραφικό πεδίο της ακριτικής περιοχής. Κι αυτό είναι το πιο σημαντικό. Πολλώ μάλλον που οι εποχές έχουν ρίξει στα βράχια τόσες και τόσες εφημερίδες.

Σ' όλους εσάς λοιπόν, που πεισματικά συνεχίζετε, εύχομαι να έχετε το κουράγιο, την διάθεση και την δημιουργική φαντασία να πάτε το σκάφος ακόμη μακρύτερα, με όραμα, ήθος και δημοσιογραφική συνέπεια. Και να είστε βέβαιοι πως όλοι εμείς που περάσαμε από διάφορα μετερίζια του «Παρατηρητής της Θράκης»   ―πολλοί το δίχως άλλο―  θα είμαστε πάντα κοντά σας. Με όποιον τρόπο ο καθείς δύναται.

―Χρήστος Λαγαρίας, πτυχιούχος Νομικής Σχολής ΔΠΘ, Αρχισυντάκτης της εφημερίδας

«Το κοντέρ γράφει ακόμα και συνεχίζουμε μέρα τη μέρα»

Κλείσαμε τριάντα χρόνια. Πατήσαμε τα πρώτα -άντα!

Αν ήταν άνθρωπος θα ήταν μεσήλικας και θα βρισκόταν  στην ακμή του εργατικού του βίου. Είναι όμως εφημερίδα και επομένως οι ηλικιακές συμβάσεις δεν μπορούν να αποδώσουν τα σημαινόμενα του εγχειρήματος.

Ήταν τέτοιος καιρός περίπου πριν οχτώ χρόνια που μου ζήτησαν να αναλάβω την αρχισυνταξία της έκδοσης… Είναι δύσκολο να πιάσεις το νήμα από εκεί που το άφησαν οι προηγούμενοι. Ζεις με τον ενδοιασμό μη και τους προδώσεις. Ειδικά τώρα που η νέα γενιά, η Νατάσσα και ο Θάνος, ο Θάνος και η Νατάσσα καλούνται να υπηρετήσουν ένα ποτάμι με βαθιά κοίτη και ορμητικά νερά.

 Ξέρετε άλλωστε τι λένε για τη δυσκολία συνέχισης ενός έργου. Κι έχω πολλές ιστορίες να διηγηθώ για αυτήν τη δυσκολία. Ό,τι όμως ήταν πάντα το πιο δύσκολο ήταν η διαπραγμάτευση να μην «πουλήσουμε» τους εαυτούς μας πρωτίστως, τις αξίες ύστερα και την παρακαταθήκη των προηγουμένων. Ανάμεσα στις λέξεις και τα σημεία στίξης όλοι όσοι έγραψαν στην εφημερίδα μας άφησαν κι ένα κομμάτι από τον εαυτό τους.

 Τους ευχαριστούμε και τους ευγνωμονούμε γι’ αυτό. Συναισθανόμαστε το πόσο πολύτιμο είναι. Ελπίζουμε να ανταποκρινόμαστε στο ελάχιστο στις προσδοκίες τους…

Τριάντα χρόνια τώρα πέρασαν σαν νερό… Μαγικό από αυτά που μόνο στα παραμύθια υπάρχουν. Το κοντέρ γράφει ακόμα και συνεχίζουμε μέρα τη μέρα.

*Το be… continued…

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.