Ελενη Ουζουνιδου, ηθοποιος «Το θεατρο ειναι ενα μεσο λυτρωσης• μεσα απο αυτο μπορουμε να ξαναβρουμε τις ισορροπιες μας»

Η επικινδυνότητα δίνει αξία στο ταξίδι• μόνο μέσα από μεγάλα ρίσκα βγαίνει κάτι πολύ αληθινό, ζωντανό και πραγματικά όμορφο

Το «Γράμμα στον Ορέστη» είναι η μεγάλη απολογία της Κλυταιμνήστρας

Η Ελένη Ουζουνίδου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κομοτηνή, από γονείς δασκάλους που της εμφύσησαν μαζί με τους δασκάλους της στο σχολείο την αγάπη για το θέατρο, την ποίηση και την τέχνη γενικότερα. Σπούδασε στη δραματική σχολή του ΚΘΒΕ. Συνεργάστηκε οχτώ χρόνια με το ΚΘΒΕ και στη συνέχεια με το Εθνικό Θέατρο, το θέατρο Πολιτεία, το Θέατρο της οδού Κεφαλληνίας, το Θέατρο Βασιλάκου και τα δύο τελευταία χρόνια συνεργάζεται με τον Κώστα Τσιάνο και το Θεσσαλικό Θέατρο. Φέτος συνεργάζεται για πρώτη φορά με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κομοτηνής στο έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη «Γράμμα στον Ορέστη», σε σκηνοθεσία του Θοδωρή Γκόνη, ο οποίος ήταν και δάσκαλός της στη δραματική σχολή του ΚΘΒΕ. Η Ελένη είναι ένα κορίτσι που αποφάσισε από την αρχή ότι θα ακολουθήσει τον «δύσκολο» δρόμο της θεατρικής αναζήτησης μέσα από σπουδαία κείμενα και σπουδαίους σκηνοθέτες όπως ο Σωτήρης Χατζάκης, ο Κώστας Τσιάνος κ.α. Η Ελένη Ουζουνίδου βρέθηκε στο στούντιο του Ράδιο Παρατηρητής και συνομίλησε με την Τζένη Κατσαρή – Βαφειάδη και τη Μαρία Λαμπρογιάννη σε μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης, αλλά κυρίως για την παράσταση η οποία ανεβαίνει στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κομοτηνής στις 25 Απριλίου.

«Την αγάπη μου για το θέατρο την οφείλω στην πόλη μου»

ΠτΘ: Γεννιέστε και μεγαλώνετε σε μια επαρχιακή πόλη, όπως η Κομοτηνή, με γονείς δασκάλους σε μια εποχή που η πόλη δεν δίνει πολλά θεατρικά ερεθίσματα, πώς «σας κόλλησε το μικρόβιο» του θεάτρου;
Ε.Ο.: Τα ερεθίσματά μου προήλθαν από την πόλη μου, κατά κύριο λόγο από τους γονείς μου που προσπαθούσαν πάντα να μας ανοίγουν ορίζοντες. Πηγαίναμε πάντα στις θεατρικές παραστάσεις του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ, αλλά και τα καλοκαίρια στο Αρχαίο Θέατρο των Φιλίππων, στο Φεστιβάλ της Θάσου. Είχα την τύχη να έχω πολύ καλές δασκάλες στο σχολείο που αγαπούσαν το θέατρο και πάντα ετοιμάζαμε κάποιο δρώμενο στο τέλος της σχολικής χρονιάς, κι εκεί αγάπησα ιδιαίτερα τα θεατρικά κείμενα, την ποίηση και τη μουσική.

ΠτΘ: Πότε αποφασίζετε να ακολουθήσετε το δρόμο του θεάτρου επαγγελματικά;
Ε.Ο.: Ενώ είχα περάσει σε μια σχολή στη Θεσσαλονίκη, αποφάσισα να δώσω εξετάσεις στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και όταν πέρασα ασχολήθηκα αποκλειστικά με αυτό.

«Ήθελα να γίνω ένας πνευματικός άνθρωπος και όχι μια σταρ ή ένα εξώφυλλο»

ΠτΘ: Το θέατρο στις μέρες μας και με την «επέλαση» του lifestyle και της τηλεόρασης έχει αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι εκλαμβάνουν την έννοια του θεάτρου. Η δική σας πορεία στο χώρο είναι η πορεία του ανθρώπου που αγαπά με αφοσίωση το κατά κυριολεξία θέατρο, πώς ξεφύγατε όμως από τις «ευκολίες», μιας και πολλοί είναι αυτοί που τελειώνουν σήμερα μια δραματική σχολή αλλά δεν γνωρίζουν ούτε τα βασικά…
Ε.Ο.: Από την ώρα που αποφάσισαν να ασχοληθώ με το θέατρο αποφάσισα να ασχοληθώ και με τον δύσκολο δρόμο. Ήξερα ότι δεν θέλω να κάνω εκπτώσεις και δεν θα ήθελα να ασχοληθώ με ένα χώρο που δεν τιμά ούτε εμένα, ούτε το θέατρο, ήθελα να γίνω ένας πνευματικός άνθρωπος και όχι μια σταρ ή ένα εξώφυλλο.

ΠτΘ: Έχετε δουλέψει με ανθρώπους στη μέχρι τώρα πορεία σας που έχουν δημιουργήσει στο νεοελληνικό θέατρο, όπως ο Κώστας Τσιάνος και ο Σωτήρης Χατζάκης. Και οι δύο στηρίχθηκαν στη γνώση τμημάτων του ελληνικού πολιτισμού που απαιτεί και από τον ηθοποιό εποπτεία και πρακτικά σημαίνει «παίδεμα». Πώς τα πάτε μ’ αυτό το βούτηγμα στα βαθειά των κειμένων και του πολιτισμού μας;
Ε.Ο.: Αυτό ακριβώς είναι που μου αρέσει στο θέατρο, αυτή η βουτιά στα βαθειά, δεν θέλω να είμαι στην παραλία με γυαλιά και αντηλιακό. Αυτή η διαδικασία μπορεί να με «παιδεύει», αλλά συγχρόνως είναι αυτή που με λυτρώνει και με γεμίζει.

«Στο σανίδι υπάρχει αγωνία η οποία περιέχει και τη λύτρωση, τη χαρά και την ευδαιμονία»

ΠτΘ: Όταν καταπιάνεστε με τα δύσκολα κείμενα της θεατρικής ιστορίας βιώνετε το βάρος και την αξία τους. Όταν όμως βγαίνετε στη σκηνή πώς αισθάνεστε; Υπάρχει δέος, φόβος;
Ε.Ο.: Φόβος δεν υπάρχει, υπάρχει δέος, απορία, ενθουσιασμός. Όταν βρισκόμαστε επάνω στο σανίδι υπάρχει μια αγωνία η οποία περιέχει και τη λύτρωση, τη χαρά και την ευδαιμονία.

ΠτΘ: Είναι αλήθεια ότι οι πρόβες που ουσιαστικά αποτελούν και το ταξίδι είναι πιο σημαντικό κομμάτι δημιουργίας και από την πρεμιέρα ενός έργου;
Ε.Ο.: Σίγουρα και οι παραστάσεις είναι πολύ σημαντικές, αλλά η παράσταση είναι το αποτέλεσμα ενός δύσκολου ταξιδιού. Στην πρόβα αναμετριέσαι με το κείμενο, με τον κόσμο και με τον εαυτό σου, με την κοινωνία, εκεί είναι ο αγώνας.

ΠτΘ: Ο σκηνοθέτης είναι ο αρωγός στο ταξίδι ή δυσκολεύει τον αγώνα περισσότερο με τις απαιτήσεις του;
Ε.Ο.: Ο σκηνοθέτης είναι και τα δύο, σε βοηθά να βρεις τα μονοπάτια στα οποία θα πατήσεις και θα υπηρετήσεις με τον καλύτερο τρόπο το κείμενο, έτσι ώστε το κοινό να εισπράξει κάτι, να συγκινηθεί και να ζήσει μαζί μας ένα ταξίδι και μια ανθρώπινη ιστορία. Από την άλλη μεριά οι σκηνοθέτες με τους οποίους έχω συνεργαστεί είναι άνθρωποι που δεν θέλουν τις ευκολίες είναι αυτοί που σου προτείνουν τα δύσκολα μονοπάτια, αλλά και τα πιο γοητευτικά. Αυτή η επικινδυνότητα είναι που δίνει αξία στο ταξίδι, μόνο μέσα από μεγάλα ρίσκα βγαίνει κάτι πολύ αληθινό, ζωντανό και πραγματικά όμορφο.

«Το κοινό αποτελεί το άλλο 50% μιας παράστασης, υπάρχει μια μεταφυσική σχεδόν επικοινωνία με το κοινό γι’ αυτό και κάθε παράσταση είναι διαφορετική»

ΠτΘ: Όταν ανεβαίνετε στη σκηνή ο κόσμος βοηθάει, πάνω στη σκηνή αισθάνεστε τη δικαίωση ή την απογοήτευση;
Ε.Ο.: Πάνω στη σκηνή είναι η ώρα της μεγάλης έκθεσης, όπου ό,τι έχεις δημιουργήσει το εκθέτεις και προσπαθείς όσο πιο γενναιόδωρα και αληθινά να το δώσεις. Το κοινό αποτελεί το άλλο 50% μιας παράστασης, υπάρχει μια μεταφυσική σχεδόν επικοινωνία με το κοινό γι’ αυτό και κάθε παράσταση είναι διαφορετική. Όσο πιο θερμό είναι το κοινό τόσο πιο πολύ έχει την ανάγκη να του δώσεις περισσότερα για να το ευχαριστήσεις. Υπάρχουν βέβαια και οι κακές στιγμές που το κοινό σου δείχνει με τον τρόπο του ότι δεν πείστηκε από την παράσταση και αυτό σου δημιουργεί ερωτηματικά για το πώς πρέπει να εξελιχθείς, τι να αλλάξεις για να επικοινωνήσεις καλύτερα στην επόμενη παράσταση.

ΠτΘ: Ωστόσο και στις δύο περιπτώσεις ένα μέρος τη ευθύνης φέρει και το κοινό, το οποίο δεν είναι το θεατρικά εκπαιδευμένο που συνειδητά παρακολουθεί μια παράσταση, αλλά πολλές φορές θεωρεί ότι μια θεατρική παράσταση είναι σαν μια οποιαδήποτε άλλη έξοδο…
Ε.Ο.: Ναι, υπάρχουν πολλοί που θεωρούν ότι μπορούν μέσα στο θέατρο να μιλήσουν στο κινητό τους, να παίξουν με το κομπολόι τους ή να διαβάσουν την εφημερίδα τους, τα έχω αντιμετωπίσει όλα αυτά. Νομίζω ότι ο κόσμος δεν έχει την κατάλληλη εκπαίδευση, θεωρεί το θέατρο σαν μια μεγάλη τηλεόραση, ότι υπάρχει μεταξύ σκηνής και πλατείας ένα γυαλί.

«Η εποχή μας αποτελεί αφορμή να κοιτάξουμε μέσα μας»

ΠτΘ: Τι πρέπει να γίνει; Πώς θα εκπαιδευτεί το κοινό; Μπορούν οι άνθρωποι του θεάτρου να βοηθήσουν προς αυτή την κατεύθυνση; Μήπως θα πρέπει να γίνει και μια «κάθαρση» μέσα στο ίδιο το «σινάφι»; Θα αποτελέσει η σημερινή κρίση αφορμή να δούμε τα πράγματα από την αρχή;
Ε.Ο.: Αυτό πιστεύω κι εγώ, η εποχή μας αποτελεί αφορμή να κοιτάξουμε μέσα μας. Θεωρώ μεγάλη τύχη που σε μια τέτοια εποχή έχουμε στην πόλη μας καλλιτεχνικό διευθυντή του θεάτρου μας τον Θοδωρή Γκόνη. Ο Θοδωρής είναι ένα παράδειγμα για το τι πρέπει να γίνει για να επανέλθουμε στο μέσα μας και στο πώς μπορεί ο πολιτισμός να ανθίσει και ειδικά σε μια πόλη σαν τη δική μας, πρέπει να δοθεί μεγάλη έμφαση σε αυτό που πάει να γίνει. Ο Θοδωρής είναι ένας άνθρωπος με όραμα, που γνωρίζει πολύ καλά την επαρχία, είναι ένας σοβαρός πνευματικός άνθρωπος, ξέρει πώς να χειριστεί το κοινό και τι πρέπει να γίνει για να ξαναβρούμε το κέντρο μας. Αν και βρίσκομαι λίγο καιρό στην πόλη βλέπω ότι έχει αγκαλιάσει τους φοιτητές. Είναι σημαντικό τα νέα αυτά παιδιά που τώρα μαθαίνουν τον κόσμο να βρεθούν κοντά στο θέατρο και μέσα από αυτό να ανακαλύψουν και όλες τις υπόλοιπες τέχνες. Έτσι με αυτό τον τρόπο θα αρχίσει σιγά σιγά και το κοινό να εκπαιδεύεται. Βέβαια πρέπει να πω ότι παρακολούθησα δύο παραστάσεις στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ και πρέπει να ομολογήσω ότι και στις δύο το κοινό ήταν καταπληκτικό. Συγκινήθηκα που τις είδα, γιατί το κοινό της Κομοτηνής πραγματικά διψά για θέατρο και αυτό το κοινό πρέπει να το φέρουμε κοντά μας. Εξάλλου το θέατρο είναι ένα μέσο λύτρωσης, μπορούμε να ξαναβρούμε μέσα από αυτό τις ισορροπίες μας.

«Μου αρέσει πολύ η πλευρά της Κλυταιμνήστρας που είδε ο Καμπανέλλης»

ΠτΘ: Ανεβάζετε στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Κομοτηνής το έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη «Γράμμα στον Ορέστη», έναν μονόλογο στον οποίο ανατρέπονται αυτά που ξέρουμε για τον κύκλο των Ατρειδών, και συγκεκριμένα για την Κλυταιμνήστρα, πείτε μας λίγα λόγια για την παράσταση…
Ε.Ο.: Το «Γράμμα στον Ορέστη», το γράφει η Κλυταιμνήστρα στο γιο της πριν αυτός τη σκοτώσει, σύμφωνα με τον μύθο. Στο γράμμα αυτό η Κλυταιμνήστρα γράφει πώς ήταν και πώς θα ήθελε να ήταν η ζωή της. Γιατί μίσησε τον πατέρα του τόσο πολύ, πώς ερωτεύτηκε τον Αίγισθο και πώς τελικά έγινε η φόνισσα του πατέρα του.

ΠτΘ: Στον μονόλογο βλέπουμε την Κλυταιμνήστρα να μιλάει, αυτή την «κακίστη» των γυναικών που απάτησε τον άνδρα της τον νικητή της Τροίας, τον δολοφόνησε και έδιωξε τα παιδιά της. Πώς αντιμετωπίσατε το κείμενο;
Ε.Ο.: Έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον το κείμενο, εξάλλου στο θέατρο μαθαίνουμε να αντιμετωπίζουμε τα πράγματα σε βάθος, δεν αντιμετωπίζουμε έναν ήρωα μόνο ως κακό ή ως καλό, εξετάζουμε όλες τις πλευρές του. Μου αρέσει πολύ η πλευρά της Κλυταιμνήστρας που είδε ο Καμπανέλλης. Το κείμενο αυτό αποτελεί τη μεγάλη της απολογία.

ΠτΘ: Οι μεγάλες ηρωίδες μάλλον ζουν στη σιωπή και ο Καμπανέλλης με το έργο του αυτή τη σιωπή αναδεικνύει…
Ε.Ο.: Η Κλυταιμνήστρα εξάλλου γράφει στον Ορέστη ότι «δεν θα ξανακρύψω την αλήθεια, γιατί αν το ξανακάνω θα είναι σαν να σου δίνω κληρονομιά μια σιωπή που ταΐζει φίδια.» Είναι ολέθριο να κρύβει κανείς την αλήθεια και ειδικά μια γυναίκα, το σύμπαν της οποίας είναι τεράστιο.

ΠτΘ: Μέσα από το γράμμα αυτό η Κλυταιμνήστρα μιλάει στα παιδιά της για τον έρωτά της με τον Αίγισθο, αποκαθηλώνει τον Αγαμέμνονα από την εικόνα του μεγάλου ήρωα, βλέπουμε δε κι έναν συμπαθή Αίγισθο…
Ε.Ο.: Σύμφωνα με τον Καμπανέλλη ο Αίγισθος είναι ένας άνθρωπος σοφός που έχει αποτραβηχτεί στον Πάρνωνα και διήγε μια μοναχική ζωή, όταν αναγκάστηκε να πάει στις Μυκήνες ήταν για να αποκτήσει το Άργος μια κανονική ζωή και κύριο μέλημά του ήταν να μείνει μέχρι να αποκατασταθεί η τάξη για να επιστρέψει και πάλι στον Πάρνωνα. Ουσιαστικά ο Αίγισθος παρουσιάζεται σαν ένας λόγιος, διανοούμενος άνθρωπος κι έτσι τον αγάπησε η Κλυταιμνήστρα γιατί της έμαθε πώς να απολαμβάνει τη ζωή και να δίνει σημασία στα πράγματα. Η Κλυταιμνήστρα ξαναγεννιέται μέσα από τη σχέση της με τον Αίγισθο.

ΠτΘ: Και το γράμμα αυτό το γράφει στον Ορέστη το γιό της…
Ε.Ο.: Βέβαια η μεγάλη της έγνοια σε όλο το κείμενο είναι η Ηλέκτρα, λέει στον Ορέστη όλα αυτά που δεν μπορεί να πει στην Ηλέκτρα που την έχει χάσει από μικρή, λόγω του Αγαμέμνονα, γι’ αυτό και απευθύνεται στον Ορέστη τον οποίο παρακαλεί να μην κάνει τα ίδια λάθη που έκαναν οι πρόγονοί του.

ΠτΘ: Πέρα από τον εγωισμό του Αγαμέμνονα, αναδεικνύεται και ο βίαιος χαρακτήρας του, που έδερνε και βίαζε την Κλυταιμνήστρα και ήθελε μόνο αγόρια…
Ε.Ο.: Έκανε την Ηλέκτρα να μισεί τη μάνα της γιατί τη γέννησε κορίτσι και να ντρέπεται που ήταν κορίτσι και δεν μπορούσε να φανεί σπουδαία στα μάτια του πατέρα της, θυσίασε την Ιφιγένεια, μέσα στο έργο φαίνεται η Κλυταιμνήστρα ως μάνα. Ήθελε να αγαπήσει και να αγαπηθεί, ήθελε να θαυμάζει τον άνδρα της, όμως λόγω του εγωισμού του Αγαμέμνονα αυτά που ήθελε να ζήσει δεν τα έζησε και επίσης βλέπουμε μια μάνα που αγαπά πολύ τα παιδιά της.

ΠτΘ: Δεν είναι κουραστικός ένας μονόλογος με τόσο πλούσια γκάμα συναισθημάτων; Πως είναι για εσάς αυτό το ταξίδι στην ψυχοσύνθεση της Κλυταιμνήστρας;
Ε.Ο.: Είναι ένα πολύ ωραίο, γοητευτικό, μαγικό ταξίδι. Πρέπει βέβαια να σας πω ότι δεν θα κάνουμε ψυχολογικό θέατρο, δεν θα δείτε μια γυναίκα να καπνίζει ένα τσιγάρο και να γράφει ένα γράμμα, θα δείτε πράγματα που θα σας εκπλήξουν. Ο τρόπος που θα παρουσιαστεί η παράσταση είναι μια πρόταση.

«Η έδρα του ηθοποιού είναι το σανίδι»

ΠτΘ: Βλέπετε την τάση και ανάμεσα στους συναδέλφου σας για διαφυγή από τα στενά όρια του κέντρου προς τα έξω;
Ε.Ο.: Πολλοί συνάδελφοι μου σκέφτονται πολύ σοβαρά την αποκέντρωση. Γίνονται πολύ σημαντικά πράγματα στην Αθήνα, είναι και οι ρυθμοί εκτός Αθηνών που δίνουν τη δυνατότητα στον ηθοποιό να ασχοληθεί με περισσότερη ηρεμία με το έργο του.

ΠτΘ: Η έδρα σας ποια είναι κ. Ουζουνίδου;
Ε.Ο.: Το σπίτι μου είναι στην Αθήνα, αλλά ουσιαστικά δεν έχω έδρα, εξάλλου η έδρα του ηθοποιού είναι το σανίδι.

ΠτΘ: Αισθάνεστε διαφορετικά που θα παίξεται για τους κομοτιναίους;
Ε.Ο.: Στην αρχή μου φαινόταν λίγο περίεργο, μιας και είναι η πρώτη φορά που θα παίξω στην πόλη μου, σιγά σιγά ακολουθώντας και την «τελετουργία» της δουλειάς μου μέσα από τις πρόβες, το έχω ξεχάσει. Απλά θα παίξω μια παράσταση για τους αγαπημένους μου ανθρώπους.

ΠτΘ: Φαντάζομαι ότι το γεγονός ότι δουλέυετε στην πόλη σας έχει και κάποια πλεονεκτήματα, όπως η παρουσία των γονιών σας, η μητέρα σας, σας μαγιρεύει;
Ε.Ο.: Ναι, κάθε μέρα, το γεγονός ότι βλέπω τους γονείς μου είναι πολύ σημαντικό.*

«Γράμμα στον Ορέστη» του Ιάκωβου Καμπανέλλη στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κομοτηνής

Σκηνοθεσία: Θοδωρής Γκόνης
Σκηνικά- Κοστούμια: Ελένη Στρούλια
Φωτισμοί: Δημήτρης Τζατζανάς
Ερμηνεύει η Ελένη Ουζουνίδου
Πρώτη Παράσταση Τετάρτη 25 Απριλίου 2012
Παραστάσεις έως και Κυριακή 29 Απριλίου 2012
Ώρα έναρξης 9 μ.μ.
Γενική Είσοδος 10 ευρώ

Σημείωμα του σκηνοθέτη

Το χέρι που σκότωσε -το ίδιο χέρι- γράφει το γράμμα. Στο γιο της. Τον Ορέστη. Αλλά και σε όλους εμάς. Η Κλυταιμνήστρα, η καταδικασμένη –ζητάει να πάψουν πια οι καταδίκες. Υψώνει λευκό μαντίλι, ζητάει ανακωχή. Παραδίνεται. Ζητάει να ησυχάσει. Να κοιμηθεί. Αρκετά, με τα δικαστήρια των αιώνων. Δεν γράφει σε χαρτί, χτυπάει, σκάβει πάνω στις μεγάλες πέτρες. Βουλιάζει. Φωνάζει. Ζητάει Δικαιοσύνη. Αγάπη. Αποκατάσταση. Ζητάει τα παιδιά της. Την Ηλέκτρα. Την Ιφιγένεια. Τον αγαπημένο της. Τον εραστή της, τον Αίγισθο. Μέσα από τον θολωτό της τάφο. Τις Μυκήνες. Τα περβόλια του Άργους. Θ.Γ.

Συνέντευξη: Τζένη Κατσαρή-Βαφειάδη, Μαρία Λαμπρογιάννη

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.