Χθες ένας πολίτης παραπονέθηκε σε μια άκρη της Ελλάδας γιατί δεν πρόλαβε μέσα σε πέντε ώρες από την έναρξη της διανομής να προμηθευτεί δελτία για αγορά βιβλίων από την Αγροτική Εστία, χαρακτηρίζοντας τον εαυτό του, κατά την έξοδο από τα ΚΕΠ μιας πόλης, «ζητιανάκι»… βιβλίων, γνώσης, ενός εξωφύλλου που περιμένει καρτερικά στο τραπεζάκι του σαλονιού να το ανοίξεις το βράδυ…

Αξίζει σήμερα που πληθαίνουν τα δημοσιεύματα για την επιστροφή του κόσμου στο χωριό και την επαρχία να δούμε πώς αυτή η αστική κοινωνία που όλοι νομίζαμε πως είμαστε μέρος της, όλοι όμως, δεν κατάφερε να φτιάξει κοινωνία. Καλό το πισωγύρισμα ωστόσο, μήπως και διαβάσουμε την ιστορία μας και μάθουμε το μέλλον…

Μια που ο λόγος τελευταία για την ηθική της πολιτικής όσο ποτέ και τα ανομοιογενή στρατόπεδα των αυτοδιοικητικών υποψηφίων, θυμηθήκαμε πάλι φέτος το συνώνυμο του καλοκαιριού στην Ελλάδα -εκτός από το κρασί, τη θάλασσα και το αγόρι μου- τον Αριστοφάνη