Ο Γ. Πεταλωτής για το εκλογικό αποτέλεσμα, την πορεία του ΚΙΝΑΛ και την ΕΡΤ

18.07.2019 10:16

Συνέντευξη: Νατάσσα Βαφειάδου

«Εκείνο που έλειπε στις εκλογές για το Κίνημα Αλλαγής, ήταν η καθαρότητα του στίγματός μας» - « Η νίκης της ΝΔ και η θέση του ΣΥΡΙΖΑ ήταν μια νίκη του διπολισμού, έτσι όπως εκφράζεται σήμερα στην πολιτική σκηνή»

Δείτε περισσότερα στο: http://www.paratiritis-news.gr/

Την πρώτη του συνέντευξη στα ΜΜΕ της Ροδόπης, μετά την εκλογική αναμέτρηση της 7ης Ιουλίου, παρέθεσε στο «Ράδιο Παρατηρητής 94fm» ο Θρακιώτης, πρώην υπουργός και υποψήφιος βουλευτής του ΚΙΝΑΛ κ. Γιώργος Πεταλωτής.
 
Σε μία εφ’ όλης της ύλης συζήτησης ο κ. Πεταλωτής μίλησε για την εμπειρία της υποψηφιότητάς του στην μεγαλύτερη εκλογική περιφέρεια της Ελλάδας, δηλώνοντας δικαιωμένος από το προσωπικό του αποτέλεσμα, αλλά προβληματισμένος για το γενικότερο αποτέλεσμα του ΚΙΝΑΛ. Μίλησε επίσης για την εκλογική νίκη της ΝΔ και την θέση του ΣΥΡΙΖΑ, τα λάθη από πλευράς του ΚΙΝΑΛ και τα διακυβεύματα της επόμενης ημέρας, ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί και την απόφαση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη να θέσει υπό την αρμοδιότητά του την ΕΡΤ, το ΑΠΕ – ΜΠΕ και την ΕΥΠ.
 
Ο λόγος στον ίδιο…
 
ΠτΘ: Δώσατε τη μάχη στη μεγαλύτερη εκλογική περιφέρεια της Ελλάδας με ένα αποτέλεσμα αξιοπρόσεκτο, παρά το γεγονός ότι δεν πετύχατε την εκλογή σας. Πώς ήταν αυτή η εμπειρία σας; Το αποτέλεσμα σας δικαιώνει;
Γ.Π.:
Ήξερα εκ των προτέρων ότι υπήρχε μια έδρα  την οποία θα έπαιρνε σίγουρα η κ. Γεννηματά, και με ένα καλό αποτέλεσμα μπορεί να πηγαίναμε και για δεύτερη, το οποίο δεν ήρθε. Είχα ένα μικρό χρονικό διάστημα, περίπου έναν μήνα, προκειμένου να υλοποιήσω την προεκλογική μου δραστηριότητα. Εδώ και μήνες βρισκόμουν στη νότια Αθήνα ως επισκέπτης. Η νότια Αθήνα έχει δεκατρείς δήμους, είναι η μεγαλύτερη εκλογική περιφέρεια της χώρας, παρά το σπάσιμο της Β΄Αθηνών. Είναι μια ιδιαίτερα ελκυστική περιοχή, με μια πολύ ενδιαφέρουσα κοινωνική διαστρωμάτωση. Όλα αυτά θα έπρεπε πρώτα να τα γνωρίσω, να κάνω την επαφή με κομματικούς μηχανισμούς τους οποίους δεν ήξερα, θα έπρεπε να σπάσω κομματικά και πολιτικά δεδομένα για τα οποία δεν μου έφτανε ο χρόνος, αλλά δεν είχα και τη διάθεση να τα προσεγγίσω με έναν τρόπο παλαιοκομματικό.
Το αποτέλεσμα με δικαιώνει και δεν το λέω για να αυτοπαρηγορηθώ. Το λέω γιατί πραγματικά το θεωρώ πολύ μεγάλη τιμή ότι ήρθαν άνθρωποι, με υποστήριξαν, με ψήφισαν. Υπάρχει μια πολύ έντονη ανάγκη του κόσμου στα νότια της Αθήνας να γνωρίσει τα της Θράκης. Αυτό το λέω γιατί γνώριζαν ότι προέρχομαι από τη Θράκη. Υπάρχει μια ζήτηση ενημέρωσης για τη Θράκη και νομίζω ότι μπορούμε να κάνουμε παρεμβάσεις, γιατί ως θέμα μπορεί να «πουλάει» πολιτικά και κομματικά για άλλους λόγους, αλλά ενημερωτικά και με μια σοβαρή προσέγγιση, φαίνεται ότι υπάρχει ένα πολύ μεγάλο έλλειμμα το οποίο μπορούμε να καλύψουμε. Υπάρχουν άνθρωποι που ενδιαφέρονται και μπορούν να μας βοηθήσουν. 

«Η αντι-ΣΥΡΙΖΑ ψήφος στη Νέα Δημοκρατία στις ευρωεκλογές λειτούργησε εν μέρει, και όχι καθ' ολοκληρίαν στις εθνικές-βουλευτικές εκλογές» 

ΠτΘ: κ. Πεταλωτή χθες είχαμε την ορκωμοσία του νέου ελληνικού Κοινοβουλίου. Μία εξακομματική πλέον Βουλή, με πολλά κόμματα της προηγούμενης σύνθεσης εκτός. Πώς κρίνετε το αποτέλεσμα;
Γ.Π.:
Ήταν μια νίκη του διπολισμού, έτσι όπως εκφράζεται σήμερα στην πολιτική σκηνή. Η Νέα Δημοκρατία ήταν ξεκάθαρο ότι θα έχει αυτοδυναμία, όπως επίσης ήταν ξεκάθαρο ότι η ίδια η Νέα Δημοκρατία περίμενε μεγαλύτερο ποσοστό. Αντίστοιχα και ο ΣΥΡΙΖΑ είχε ένα ποσοστό που δεν το περίμενε κανείς, γεγονός που δείχνει ότι η αντι-ΣΥΡΙΖΑ ψήφος στη Νέα Δημοκρατία στις ευρωεκλογές λειτούργησε εν μέρει, και όχι καθ' ολοκληρίαν στις εθνικές-βουλευτικές εκλογές. Το ΚΙΝΑΛ, όπου συμμετείχα, είχε ένα σταθερό ποσοστό το οποίο φυσικά δεν είναι αυτό που μας εκφράζει και μας αναλογεί και φυσικά αυτό που μας ικανοποιεί.  Ως προς τα δύο κόμματα όμως, είναι αλήθεια ότι κανείς δεν μπορεί να μείνει έκπληκτος. Η αντι-ΣΥΡΙΖΑ ψήφος ήταν ξεκάθαρο ότι θα πηγαίνει στη Νέα Δημοκρατία, υπό την έννοια ότι όπως πολλοί έλεγαν «προκειμένου να φύγει ο ΣΥΡΙΖΑ ψηφίζουμε έστω και για πρώτη φορά Ν.Δ.». Από την άλλη μεριά υπήρχε ένας ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος εκμεταλλεύτηκε και τη μη επαρκή αξιοποίηση από το ΚΙΝΑΛ του ρεύματος της κεντροαριστεράς, έτσι ώστε να το εγκολπώνει, ακόμη και να το εκφράζει κοινοβουλευτικά. Η αλήθεια είναι ότι εκμεταλλεύτηκε πλήρως και την πελατειακή λογική και τακτική, την οποία ακολουθούσε όλα αυτά τα χρόνια, βασιζόμενος όχι στο να κάνει μεταρρυθμίσεις και αλλαγές, αλλά μια αποκλειστικά και καθαρά επιδοματική πολιτική, όπου δεν την έκανε για να ανακουφίσει συμπολίτες, αλλά για να δημιουργήσει στρατιές πολιτικών ψηφοφόρων. Αυτό άλλωστε φάνηκε και στο αποτέλεσμα. Αν δει κανείς τα αποτελέσματα στη Ροδόπη, σε εκλογικά τμήματα με ευπαθείς κοινωνικές ομάδες, όπου δηλαδή τα επιδόματα ήταν πολλά, είχαμε μια συντριπτική υπεροχή του ΣΥΡΙΖΑ. Με βάση αυτά τα αποτελέσματα εκλέχτηκε και βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ εδώ. Αυτά δεν μπορούμε να κάνουμε ότι δεν τα βλέπουμε. Άλλο το να δίνεις επιδόματα για να ανακουφίσεις τον κόσμο και τους πολίτες σε μια κρίση και σε περίοδο όπου υπάρχουν ανάγκες, και άλλο να «στραγγίζεις» την οικονομία και τη μεσαία τάξη, να την υπερφορολογείς, να έχεις τεράστια πλεονάσματα, και να μοιράζεις επιδόματα πολύ στοχευμένα, χωρίς καμία αναπτυξιακή λογική, και απλώς για να τα χρησιμοποιήσεις για την εκλογική σου διάσωση. Αυτό έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ και το καρπώθηκε με έναν πολύ έξυπνο τρόπο. 

«Από την στιγμή που κυβέρνησαν οι πάντες και δείξαν το πρόσωπό τους, δεν δικαιολογείται ως ΚΙΝΑΛ να βρισκόμαστε σε ένα τέτοιο ποσοστό σήμερα» 

ΠτΘ: Το Κίνημα Αλλαγής έφερε ένα σταθερό μεν αποτέλεσμα σε σχέση με αυτό των ευρωεκλογών, αλλά ένα αποτέλεσμα το οποίο δεν ικανοποίησε στην ουσία και τους στόχους που είχε βάλει το Κίνημα Αλλαγής και η απογοήτευση διαφαίνεται και τα στελέχη του. Τι να αναμένουμε για την επόμενη μέρα για το ΚΙΝΑΛ;
Γ.Π.:
Μιλώντας και ιστορικά, εγώ ήμουν βουλευτής ενός κόμματος που όταν έπεφτε κάτω από 40% θεωρείτο ήττα και πήγαινε στην αντιπολίτευση. Επίσης ήμουν βουλευτής σε μια περίοδο, το 2007 για παράδειγμα, όπου η Ν.Δ. φάνταζε αήττητη, και μάλιστα για τον Γιώργο Παπανδρέου έλεγαν ότι είναι loser και ότι δεν πρόκειται να κερδίσει ποτέ τον Καραμανλή. Δύο χρόνια μετά τον κέρδισε. Αυτό είναι ένα από τα χαρακτηριστικά της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης, την οποία  ψήφιζαν επί χρόνια εκατομμύρια άνθρωποι και η οποία πρόσφερε και πάρα πολλά στην ελληνική κοινωνία. Το να φτάσει όμως και να συρρικνώνεται σε τέτοιο σημείο, όπως τα τελευταία χρόνια, είναι κάτι που εάν δεν είναι προσωρινό, δεν μπορεί να σταθεί. Είναι αλήθεια ότι εν γνώσει μας αναλάβαμε ένα τεράστιο πολιτικό κόστος το 2009, όταν η Ν.Δ. με τον κ. Σαμαρά και ήταν τελείως απέναντι και αντιμνημονιακοί. Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ καβαλούσε στην κυριολεξία το κύμα αυτό της οργής και της αγανάκτησης του κόσμου, προκειμένου να πάει από το 3% στο 35% και να γίνει κυβέρνηση, εμείς αναλώναμε όλο το πολιτικό μας κεφάλαιο, στο  να μην πτωχεύσει και χρεοκοπήσει η χώρα και είχαμε και όλα αυτά τα παρατράγουδα περί προδοτών, γερμανοτσολιάδων, κλπ. Όλα αυτά για να έρθουν ο κ. Σαμαράς, όσο και ο κ. Τσίπρας, να φέρουν μνημόνια, τα οποία ήταν πολύ βαρύτερα από αυτά που ξεκινήσαμε εμείς. Αυτά μπορεί να φαίνονται ιστορία, αλλά δεν είναι αρχαιολογία. Είναι η σύγχρονη ιστορία μας και μάλιστα λίγων χρόνων. Το πολιτικό κόστος το αναλάβαμε, γνωρίζοντας πώς θα εξελιχθεί. Από την στιγμή που κυβέρνησαν οι πάντες και έδειξαν το πρόσωπό τους, δεν δικαιολογείται να βρισκόμαστε σε ένα τέτοιο ποσοστό εμείς σήμερα. Και πραγματικά να υπήρχε λόγος, είτε δηλαδή να εκφράζεται η κεντροαριστερά μέσα από τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως λέει ο ίδιος, είτε να εκφράζεται μέσα από μια συντηρητική μεν αλλά μεταρρυθμιστική Νέα Δημοκρατία, δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα, γιατί η δική μου άποψη είναι ότι μπορεί τα εμβλήματα και τα ονόματα των κομμάτων να έχουν πολύ μεγάλη σημασία, αλλά η ζωή προχωράει και δεν είναι αυτό το άπαν. Εκείνο που πρέπει να ζυγίζουμε στο τέλος της ημέρας είναι το τι ωφελεί τον τόπο. Δυστυχώς κανείς από μας δεν μπορεί να αρνηθεί ότι η Νέα Δημοκρατία μπορεί να εκφράσει αυτόν τον χώρο της κεντροαριστεράς ή ότι η κεντροαριστερά πλέον είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Όταν γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά τι σημαίνει Νέα Δημοκρατία, όταν γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά ότι η κανονικότητα που υποσχέθηκε ο κ. Μητσοτάκης μπορεί να αποδειχθεί μια εικονική κανονικότητα και από την άλλη ένας ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος το μόνο που έκανε όλο αυτό το διάστημα ήταν να ορκίζει υπουργούς ή να δίνει αξιώματα σε όσους από την κεντροαριστερά τους έλεγαν «καλημέρα», κάνοντας ένα μεγάλο προσκλητήριο για μια παράταξη εξουσίας. Αυτά φυσικά αποδεικνυόταν και από το γεγονός ότι συγκυβερνούσε με πολύ μεγάλη άνεση με τον ακροδεξιό κ. Καμμένο και όταν τελείωσε ο Καμμένος είδε την κεντροαριστερά ως μια χρυσή εφεδρεία. Όλα αυτά κρίνονται στην πράξη και κατά την άποψή μου που δεν μπορεί να μην υπάρχει διαφορετική έκφραση της κεντροαριστεράς ως πλειοψηφούσας ομάδας, μέσα στο κοινωνικό και πολιτικό σύνολο της χώρας μας. 

«Στο ΚΙΝΑΛ δεν υπήρχε καθαρή γραμμή ως προς το τι θέλουμε να κάνουμε» 

ΠτΘ: Πού θεωρείτε ότι οφείλεται αυτό; Το ΚΙΝΑΛ και προεκλογικά επέλεξε να υπερασπίσει το δόγμα της δριμείας επίθεσης κατά του ΣΥΡΙΖΑ, με αποτέλεσμα να διαφαίνεται μία υποστήριξη αν μη τι άλλο προς τη Νέα Δημοκρατία, από την οποία σε θεωρητικό τουλάχιστον επίπεδο απέχει.
Γ.Π.:
Υπήρχε αυτό το ζήτημα. Βέβαια ας μην ξεχνάμε ότι κυβέρνηση ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ και ένα κόμμα στην αντιπολίτευση ασκεί κριτική κυρίως στο κυβερνών κόμμα. Όντως δεν υπήρχε καθαρή γραμμή ως προς το τι θέλουμε να κάνουμε. Υπήρχε μια τεράστια κοιλιά, μετά τον Νοέμβρη του 2017, όταν ήρθαν και ψήφισαν 212.000 συμπολίτες μας, αποδεικνύοντας μια πολύ μεγάλη εμπιστοσύνη σε αυτό που πήγαινε να δημιουργηθεί, στο Κίνημα Αλλαγής. Από τον Νοέμβρη του 2017 μέχρι τον Δεκέμβρη του 2018, δηλαδή επί ένα χρόνο το ΚΙΝΑΛ δεν προχώρησε, αντίθετα υπήρχε μία υποχώρηση.

Ενώ οι πολίτες πήγαν να ψηφίσουν εσωκομματικά στην απευθείας εκλογή προέδρου και έδειξαν ότι αυτός είναι ο χώρος που εμπιστεύονται και στον οποίον ανήκει μια μεγάλη μερίδα της ελληνικής κοινωνίας, είδαν να γίνονται συσχετισμοί ανάμεσα σε φορείς, κόμματα και  κινήσεις που εξ αρχής δημιούργησαν το ΚΙΝΑΛ, οι οποίοι όμως δεν είχαν πολιτικό περιεχόμενο, αλλά μια λογική συνδιαλλαγής. Η λογική του «να τα βρούμε μεταξύ μας» έχει ένα νόημα όταν έχεις να κάνεις με διαφορετικές κινήσεις και κόμματα, αλλά θα έπρεπε να τελειώσει σε έναν μήνα. Το ότι φτάσαμε σε ένα χρόνο να μας πει το Ποτάμι ότι αποχωρεί ή να μας λένε κάποιοι από τη ΔΗΜΑΡ ότι δεν τους εκφράζει το ΚΙΝΑΛ και κυρίως να  λέμε και εμείς ότι αυτοί θα πρέπει να φύγουν για να πάμε μπροστά, έκανε μεγάλη ζημιά για την οποία είμαστε υπεύθυνοι όλοι εμείς. Εννοώ όλους αυτούς που είχαν ηγετικές θέσεις στο Κίνημα Αλλαγής. Δεν είναι μόνο η πρόεδρος ή ο εκάστοτε πρόεδρος που έχει ηγετική θέση. Υπήρχε ένα πολιτικό συμβούλιο το οποίο απαρτιζόταν από τους αρχηγούς των κομμάτων που συναποτελούν αυτό το εγχείρημα, υπήρχε μια κεντρική επιτροπή στην οποία συμμετείχα κι εγώ, όργανα τα οποία ήταν διορισμένα και δεν έφτασαν να εκλεγούν, με αποτέλεσμα να κάνουμε περισσότερο από έναν χρόνο για μια εκκίνηση, η οποία όμως φάνηκε ότι ήταν ημιτελής, υπό την έννοια ότι δεν έγινε ίσως με την ορμή που έπρεπε να γίνει και δεν πήρε το πολιτικό περιεχόμενο το οποίο έπρεπε να πάρει, ώστε να γίνουμε ελκυστικοί και στους πολίτες. Εκείνο που έλειπε στις εκλογές ως προς το Κίνημα Αλλαγής, ήταν η καθαρότητα του στίγματός μας. Δεν είχαμε να προβάλλουμε ένα πολιτικό αφήγημα τόσο ισχυρό και με τέτοιο τρόπο που να μπορέσουμε να διεμβολίσουμε και να καταρρίψουμε τον έντονο διπολισμό που ούτως ή άλλως υπήρχε, και φυσικά δεν υπήρχε η αξιοποίηση όλων των στελεχών, τα οποία είναι πολλά και αξιόλογα. 

«Η Ελληνική κοινωνία μπορεί ακόμη να βρίσκεται υπό τη μέθη της εκλογικής επιτυχίας της ΝΔ, αλλά η πραγματικότητα θα αρχίσει να αποκαλύπτεται σε λίγο» 

ΠτΘ: Μπορεί τελικά το ΚΙΝΑΛ να ανασυνταχθεί;
Γ.Π.:
Ναι, αρκεί να γίνει ένα προσκλητήριο από την ηγετική ομάδα χωρίς αποκλεισμούς. Ένα προσκλητήριο δουλειάς, κατανομής ρόλων, όχι «οφιτσίων», αλλά ρόλων μέσα στην κοινωνία, για δουλειά μέσα στην κοινωνία. Εκείνο που διαπίστωσα είναι ότι από κει που ήμασταν οι απόκληροι του πολιτικού συστήματος - λειτούργησαν άλλωστε με πολύ έντονο προπαγανδιστικό τρόπο οι μύθοι  περί του ΠΑΣΟΚ που κατέστρεψε τη χώρα όταν αποκρυπτόταν η πραγματικότητα για τα τεράστια ελλείμματα που βρήκαμε, οι μύθοι περί κλεφτών κ.ο.κ.-  ο κόσμος σε αυτές τις εκλογές μας άκουσε. Μπορεί να μην μας ψήφισε, όπως θα θέλαμε, αλλά βρισκόμασταν παντού, έξω, σε μαζικούς φορείς, στις λαϊκές αγορές, παντού, κάτι που πριν από δύο χρόνια δεν μπορούσε να διανοηθεί κανείς. Εάν εκμεταλλευτούμε και αξιοποιήσουμε αυτή μας τη δυναμική, και επιτέλους πούμε ότι θα τη μετουσιώσουμε σε συγκεκριμένα πολιτικά προτάγματα, τότε υπάρχει μέλλον για την έκφραση της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης και όλων των σύγχρονων προβληματισμών μέσα από το Κίνημα Αλλαγής. Είναι στο χέρι μας. Η ελληνική κοινωνία μπορεί ακόμη να βρίσκεται υπό τη μέθη της εκλογικής επιτυχίας της Νέας Δημοκρατίας, και ο ΣΥΡΙΖΑ να βαυκαλίζεται ότι δεν κατέρρευσε και ότι πηγαίνει μπροστά, αλλά η πραγματικότητα θα αρχίσει να αποκαλύπτεται σε λίγο. Όταν τα τεράστια προβλήματα της χώρας θα ζητούν αλλαγές, θα ζητούν μεταρρυθμίσεις και προοδευτικές λύσεις και όχι απλώς υπουργούς οι οποίοι να κάνουν επισκέψεις και εφόδους και να νομίζουν ότι κάτι κάνουν. Εκεί θα αποδειχθεί εάν πραγματικά οι υπουργοί είναι υπουργοί μεταρρυθμιστές, εάν οι προοδευτικοί, είτε βρίσκονται εντός κυβέρνησης, είτε στην αντιπολίτευση το εννοούν όταν μιλάνε για πρόοδο, και εκεί πιστεύω ότι θα γίνει σύντομα ο λογαριασμός και θα κληθούμε, πολλοί από μας να παίξουμε σημαντικό ρόλο έστω και αντιπολιτευτικό. 

«Ο πρωθυπουργός αντί να βάλει την ΕΡΤ υπό την εποπτεία του θα πρέπει να δημιουργήσει πραγματικά έναν ανεξάρτητο φορέα» 

ΠτΘ: κ. Πεταλωτή μεταξύ άλλων στην κυβερνητική σας θητεία έχετε περάσει από τη Γενική Γραμματεία Τύπου και Ενημέρωσης. Πώς κρίνετε την απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη να θέσει υπό την διαχείρισή του την ΕΡΤ, το ΑΠΕ-ΜΠΕ και την ΕΥΠ;
Γ.Π.:
Αυτοί οι φορείς έχουν μια πολύ μεγάλη εθνική ευαισθησία. Όχι υπό την έννοια που προσπαθούν να προσδώσουν κάποιοι για να ενισχύσουν την ρητορική ότι είναι «κτήμα της κυβέρνησης και μάλιστα του μυστικού της μέρους»,  αλλά υπό την λογική ότι κάθε ένας φορέας έχει τη δική του εθνική σημασία. Η δημόσια τηλεόραση είναι ένας φορέας πολύ σημαντικός. Χρηματοδοτείται από τον ελληνικό λαό και επομένως πρέπει να έχει όλα τα στοιχεία και τα εχέγγυα της αντικειμενικότητας, οφείλει να είναι ανοιχτή στον πολιτισμό και να μπαίνει σε ζητήματα και χωράφια όπου η ιδιωτική τηλεόραση δεν μπαίνει λόγω συμφερόντων. Και φυσικά να καλύπτει όλη την ελληνική επικράτεια, με την ειδησιογραφία, την προβολή αλλά και ένα άλλο είδος δράσης. Το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, του οποίου ήμουν και πολιτικός προϊστάμενος, έχει εξίσου μια εθνική αποστολή. Να είναι ένας αντικειμενικός φορέας διάχυσης πληροφόρησης, να έχει στοιχεία σοβαρότητας, να μην είναι κομματικό παραμάγαζο καμίας κυβέρνησης και φυσικά να παρέχει τις ειδήσεις με τον πλέον αντικειμενικό, σοβαρό, έγκυρο και έγκαιρο τρόπο. Η ΕΥΠ έχει αντίστοιχα μια πολύ μεγάλη εθνική σημασία, καθότι είναι η υπηρεσία πληροφοριών. Όλα αυτά εμείς, στην κυβέρνηση του 2009 τα αντιμετωπίσαμε με τη δέουσα σοβαρότητα, με αξιοπρέπεια και έναν θεσμικό σεβασμό, που ίσως ποτέ δεν υπήρχε στο παρελθόν. Δεν μπορεί να βγει κανείς και να μιλήσει για κομματική ΕΡΤ τις δικές μας ημέρες.

Δεν μπορεί κανείς να βγει και να μιλήσει για κομματικό ΑΠΕ και Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων στις δικές μας ημέρες. Δεν μπορεί κανείς να μιλήσει για παραμάγαζο κομματικό ως ΕΥΠ. Όλα αυτά όμως φαίνεται ότι δεν αρκούν για να σε κρατήσουν στην εξουσία. Και γι' αυτό το λόγο ακριβώς είδαμε να συμπεριφέρονται οι αμέσως επόμενες κυβερνήσεις από μας, με τρόπο απαράδεκτο, προς όλους αυτούς τους φορείς. Είπαμε ότι η ΕΡΤ δεν μπορεί να κλείσει εάν δεν υπάρχει έτοιμο πρόγραμμα εξυγίανσης, όχι μόνο οικονομικής, αλλά σε όλα τα επίπεδα. Εξ ου και δεν τολμήσαμε να το διανοηθούμε. Δυστυχώς τόλμησε ο κ. Σαμαράς.

Επί ΣΥΡΙΖΑ η ΕΡΤ έγινε ένα κομματικό παραμάγαζο. Ήρθε και άνοιξε την ΕΡΤ - και καλά έκανε - αλλά δημιουργώντας ένα παραμάγαζο, μια πρωτοβουλία καθαρά προσωπική ανθρώπων που βρίσκονταν στον ΣΥΡΙΖΑ, που απλώς πήρε ένα δημόσιο και θεσμικό ρόλο, με μια χρηματοδότηση από το δημόσιο.

Θα πρέπει ο πρωθυπουργός αντί να βάλει την ΕΡΤ υπό την εποπτεία του -εκτός αν έχει κάποιο άλλο σχέδιο το οποίο περιμένουμε να ακούσουμε- θα πρέπει να δημιουργήσει πραγματικά έναν ανεξάρτητο φορέα λειτουργίας των δημοσίων συχνοτήτων, στον οποίο θα συμμετέχουν έμπειροι άνθρωποι. Ένας φορέας στον οποίο θα  υπάρχει ένας διακομματικός χαρακτήρας, όχι τέτοιος που να μπλοκάρει τη λειτουργία της ΕΡΤ ή να  βάζει απλώς κάποιους «δικούς του» μέσα στην ΕΡΤ, αλλά θα ασκεί εποπτεία. Θα πρέπει επιτέλους αυτό το πολύ σημαντικό όργανο που είναι η ΕΡΤ και τα ραδιόφωνα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας και Τηλεόρασης, να αποκτήσουν τον ρόλο που πρέπει να αποκτήσουν. Αλλιώς θα πηγαίνουμε από το κακό στο χειρότερο. Με χρήματα του ελληνικού λαού, θα απαξιώνεται η δημόσια αντικειμενική ενημέρωση, και φυσικά τον χορό θα τον ακολουθούν και τα υπόλοιπα κανάλια και ραδιόφωνα.

ΓΝΩΜΕΣ

DUTH CORNER

Magazine