Νέες αποκολλήσεις σοβάδων από το κτήριο του Ιδρύματος Νικολάου Παπανικολάου

06.02.2019 10:30

Νατάσσα Βαφειάδου

Απροκάλυπτη αδιαφορία για τη συντήρησή του και το άνοιγμα στο κοινό των συλλογών του - Εν πλήρει σιωπή από τις αρχές και με τη συνενοχή των πολιτών

Δείτε περισσότερα στο: http://www.paratiritis-news.gr/

Ο αείμνηστος δωρητής της πόλης μας, συμβολαιογράφος Νικόλαος Παπανικολάου δώρισε στην Κομοτηνή το κτήριο του Ιδρύματος Νικολάου Παπανικολάου και τις συλλογές του. Ευεργετώντας την.
 
Οι συλλογές έμειναν ανοικτές στο κοινό για ελάχιστο χρόνο, ο δωρητής στο μεταξύ  —που όταν κτιζόταν το Ίδρυμα ήταν πάντοτε παρών και παρακολουθούσε τις εργασίες εφαρμόζοντας ένα είδος επιστασίας, τόσο πολύ πίστευε στο έργο του κι ακόμη τόσο πολύ περισσότερο αγαπούσε την πόλη του—  έφυγε από τη ζωή, και η πόλη ανενόχλητη παντελώς συνεχίζει να χρησιμοποιεί το αμφιθέατρο του Ιδρύματος για εκδηλώσεις, σιωπή μεγάλη διάγουσα για την τύχη των συλλογών του, που σύμφωνα με την κοινή λογική και συντήρηση θέλουν, και κάποτε να εκπληρώσουν την επιθυμία του δωρητή τους να ανοίξουν στο κοινό και στους επισκέπτες της πόλης.
 


Όλα αυτά με αφορμή το πέρασμά μας σήμερα από το στεγασμένο περιστύλιό του, όπου για μια ακόμη φορά οι σοβάδες λίγο έλειψε να μας πέσουν στο κεφάλι, όπως και οι σχετικές  φωτογραφίες δείχνουν.
 
Αλήθεια, οι συστοιχιζόμενοι υποψήφιοι πρόκειται κάποια στιγμή να δεσμευθούν για τον απεγκλωβισμό του δημόσιου χώρου και τη δημόσια χρήση του ή θα συνεχίσουμε έτσι; Και η πολιτική και δη η τοπική αυτοδιοίκηση,  δεν είναι ο πρώτος αναβαθμός για τη διαμόρφωση και τη διαχείρισή του για χάρη των πολιτών, και με τους πολίτες;
 


Κι αν το Ίδρυμα Νικολάου Παπανικολάου διαχειρίζεται Διοικητικό Συμβούλιο υπό τον εκάστοτε Μητροπολίτη, αυτό σημαίνει μήπως πλήρη μετατόπιση, αλλά και απόσειση, ευθυνών; Ο αντιπεριφερειάρχης Ροδόπης και  ο δήμαρχος της πόλης δεν πρέπει να είναι συνεπίκουροί του και δεν πρέπει να έχουν γνώση για την άμεση πιθανώς αναγκαιότητα συντήρησής του με την αντιμετώπιση  της υγρασίας, αλλά και την τύχη των συλλογών του που τόσα χρόνια τώρα μένουν ασυντήρητες και πιθανόν πλήττονται το ίδιο από την τελευταία, την υγρασία;
 
Από κλειστά φέουδα συναποτελείται μήπως ο δημόσιος χώρος; Κι αν ένας συμπολίτης δεν έχει τόσο γερό κεφάλι και πάθει κάτι από τους σοβάδες  που πέφτουν, η ΕΥΘΥΝΗ, έτσι γενικά και αφηρημένα, είναι ενός Διοικητικού Συμβουλίου, και μας αρκεί αυτό;
 


Και οι πολιτικοί μηχανικοί της πόλης μας που περνούν από το κτήριο, δεν ανησυχούν; Το ΤΕΕ μήπως; Εμείς οι πολίτες όλοι;
 
Ενθυμούμενοι πρώτα πρώτα ότι το κτήριο και οι συλλογές του είναι  δωρεά προς την πόλη και τους πολίτες της, άρα δική μας πρωτίστως ουσιώδης ΕΥΘΥΝΗ.

ΓΝΩΜΕΣ

DUTH CORNER

Magazine