Συγγραφείς των ελληνικών γραμμάτων χτίζουν γέφυρες με το εξωτερικό μέσω του έργου τους

11.10.2018 11:46

Χαρά Καϊμάκη

Πέντε Έλληνες και μία Βιεννέζα προσέφεραν δείγματα μίας λογοτεχνίας «χωρίς σύνορα» στο κοινό της Κομοτηνής

Δείτε περισσότερα στο: http://www.paratiritis-news.gr/

Στο πλαίσιο της ανάδειξης της Αθήνας σε παγκόσμια πρωτεύουσα Βιβλίου, η Εταιρεία Ελλήνων συγγραφέων της Γερμανίας βρίσκει ευκαιρία να παρουσιάσει την ελληνική λογοτεχνία σε μία εκδήλωση υπό τον τίτλο «Η Λογοτεχνία Χτίζει Γέφυρες Γκρεμίζει Σύνορα». Πέντε Έλληνες και μία Βιεννέζα συγγραφείς ταξιδεύουν σε πόλεις της Βόρειας Ελλάδας και διαβάζουν αποσπάσματα από το έργο τους στους συμπατριώτες μας.

Στους σταθμούς τους περιλαμβάνεται, μεταξύ άλλων, η Κομοτηνή, όπου την τρέχουσα περίοδο διεξάγεται μία σειρά παρουσιάσεων με τη συνδιοργάνωση του Εργαστηρίου Μελέτης και Έρευνας Πρώιμης Νεοελληνικής Γραμματείας, του Τμήματος Ελληνικής Φιλολογίας-ΔΠΘ και του Ιδρύματος Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης. Μία εξ αυτών φιλοξενήθηκε από το Βαρόσι Art Café στις 9 Οκτωβρίου, δίνοντας στο κοινό τη δυνατότητα να αναπτύξει έναν γόνιμο, ανοικτό διάλογο. Κατά τη διάρκειά της οι συγγραφείς με σύντομες αναγνώσεις και απαγγελίες στην ελληνική γλώσσα, προσέφεραν δείγματα μιας λογοτεχνίας «χωρίς σύνορα».

Στέλλα Χελιδώνη «Κοιτίδα πολιτισμού η Εταιρεία Ελλήνων συγγραφέων της Γερμανίας»

Παρουσιάζοντας τους εκπροσώπους της Εταιρείας Ελλήνων συγγραφέων της Γερμανίας η λέκτορας του Τμήματος Ελληνικής Φιλολογίας, κ. Στέλλα Χελιδώνη υπογράμμισε πως πρόκειται για ανθρώπους με έντονη δραστηριότητα, κυρίως σε ό,τι αφορά τη λογοτεχνία, τα ελληνικά γράμματα και ευρύτερα τον πολιτισμό.

Βρέθηκαν σε μία άλλη χώρα για να σπουδάσουν, να κάνουν οικογένεια ή αποτελούν δεύτερης ή τρίτης γενιάς μετανάστες. Συχνά εκεί διοργανώνουν συναυλίες, καλούν Έλληνες μουσικούς , επισκέπτονται ελληνικά λύκεια και συμμετέχουν σε πληθώρα εκδηλώσεων, πληροφόρησε η συντονίστρια της εκδήλωσης, χαρακτηρίζοντάς τους ίδιους  ως «φορείς και εκπροσώπους των ελληνικών γραμμάτων και των τεχνών στην Γερμανία» και την Εταιρεία συγγραφέων «κοιτίδα ελληνικού πολιτισμού».

Νίκη Αϊντενάιερ «Θα εξετάσουμε το έργο που δημιουργούν οι συγγραφείς ελληνικής καταγωγής στην Γερμανία και τις διαφορές του με την παραγωγή στον ελλαδικό χώρο»

Σε σύντομη εισήγησή της κ. Νίκης Αϊντενάιερ που ακολούθησε, η μεταφράστρια, εκδότρια και συγγραφέας μοιράστηκε ορισμένες σκέψεις της σχετικά με τη δουλειά του καθενός. Παράλληλα, παρουσιάζοντας την Εταιρεία Ελλήνων Συγγραφέων της Γερμανίας διασαφήνισε πως η δράση της είναι ανοικτή σε οποιονδήποτε επιθυμεί να ασχοληθεί με τον ελληνικό πολιτισμό.

«Ο καθένας, ανεξαρτήτως εθνότητας είναι ευπρόσδεκτος στην “οικογένειά μας”. Θα εξετάσουμε το έργο που δημιουργούν οι συγγραφείς ελληνικής καταγωγής στη Γερμανία και τις διαφορές του με την παραγωγή στον ελλαδικό χώρο. Σαφώς υπάρχουν διαφορές, αλλά διαφαίνεται σε όλα ο τρόπος που σκέφτεται ένας Έλληνας», σημείωσε.

Μιχάλης Πατένταλης «Η ελληνική λογοτεχνία δεν έχει ζήτηση στο εξωτερικό, γιατί δεν γίνεται σωστή προώθηση του ελληνικού βιβλίου»

Για τους την ίδρυση και τους ανθρώπους που συγκροτούν την Εταιρία μίλησε με τη σειρά του ο συγγραφέας και ψυχοθεραπευτής, κ. Μιχάλης Πατένταλης. Κύριο μέλημά της αποτελεί η προώθηση της ελληνικής λογοτεχνίας που παράγεται εντός και αλλά και εκτός των συνόρων της χώρας μας, ανέφερε, για να επιχειρηματολογήσει εν συνεχεία για την σημερινή θέση του ελληνικού βιβλίου στο εξωτερικό.

«Η ελληνική λογοτεχνία δεν έχει ζήτηση στο εξωτερικό, γιατί δεν γίνεται σωστή προώθηση του ελληνικού βιβλίου. Είναι ελάχιστοι οι συγγραφείς που αναγνωρίσθηκαν, αλλά και λίγοι οι μεταφραστές που παρουσιάζουν αξιόλογη δουλειά ώστε να προσελκύσουν το ενδιαφέρον του κοινού», συμπλήρωσε.

Αντιθέτως, κάνοντας λόγο για την λεγόμενη «οικουμενική λογοτεχνία» υποστήριξε πως γνωρίζει μεγάλη επιτυχία, ενώ μέλη της Εταιρίας αναδείχθηκαν με την παρουσία τους στην Διεθνή Έκθεση της Λειψίας και της Φρανκφούρτης, που αποτελούν κάποιες από τις μεγαλύτερες εκθέσεις βιβλίου στον κόσμο.



Ένας μονόλογος ερμηνευμένος στα ελληνικά από την Μίσι Στάινμπρουκ

Η κ. Μίσι Στάινμπρουκ, ηθοποιός, ποιήτρια και συγγραφέας πραγματοποίησε μία διαφορετική εισήγηση, ερμηνεύοντας έναν μονόλογο στα ελληνικά. «Πρόκειται για απόσπασμα ενός έργου που έγραψα μετά από επίσκεψή μου στην περιοχή του Νέστου. Βλέποντας την ανθρώπινη επέμβαση στην φυσική ροή των πραγμάτων γρήγορα αντιλήφθηκα ότι είναι ένα ζήτημα που δεν έχει σύνορα, αφορά όλες τις χώρες», εξήγησε αναφερόμενη εν συνεχεία στους λόγους που την ώθησαν να ασχοληθεί με την ελληνική κουλτούρα.

Η ίδια ζει και δραστηριοποιείται κατά κύριο λόγο στη Γερμανία, αν και συχνά ταξιδεύει παντού, προβάλλοντας τον ελληνικό πολιτισμό. Τονίζοντας την αγάπη της προς την χώρα μας, η κ. Στάινμπρουκ εκμυστηρεύθηκε «το ενδιαφέρον μου πηγάζει κατά κύριο λόγο από την αρχαία κουλτούρα. Σκεφτείτε πως όταν γράφω έχω ως πρότυπο τον Αριστοφάνη, από τον οποίο διδάχθηκα την χρήση του μύθου.

Αργότερα, τη δεκαετία του ’60 η ταινία με τον Αλέξη Ζορμπά στάθηκε αφορμή να γνωρίσω και τους νεοέλληνες. Μου αρέσει πολύ ο τρόπος ζωής τους και πιστεύω πως η σχέση ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Γερμανία υπάρχει και βρίσκει κυρίως εφαρμογή σε επίπεδο κουλτούρας και ακαδημαϊκότητας, μέσω των φιλολόγων και των ουμανιστών».

Ελένη Δεληδημητρίου – Τσακμάκη: Η συγκλονιστική διαδρομή του Έλληνα μετανάστη

Πρώτης γενιάς μετανάστρια η κ. Ελένη Δεληδημητρίου – Τσακμάκη περιέγραψε την συγκλονιστική διαδρομή του Έλληνα μετανάστη, με τις δυσκολίες στην επικοινωνία, την εργασία, την κοινωνικοποίηση. Η ίδια έγινε γνωστή ως συγγραφέας στα 54 της χρόνια, όταν το 1993, κυκλοφόρησε το πρώτο βιογραφικό της βιβλίο με τίτλο «Η πάνινη κούκλα».

Ένα βιβλίο, στο οποίο μεταφέρει τα τραυματικά παιδικά της βιώματα, παιδί φτωχής οικογένειας η ίδια, μεγάλωσε δίπλα στους θετούς της γονείς. Το δεύτερο βιβλίο της, αυτοβιογραφικό και αυτό, με τίτλο «Η απόφαση που δεν πάρθηκε ποτέ», αφηγείται την ιστορία από το πρώτο της ταξίδι στη Γερμανία και την μετέπειτα ζωή της.

«Έχω γράψει στο σύνολο 13 βιβλία και θεατρικά, τα οποία παίχθηκαν και παίζονται σε πολλές πόλεις της Γερμανίας. Ο άντρας μου πέθανε και από τότε η ζωή μου γέμισε γράφοντας! Η ιστορία μας ήταν γεμάτη χωρισμούς, αγωνίες και σκληρή δουλειά. Ήμασταν χώρια από τα παιδιά μας, τηλέφωνα τότε δεν υπήρχαν και περάσαμε πολύ δύσκολα», εκμυστηρεύθηκε η ίδια στο κοινό.



Έλσα Κορνέτη «Βιώνουμε μία εκούσια λογοτεχνική απομόνωση»

Στο λογοτεχνικό ταξίδι συμμετείχε και η κ. Έλσα Κορνέτη, ποιήτρια, μεταφράστρια και πρώην δημοσιογράφος, μιλώντας για τους σκοπούς της εκδήλωσης. «Η σημερινή μας παρουσία επιδιώκει να γεφυρώσει τα χάσματα, να ρίξει τους τοίχους, να φέρει τους ανθρώπους αλλά και τους λαούς πιο κοντά μέσω μίας διαδραστικής ανταλλαγής ιδεών» ξεκίνησε για να μιλήσει για τον χώρο της μετάφρασης.

«Σαφέστατα η Ελλάδα είναι πιο παραγωγική σε θέματα μετάφρασης και προσπάθειας διάδοσης του μεταφρασμένου λογοτεχνικού έργου στους γηγενείς από ό,τι το αντίστροφο. Ελληνικά έργα δεν μεταφράζονται στα γερμανικά κι αυτό είναι ένα τεράστιο πρόβλημα. Ακόμα και τους νομπελίστες ποιητές δεν θα τους βρει κανείς εύκολα. Αντίθετα ο κόσμος αγαπά τα αστυνομικά μυθιστορήματα του Πέτρου Μάρκαρη, που είναι εύληπτα και κάτι που θέλει η εποχή. Ο ίδιος βέβαια δίνει μία εικόνα της παρούσας κατάστασης και της κρίσης κι αυτό αρέσει στο κοινό», σημείωσε, προσπαθώντας να εντοπίσει την πηγή του προβλήματος.

«Μικρή χώρα, μικρή γλώσσα. Αυτό δεν τους αφορά. Στρέφονται σε μεγάλες αγορές, όπως η Γαλλία, η Ισπανία, η Αμερική και τις κυρίαρχες γλώσσες που μιλιούνται από εκατομμύρια ανθρώπους. Έχουμε την ατυχία μίας φοβερής απομόνωσης, τόσο γεωγραφικής όσο και εκούσιας που έχει να κάνει με τον τρόπο που βγάζουμε το υλικό μας προς τα έξω. Χωρίς ευρωπαϊκά και εθνικά προγράμματα, κονδύλια, δράσεις πώς θα συνδεθούμε με την αγορά;», συμπλήρωσε μιλώντας και για το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου που εδώ και χρόνια δεν λειτουργεί.

Ο Λάκης Μουρατίδης «πάντρεψε» τις ανάγκες των τεχνών εν τοις πράγμασι με ένα installation

Αξίζει να σημειωθεί πως το σύνολο της εκδήλωσης πραγματοποιήθηκε με την καλλιτεχνική συμμετοχή του κ. Λάκη Μουρατίδη, μέλους της Εταιρείας Ελλήνων Συγγραφέων της Γερμανίας. Με ένα installation «πάντρεψε» τις ανάγκες των τεχνών εν τοις πράγμασι, εξηγώντας πως πρόκειται για μία απόπειρα του ιδίου να εξηγήσει στο κοινό τον τρόπο που σκέφτεται όταν προσπαθεί να φιλοτεχνήσει το εξώφυλλο ενός ποιήματος, διηγήματος ή μουσικού δίσκου.

«Σε αυτήν την εκδοχή προσπαθώ να δείξω τον τρόπο με τον οποίο κινούμαι για να εννοήσω την στιχουργική, το ποίημα ή την μουσική ή αντίθετα να υπεννοήσω μία επιπλέον εικόνα η οποία για κάποιον λόγο δεν φιλτράρεται μέσα από το ίδιο μυαλό του δημιουργού. Έτσι, λοιπόν, προσθέτουμε κάποιες σελίδες στην εικόνα του» εκμυστηρεύθηκε, θέλοντας να περάσει το μήνυμα πως «τα αναγνώσματα όλων των τεχνών έχουν την υποκειμενική ματιά του καθενός μας».

ΓΝΩΜΕΣ

DUTH CORNER

Magazine