Η επιλεκτική χρήση της «Διαύγειας» ή ένα ακόμη εργαλείο συκοφάντησης - paratiritis-news

Η επιλεκτική χρήση της «Διαύγειας» ή ένα ακόμη εργαλείο συκοφάντησης

15.07.2017 10:45

Δείτε περισσότερα στο: http://www.paratiritis-news.gr/

Είναι γνωστό σε όλους  –και να’ ναι καλά ο εισηγητής της, ο Γιώργος Παπανδρέου και η τότε κυβέρνησή του– ότι όλες οι δαπάνες του δημοσίου αναρτώνται στη «Διαύγεια», η οποία αποδεικνύεται όντως ένα ιδιαίτερα χρήσιμο εργαλείο κοινωνικού ελέγχου.
 
Αυτό δεν σημαίνει καθόλου όμως ότι η διαύγεια, και στον δημόσιο αλλά και στον κοινωνικό χώρο, δεν έχει αποκτήσει και πλείστες άλλες χρήσεις, κυρίως συκοφάντησης και σπίλωσης,  ανταγωνιστών, φυσικών ή υποτιθέμενων.
 
Επ’ αυτού παραδείγματα δεν χρειάζεται ν’ αναφέρουμε, αφού δημοσιεύματα που έχουν σχέση και προκύπτουν από τη «Διαύγεια», στον τόπο που ζούμε, τον τελευταίο καιρό, αφορούν αποκλειστικά σε μια μόνον επιχείρηση του ιδιωτικού τομέα, και ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΑΛΛΗ.
 
Είναι ενδιαφέρον π.χ. ότι ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΣ ΠΡΟΒΟΛΗΣ εκδόθηκαν έντυπα κάθε είδους, στον τύπο όμως πρωταγωνίστησε ένα συγκεκριμένο, για λόγους όχι φυσικού ανταγωνισμού, αφού οι γράφοντες δεν έχουν καμία επαγγελματική σχέση με  προϊόντα αναλόγου τύπου, αλλά για τη μεταβίβαση από γενιά σε γενιά της παράδοσης του συγκεκριμένου, και ενίων άλλων ομοειδών, εντύπου/ων να «κατασυκοφαντεί»/ουν επιλεκτικά, ανέκαθεν οποιαδήποτε επιχειρηματική προσπάθεια και οποιοδήποτε πνευματικό, και βιομηχανικό, προϊόν προκύπτει από τον ιδιωτικό τομέα. Δεν κόβεται κι εύκολα άλλωστε το «χούι» να παριστάνεις τον «αστυνόμο» της επιχειρηματικότητας, «χούι» που κάποτε ήταν και οικονομικά «επωφελές» στην παράδοση του σήμερα «γράφω» και αύριο «ξεγράφω» και «υμνώ»,  όλα αυτά είναι όμως γνωστά τοις πάσι, κι αποτελούν ιστορία της περιοχής. Για να μην ψάχνουμε πού εδράζεται ό,τι καταγράφεται και στις οικονομολογικές αναλύσεις ότι κραταιά στη Θράκη είναι η άρνηση της προσφοράς στην οικονομία  του ιδιωτικού τομέα.
 
Η «Διαύγεια» δεν χρησιμοποιείται όμως μόνο για την «κατασυκοφάντηση» επιχειρηματιών και επιχειρήσεων, οι οποίες αλίμονο αν περίμεναν για να ζήσουν τον δημόσιο μόνον τομέα, από τον οποίο δεν είναι σίγουρο πλέον αν θα πληρωθείς, αφού υπάρχουν περιπτώσεις –κι αρκετές– που εκκρεμούν πληρωμές δυο και τριών χρόνων, αρκετά δε από τα τιμολόγια πλέον πληρώνονται μέσω εξωδίκων προς τις υπηρεσίες, και συμβιβασμών!!!
 
Χρησιμοποιείται επίσης η «Διαύγεια» ως «εργαλείο» πολλαπλών χρήσεων, και από την πολιτική εξουσία, και κάθε είδους εξουσία, όταν θέλει να κάνει τη δουλειά της, να εξυπηρετήσει εαυτούς και αλλήλους, αναθέτοντας εργασίες που μπορούν να γίνουν στον τόπο, σε κάθε άλλη περιοχή της Ελλάδας, Πάτρα, Βόλο, Λάρισα, Ιωάννινα κι όπου αλλού βάζει ο νους του ανθρώπου, ακόμη κι όταν ο ανταγωνισμός δεν παράγει καλύτερα οικονομικά αλλά και ποιοτικά αποτελέσματα, ενίοτε, όπως και οι ίδιοι λένε χαριτολογώντας,  προασπίζοντας προκειμένου  να παραμείνουν παγιωμένα, σύμφωνα με τις επιθυμίες τους, τα «φεουδαρχικά» χαρακτηριστικά της περιοχής με τους διαχρονικούς «άρχοντές της», σε κάθε επίπεδο του κοινωνικού βίου.  
 


Συνεχίζοντας για τις τυπογραφικές εργασίες που γίνονται σε κάθε άλλο τόπο πλην της Κομοτηνής από εταιρείες ξένες προς τον τόπο, όπως είναι αναμενόμενο, κανένα τέτοιο έντυπο που έχει τόπο παραγωγής αλλού, π.χ. Ιωάννινα, κι ας μην είναι ποιοτικότερο και ανταγωνιστικότερο οικονομικά, ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΕΝΟΣ ΚΑΠΟΙΟΥ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ από κανέναν, έντυπο ή φορέα –έχουμε λ.χ. πολλές τέτοιες διαμαρτυρίες από την ΟΕΒΕΣ, όταν catering μας έρχονται από αλλού– γιατί χρήμα εξάγεται από την περιοχή, αγνοούνται οι τοπικές ομοειδείς επιχειρήσεις και αποδυναμώνεται η δυνατότητά τους να απασχολούν περισσότερο προσωπικό, παρότι πολύ καλά θα το μπορούσαν υπαρχουσών των υποδομών.
 
Σημειωτέον ότι οι γράφοντες είναι λάτρεις του ελεύθερου ανταγωνισμού, πράγμα που σημαίνει ότι πιστεύουν ότι στο επιχειρείν πρωτεύουν τα υψηλά επαγγελματικά standarts, και τεχνογνωσία τόσο ανταγωνιστική ώστε να μπορεί να σταθεί οπουδήποτε στον κόσμο!!!
 
Το σημαντικότερο όμως απ’ όλα, σ’ αυτό το πλέγμα της «συκοφαντικής» διαπλοκής που βλέπει το φως της δημοσιότητας στον τόπο μας, στην Κομοτηνή, είναι ότι η «αρρώστια» αυτή της επιλεκτικής κατασυκοφάντησης της επιχειρηματικότητας συντηρείται ακμαία, ποντάροντας ακόμη και σε εκβιαστικά διλήμματα, εν δυνάμει προς χρήση από πολλούς ακόμη τοπικούς «παίκτες», –εκτός των φύσει αντιπάλων που ό,τι θέλουν «είναι να ψοφήσει το αρνί του γείτονά τους, επειδή ψόφησε το δικό τους»,– τους πολιτικούς –που την άρρωστη, σε πολλές περιπτώσεις εξουσία τους, τη στηρίζουν  στην παροιμία «εμείς έχουμε το καρπούζι, αλλά και το μαχαίρι» – αλλά και από μια άλλη μεγάλη γκάμα ενδιαφερομένων, που θεωρούν τη μη ταύτιση με τις απόψεις τους και τη μεσότητα ως μέγιστο ατόπημα, αξιοποιώντας την παγιωμένη στην ελληνική ενδοχώρα και στις μικροκοινωνίες άποψη, ότι κάθε δουλειά με το δημόσιο σημαίνει  –όταν δεν είσαι Λάτσης, Αλαφούζος ή Αναστασιάδης, σημειωτέον αυτοί ευλογούνται στον κοινωνικό χώρο–, διαπλοκή και εξυπηρέτηση!!!
 
Ακόμη κι όταν ξέρουν ότι υπάρχουν στο δημόσιο χώρο άτομα που δεν πληρώνονται για να γράψουν ή να μην γράψουν οτιδήποτε, κι όταν το σημαντικότερο απ’ όλα η οποιαδήποτε σχέση με το δημόσιο δεν είναι για δημοσιογραφικές εργασίες –ΠΛΕΙΣΤΕΣ ΟΣΕΣ ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΤΕΤΟΙΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΕΣ, κι ας μην υπάρχουν  τιμολόγια στη «Διαύγεια» με τέτοιου είδους αιτιολογία– αλλά για πραγματικές εργασίες, ιδιαίτερα δύσκολες, και επίπονες μάλιστα, όπως αυτές που αφορούν στο χώρο της παραγωγής και της έκδοσης βιβλίου, εργασίες επιπλέον που απαιτούν σοβαρή εξειδίκευση.
 
Το ερώτημα όμως είναι κομβικό, παραμένει και έχει ως εξής:  μήπως τελικά από το να διατηρήσουμε μια μικρομεσαία επιχείρηση  με εργαζομένους από τον τόπο μας, κι αφού δεν είμαστε επαγγελματίες στο χώρο του catering για να διαμαρτύρονται οι συνδικαλιστικοί φορείς μας,  μήπως τελικά η πολιτική και κοινωνική επιταγή είναι –και  δημοκρατική μαζί!!!– δώστε δουλειές σύνθεσης, επιμέλειας, δημιουργικού, βιβλίων, εντύπων, εκτυπώσεων, διαδικτύου ΠΑΝΤΟΥ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΜΟΤΗΝΗ!!!
 
Ο Τσάρος και οι βογιάροι –μέσω της Διαύγειας φανταστείτε!!!– ΕΝΤΟΛΗ δίνουν για οπουδήποτε αλλού!!!  
 
Στα «Γιάννενα», στα «Γιάννενα», στα «Γιάννενα», αδελφοί μου!

ΓΝΩΜΕΣ

DUTH CORNER

Magazine